Lief wielrennen, ik haat je

Door |woensdag 11 april 2018|

8 april 2018 had een wielerfeest moeten worden. Een dag waarin het kleurloze noorden van Frankrijk even blosjes op de wangen krijgt van de aandacht die heel de wereld even voor haar heeft. De anders verlaten wegen worden gegeseld door kleurrijke mannen met verbeten koppen en geharde spieren. Soms slaat ze even terug: een lekke band hier en een valpartijtje

Oordelen is eenvoudig

Door |woensdag 11 april 2018|

Er waren vlammen en een steen op een bed van zwart fluweel dat op vernuftige wijze in gretige handen van een hoogwaardigheidsbekleder werd getild. Belangrijke handen die de steen mochten overhandigen aan de grappende winnaar Peter Sagan.
Een kitscherig circus. Een mislukte poging ook om de hel te symboliseren.

Uren later bevestigde het nieuws over het overlijden van wielrenner Michael Goolaerts de

De Rode Lantaarn Podcast, Etappe 4: ‘Duivel’ Sagan wint de Hel van het Noorden

Door |maandag 9 april 2018|

Volgens velen dé klassieker van het jaar – en in elk geval degene met de meeste kasseien, valpartijen en lekke banden. Parijs-Roubaix startte in – gek genoeg – Compiègne, en stond in het teken van Quick Step tegen het soepie. Onze eigen Wolf Pack had zich op deze fraaie lentedag verschanst achter de gordijnen, want niks zo vervelend als zon

Fransen in Roubaix #3: Arnaud Coyots fatale decompressie

Door |donderdag 5 april 2018|

Alle vrienden van Arnaud Coyot stonden bij het Palais de Compiègne, precies op de plek waar Arnaud zelf ook altijd stond. Sébastien Minard, Guillaume Levarlet, Arnaud Démare en William Bonnet, ze zouden die dag rijden voor verschillende ploegen, maar allemaal zouden ze óók rijden voor hun vriend, Arnaud Coyot. De letters van

Laad meer berichten