![]()
Stuurloos, reddeloos, radeloos Het is vrijdag. Ik heb een mooi fietsrondje bedacht. Nou ja, rondje, het is meer een hoefijzer. Ik start in Rotterdam, eindig in Den Haag en onderweg zal ik in Rijpwetering een eresaluut brengen aan Joop Zoetemelk. Dat is het plan. Ik ben mentaal voorbereid: 60 kilometer wind tegen, 35 kilometer wind mee. Het kan me niet schelen, want ik wil eens ergens anders fietsen, en onderweg een buiging maken naar Joop. Even het wielerpetje afnemen. Uit eerbied. Na 45 kilometer rustig malen tegen de wind fiets ik Rijpwetering binnen. Ik weet waar ik moet zijn en in de verte zie ik het groen uitgeslagen bronzen beeld van Joop Zoetemelk al staan. Ik parkeer mijn fiets op de brug en loop wat onhandig op mijn wielerschoenen met schoenplaatjes van het talud af om een foto te maken. En dan zie ik de grote schande: de fiets van Joop is stuk! Een best goed gelijkende Joop zit juichend op zijn fiets, maar zijn stuur is naar rechts omgeklapt. Zijn voorwiel steekt nog wel recht vooruit. Wat zullen we nou krijgen? Zo kun je toch geen koersen winnen? Met zo’n gammel stuur? Ik ben verbijsterd. Geschokt. Maar ook te bescheiden en te voorzichtig om aan het stuur te voelen of ik het recht kan zetten. Dan breekt het vast af. Een gewone jongen blijft bovendien met zijn poten van de fiets van Joop Zoetemelk af. Ik maak een foto van het ontluisterende beeld, maar durf er nauwelijks naar te kijken. Beschaamd, dat is hier het juiste woord. Plaatsvervangend beschaamd welteverstaan. Want wie laat dit toe? Wie laat toe dat Joop Zoetemelk, de laatste Nederlandse winnaar van de Tour de France, de laatste Nederlandse wereldkampioen op de weg, kortom De Grote Joop Zoetemelk, op een kapotte fiets zit te juichen? Hoe lang is die fiets al kapot? Hoe lang hangt dat stuur al op half zeven? Een week? Een maand? Een half jaar? Nog langer? Waarom repareert niemand die fiets? Sterker nog, waarom stuurt de gemeente Kaag en Braassem niet sowieso standaard elke dag een ambtenaar langs het standbeeld van Zoetemelk om te controleren of Joop er nog een beetje fatsoenlijk bijzit? Als iemand dat verdiend heeft is het Joop wel. Radeloos stap ik weer op mijn fiets, en krijg de resterende 50 kilometer de pedalen niet meer soepel rond. Lieve wielervrienden, wat gaan we hier aan doen? Een fundraiser? Een petitie? Of zullen we de gemeente Kaag en Braassem platbellen met de mededeling dat dit toch echt niet kan. Dan kunnen we de dienstdoende ambtenaar (wat zeg ik?, we bellen de burgemeester!) meteen vragen om Joop Zoetemelk een beetje op te poetsen (te ontgroenen zogezegd) en op een fatsoenlijker en eervoller plek in het dorp neer te zetten. Want deze schande kan niet langer voortduren.
****
Naschrift 1: Met de ophef die volgde op dit stuk werd zelfs het AD gehaald.
Naschrift 2: Inmiddels (21 mei) is het stuur weer gerepareerd en kan Joop weer veilig juichen. Hij kreeg ook een nieuwe ketting op zijn fiets. OmroepWest was er ook bij.
Frank van Dam (1960) fietst af en toe, en
blogt daar dan weer over. Leidt dus een zinloos bestaan. Kan niet klimmen, kan niet dalen. Hopeloos geval. Is liever lui dan moe. Wetenschapper. Publiceert dus veel, maar wordt nauwelijks gelezen. Heeft daar vrede mee. Heeft een voorliefde voor Italiaanse renners die koersen in België winnen. Vindt de Giro d'Italia het mooist.
Goed verhaal? Laat het horen!