Evenepoel na twaalfde plaats op WK: ‘Misschien hebben ze hun eigen kopman er ook wel mee kapot gereden’
De Belg moest op 56 kilometer van de finish passen onder het Franse tempo, maar vocht zich terug. Ook voor Paul Seixas liep de wegrit slecht af: de Franse kopman kreeg in de slotronde kramp en kon bijna niet meer trappen.
Remco Evenepoel voelde al in de eerste ronde van de WK-wegrit in Montréal dat het niet zijn dag was. Onder het hoge tempo van Frankrijk moest hij op ongeveer 56 kilometer van de finish lossen. Hij knokte zich terug en werd twaalfde, op 25 seconden van winnaar Brandon McNulty.
‘Het was echt een hele rare wedstrijd door het hoge tempo van Frankrijk. Misschien hebben ze hun eigen kopman er ook wel mee kapot gereden’, zei Evenepoel. Seixas kreeg in de slotronde kramp en eindigde als vijftiende.
Frankrijk houdt het tempo hoog op Mont Royal
De mannen reden 273,7 kilometer, met twaalf omlopen rond Mont Royal. Toen het peloton het circuit bereikte, zette Frankrijk zich op kop. Bruno Armirail bepaalde ongeveer zestig kilometer lang het tempo. De vroege vlucht verloor terrein en het peloton dunde uit.
Op de Voie Camillien-Houde verloor Evenepoel met nog zo’n 56 kilometer te rijden het contact met de favorieten. De langere beklimmingen vielen hem vooral tegen het einde zwaar; op korte, steile stukken kon hij nog wel versnellen. Hij kwam terug richting de voorste groepen en probeerde aan te vallen. ‘Ik weet natuurlijk ook wel dat als ik een aanval plaats, ze er behoorlijk snel op reageren. Ik heb het geprobeerd’, zei hij.
Wout van Aert reed aanvankelijk voorop terwijl Evenepoel daarachter zat, een situatie die Evenepoel op dat moment ideaal vond. Later dacht hij dat Van Aert kraakte, maar zijn landgenoot vertelde hem dat hij nog even voor hem wilde rijden. ‘Ik heb gevochten en geprobeerd om zo hoog mogelijk te eindigen. Dat deed ik ook voor mijn ploegmaats, die hard hebben gewerkt’, zei Evenepoel.
Voor bondscoach Thomas Voeckler hoorde het hoge tempo bij het Franse plan: een zware wedstrijd moest Seixas liggen. Die was eerder tweede geworden in de GP van Montréal. Voeckler vond Armirails kopwerk niet overdreven, al raakte de koers door de uitzonderlijke intensiteit volgens hem deels buiten Franse controle.
Seixas krijgt kramp in de slotronde
Seixas verloor in de laatste ronde door kramp de aansluiting met de achtervolgers. ‘Alles ging heel goed, ik had ongelooflijke benen’, zei hij tegen Eurosport. Het was volgens hem de eerste keer dat hij op de fiets kramp kreeg.
Hij noemde het een beginnersfout en opperde dat zijn hydratatie een rol kon hebben gespeeld, zonder het zeker te weten. ‘Mijn ploegmaats hebben ongelooflijk werk geleverd. Ze verdienen geen kopman als ik’, zei Seixas. Pijnlijk.
McNulty reed de laatste 32 kilometer solo naar de wereldtitel. Michael Matthews en Mathieu van der Poel kwamen dertien seconden later als tweede en derde over de streep.
Evenepoel had een week eerder nog zijn vierde opeenvolgende wereldtitel tijdrijden gewonnen. Voor de wegrit had hij naar eigen zeggen de hele week een goed gevoel gehad. ‘Maar er zijn geen excuses: ik was gewoon niet goed genoeg’, zei hij.