Pogačar draagt Richard Mille hoger op de pols: de les van Parijs-Roubaix 2025

De kasseien van Noord-Frankrijk trillen door het stuur, de onderarmen, de polsen. Het is tijdens de verkenningsritten voor Parijs-Roubaix 2026 dat oplettende waarnemers iets opvallen aan Tadej Pogačar: de wereldkampioen van UAE Team Emirates-XRG draagt zijn Richard Mille RM 67-02 zichtbaar hoger op zijn linkerpols dan vorig jaar. Een klein detail, maar wie de editie van 2025 nog op het netvlies heeft staan, begrijpt de aanleiding onmiddellijk.

In april vorig jaar reed Pogačar zijn eerste Parijs-Roubaix als wereldkampioen. Halverwege de koers verschenen er bloedvlekken op zijn witte regenbooghandschoenen. De wond zat op de linkerpols, precies waar de kast van zijn horloge tegen de huid zat. De wond werd waarschijnlijk veroorzaakt door de klok. De herhaalde schokken van de sectoren hadden de kroon of kastrand in zijn huid gedrukt, sector na sector, tot het vel openlag. De crash zal er ook wel aan bijgedragen hebben.

Het is me wat, dat we in 2026 ineens kijken naar hoe iemand z’n klok draagt. Wim van Est zou er wat van vinden als hij nog zou leven.

Editie 2025

De editie van 2025 was sowieso chaotisch. Wout van Aert crashte en finishte met een bloedende rechterknie. Filippo Ganna reed lek al op 160 kilometer van de streep. Mads Pedersen volgde negentig kilometer later met een eigen lekke band, en Mike Teunissen moest opgeven na een klapband op 59 kilometer van het einde. Pogačar zelf ontsnapte ternauwernood aan een aanrijding met een volgwagen van zijn eigen ploeg en ging later in de koers ook nog onderuit in een te scherp genomen bocht.

Maar het was het beeld van de bloedende pols dat bleef hangen bij het grote publiek. De combinatie van een horloge van ruim drie ton en een zichtbare wond op de arm van de beste renner ter wereld sloeg aan op sociale media. Het leidde wel tot wat rumour op de socials. Het duurste object op het lichaam van de kopman bleek tegelijk het meest hinderlijke.

Gebouwd voor sport, niet voor kasseien

De RM 67-02 is geen decoratief pronkstuk Het horloge is een “automatic winding, extra flat, sports-specific watch” met een kast van Quartz TPT-composiet, titanium componenten en een elastische band. Het gewicht: 32 gram, opvallend licht voor een mechanisch horloge van rond de $353.000. Mathieu van der Poel draagt hetzelfde model, net als eerder Mark Cavendish bij zijn 35ste Touretappe en Julian Alaphilippe al in 2020.

Richard Mille sponsort UAE Team Emirates-XRG als ploeg en betaalt renners vrijwel zeker om het horloge te dragen tijdens wedstrijden. Het merk hanteert dezelfde strategie in de Formule 1, met coureurs als Charles Leclerc en Lando Norris, en in het tennis via Rafael Nadal. De zichtbaarheid van het horloge ís het product.

Maar een horloge dat een Touretappe of een voorjaarsklassieker over asfalt overleeft, is niet automatisch comfortabel op de kasseien van Roubaix. Op een normale wegkoers is 32 gram op de pols verwaarloosbaar. Over dertig sectoren pavé, met schokken die door het hele lichaam trekken? Toch even wat anders.

Dat Pogačar nu toch z’n klok draagt maar hoger op de pols, , is het soort micro-aanpassing dat ploegen dagelijks maken rond bandenspanning, zadelstand en voeding. Het verschil is dat het hier gaat om een object ter waarde van een rijtjeshuis. Het kan verkeren.

Noch Pogačar, noch UAE Team Emirates-XRG heeft de aanpassing publiekelijk toegelicht. Één editie van de Hel van het Noorden was genoeg om van een sponsoritem een aandachtspunt te maken. Roubaix reduceert alles tot functie, ook als het $353.000 kost. Richard Mille heeft de sponsoring er al wel uit.