Terug in de tijd: De doorbraak van Thomas Dekker in Tirreno-Adriatico 2006

In het Armstrong-tijdperk spelen de Nederlandse renners jarenlang een bijrol in de grote rondes. Michael Boogerd weet met een aantal top tien-noteringen nog een aardige score neer te zetten, maar verder zijn er weinig lichtpuntjes te bekennen. Tot er in 2005 een nieuw talent zijn neus aan het venster steekt: Thomas Dekker.

De Noord-Hollander is in 2004 als belofte al Nederlands kampioen tijdrijden geworden, waardoor zijn reputatie hem vooruit is gesneld. Hij heeft een contract bij Rabobank en kan zich in de schaduw van onder anderen Boogerd, Michael Rasmussen en Denis Menchov ontwikkelen tot klassementsrenner.

In zijn eerste jaar als prof weet Dekker meteen een paar goede resultaten neer te zetten. Zo prolongeert hij zijn nationale tijdrittitel en wint hij een etappe in het Critérium International. Daarnaast rijdt hij met de Giro zijn eerste grote ronde, waar hij vooral in de tijdritten een goede indruk maakt. Nederland lijkt er met Dekker een toptalent bij te hebben en de wielerfans kijken uit naar zijn debuut in de Tour de France.

Maar voordat dat debuut volgt, zal Dekker eerst nog meer ervaring op moeten doen in etappekoersen. Een van die koersen is de Tirreno-Adriatico, na de Ronde van Valencia de tweede rittenkoers die Dekker rijdt in 2006. Met onder anderen Boogerd, Ivan Basso en George Hincapie als grote namen aan de start is Dekker voorafgaand aan de wedstrijd zeker niet de topfavoriet.

De eerste twee etappes van de Tirreno eindigen beide in een sprint, tweemaal gewonnen door de Italiaan Paolo Bettini. Dekker zit in beide etappes in de voorste groep en weet op die manier zijn kansen op een goed eindklassement in leven te houden.

Verschuivingen in het klassement

In de derde etappe komen de eerste (kleine) verschuivingen in het algemeen klassement. De etappe eindigt in een sprint met een select groepje, die gewonnen wordt door Dekkers ploeggenoot Oscar Freire. De Noord-Hollander zit zelf ook in de voorste groep en weet zo enkele seconden te pakken op zijn concurrenten. Met maar tien seconden achterstand op de klassementsleider doet Dekker nog volop mee om de eindzege.

De vierde etappe eindigt opnieuw in een massasprint, waarin Dekker enigszins zijn benen kan sparen. Een dag later staat de tijdrit op het programma, wat voor de Nederlander de kans is om goede zaken te doen in deze ronde. En die kans pakt Dekker de volgende dag met beide handen aan. Hoewel hij de etappe niet wint, pakt hij met de derde plaats veel tijd op zijn concurrenten. Hij is de nieuwe leider in het algemeen klassement en heeft een voorsprong van veertien seconden op de nummer twee, Jörg Jaksche.

Die voorsprong komt in de laatste twee etappes van de ronde niet meer in gevaar. Dekker weet in beide ritten in de voorste groep te eindigen, waarmee hij zich winnaar van de Tirreno-Adriatico mag noemen. Voor de tweedejaars prof is dit een prachtig resultaat en de pers is vol lof over deze prestatie van de jonge renner.

Prachtige carriere in het verschiet

Na zijn overwinning in de Tirreno lijkt niets Dekker een prachtige carrière in de weg te staan. Zijn debuut in de Tour de France volgt in 2007, waar hij zijn kopman Michael Rasmussen bijna naar de eindwinst weet te loodsen. Vlak voor het einde van de ronde wordt de Deen echter uit de Tour gehaald, waarna de Rabobank-ploeg met lege handen achterblijft.

De stijgende lijn weet Dekker na 2007 niet meer door te zetten en eind 2008 maakt hij bekend over te stappen naar de Belgische ploeg Silence-Lotto. Hij weet nog een aantal goede klasseringen te behalen in de Waalse klassiekers, maar in etappekoersen blijven overwinningen uit. De dip in zijn carrière komt Dekker niet meer te boven. In 2009 wordt bekend dat oude dopingstalen van de Noord-Hollander positief zijn bevonden, waardoor hij voor twee jaar geschorst wordt.

In 2011 maakt Dekker een comeback bij de Amerikaanse ploeg Garmin, maar het niveau van zijn eerste jaren weet hij niet meer aan te tikken. Na een poging te hebben gedaan het werelduurrecord te verbreken, beëindigt Dekker in 2015 zijn profcarrière.

Door zijn dopingschorsing zijn de kwaliteiten van Thomas Dekker nooit tot volle wasdom gekomen. In zijn eerste profjaren maakte de Noord-Hollander indruk met zijn sterke tijdritten en indrukwekkende kopbeurten voor zijn kopmannen. De vraag blijft: wat was er gebeurd als Dekker zijn niveau van de Tirreno had kunnen vasthouden?