De Cauwer schuift Pogačar nu nét boven Van der Poel voor De Ronde

Afgelopen vrijdag rolt  Mathieu van der Poel in Harelbeke over de streep na meer dan 68 kilometer op avontuur, helemaal leeg. Gisteren in het Heuvelland pakte hij nog een keer uit. Het had weinig gescheeld of hij had weer een topklassering kunnen overleggen.

De 31-jarige Nederlander van Alpecin-Premier Tech pakt vrijdag zijn derde E3 Saxo Classic op rij, en toch is het niet de zege zelf die de Vlaamse koersanalisten bezighoudt. Het is de manier waarop die tot stand kwam. José De Cauwer oordeelde bij Sporza dat Van der Poel onnodig vroeg aanviel en daarmee een risico nam dat hem bijna de zege kostte. Die lezing bracht hem tot een verschuiving in zijn favorietenoverzicht voor de Ronde van Vlaanderen: Tadej Pogačar staat nu nét boven Van der Poel.

Zoals we zelf ook schreven: de E3 geldt als de meest bruikbare generale voor De Ronde. Het is qua parcours en beklimmingen het meest vergelijkbaar met de Ronde. De Taaienberg, Paterberg en Oude Kwaremont vormen in beide koersen het slagveld. Maar de Ronde is zo’n 60 kilometer langer, en precies die extra afstand maakt het verschil in De Cauwers redenering.

De E3 als waarschuwing

Van der Poel viel aan op de Taaienberg, versnelde opnieuw op de Boigneberg, haalde op de Kapelberg de vroege vluchters bij en schudde op de Paterberg zijn laatste medevluchter af. Maar wat daarna volgde, was geen soevereine solo. De voorsprong op een achtervolgende groep slonk gestaag over de laatste 30 kilometer. Met vijf kilometer te gaan werd het bijna kritiek: Florian Vermeersch zat bij de rode driehoek op ramafstand voordat aarzeling in de achtervolgende groep de buit terug in Van der Poels handen speelde.

Van der Poel zelf was er na afloop eerlijk over. Hij was blij met de overwinning maar het had ‘bloed, zweet en tranen gekost’. Maar deze zondag liet hij weer zien dat hij prima kan herstellen. Op de Kemmel loste hij Wout van Aert, die vrijdag nog lekker had getraind. Dat Van Aert geen Pogačar in bloedvorm is zal duidelijk zijn.

De Cauwer spreekt

In 2023, na een eerdere editie van de E3, besprak De Cauwer al de verhouding tussen Pogačar en Van der Poel voor De Ronde. Toen was zijn positie genuanceerd maar gelijkwaardig: Pogačar moest alleen aankomen om te kunnen winnen, en mocht niet met Van der Poel of Wout van Aert naar de streep. Die inschatting ging uit van pariteit bovenin.

Drie jaar later is het beeld gekanteld. Na Milaan-Sanremo sprak De Cauwer bij Sporza al over “de suprematie van Pogačar”, en de E3 versterkte dat gevoel. Niet omdat Van der Poel verloor, maar omdat hij moest vechten om te winnen in plaats van de koers te dicteren. De Cauwer ziet in die slijtage een signaal: over de langere, zwaardere Ronde, waar herhaalde inspanningen op korte hellingen het verschil maken, bevoordeelt het parcours mogelijk de renner die het best herstelt tussen twee versnellingen in. En dat is, in zijn ogen, Pogačar.

Ook bij de bookmakers was Pogačar de favoriet. Dat is na zondag niet anders.  Bij Unibet stond Pogačar voor de Ronde op 1.40, Van der Poel op 3.75. Nu zijn bookmakers slechts een indicator en is de koers gewoon de koers.

Wat dat zegt over De Ronde

Van der Poel voegde een derde E3-titel toe aan zijn palmares en liet zien in ‘Wevelgem’ dat hij op de beklimmingen de sterkste is. Gedoe over zijn mogelijke tekortkoming op Pogačar kan wat dat betreft in de prullenbak. MSR was letterlijk een anomalie vanwege zijn hand. Laat staan dat Pogačar zelf compleet open lag, maar blijkbaar was die adrenaline shock de propellor voor zijn overwinning.

Voor De Cauwer is dat genoeg om de hiërarchie bovenin met een halve positie te verschuiven. Pogačar staat nu nét hoger, Van der Poel blijft de maatstaf. In Vlaanderen, waar de weg naar Oudenaarde niet alleen benen maar ook zekerheden sloopt, kan één gewonnen koers soms meer twijfel zaaien dan een nederlaag.