Terug in de tijd: Johan Vansummeren wint Parijs-Roubaix

De overwinning van Vansummeren was een regelrechte verrassing. De Belg had tot zijn zege in de Hel van het Noorden nog weinig koersen gewonnen en was vooral van waarde als knecht voor zijn kopmannen. In de klassiekers had hij zich nog niet echt kunnen onderscheiden en zijn overwinning in Luik-Bastenaken-Luik voor beloften was misschien nog wel zijn beste resultaat.

Hoewel Vansummeren niet tot de favorieten behoorde, waren er genoeg andere sterke renners die zich wél tot die groep konden rekenen. 2011 was een periode waarin Tom Boonen en Fabian Cancellara de voorjaarsklassiekers domineerden, en beide renners waren vastberaden om mee te strijden om de winst. Ze kregen concurrentie van onder anderen Thor Hushovd, Alessandro Ballan en Filippo Pozzato.

Bos van Wallers blijkt keerpunt

Het Bos van Wallers speelt vaak een sleutelrol in deze koers, en ook dit jaar zorgt deze strook voor een belangrijke wending. Topfavoriet Boonen krijgt een lekke band en loopt een flinke achterstand op. Op dat moment rijdt er een kopgroep met onder anderen Koen de Kort en Maarten Tjallingii, met een voorsprong van zo’n twee minuten op het peloton. De pech van Boonen zorgt ervoor dat andere renners hun kans ruiken. Een groep van zeven outsiders besluit de achtervolging in te zetten.

Hun plan pakt goed uit: op ongeveer 55 kilometer van de finish komen de achtervolgers bij de kopgroep en ontstaat er een groep van zo’n twintig renners. Achter hen komt er dan ook langzaam beweging bij de favorieten. Cancellara, Ballan, Hushovd en Juan Antonio Flecha proberen de aansluiting te maken, maar de samenwerking verloopt moeizaam. De renners weigeren met Cancellara samen te werken, waardoor de achterstand weer oploopt.

Vooraan is de strijd nog allerminst beslist. De kopgroep heeft een ruime voorsprong en daarmee de koers in handen. Toch lijkt niet iedereen te willen wachten tot de sprint. Vansummeren besluit aan te vallen en krijgt gezelschap van Tjallingii, Lars Bak en Gregory Rast. Het viertal slaat een gat en de vraag is of ze nog teruggepakt kunnen worden.

Achter hen blijft het onrustig. Cancellara probeert meerdere keren weg te springen, maar wordt daarbij gehinderd door motoren. Ook Hushovd toont zich sterk, maar krijgt weinig ruimte. Door de chaos lijkt het geloof in de overwinning bij de favorieten langzaam weg te ebben.

Vansummeren solo naar de finish

Op de Carrefour de l’Arbre plaatst Vansummeren zijn beslissende aanval. Alleen Tjallingii kan nog even volgen, maar de Nederlander heeft het lastig in de achtervolging. Met nog 15 kilometer te gaan lijkt de Belg de dag van zijn leven te beleven. Tjallingii houdt zijn achterstand nog lang rond de 15 seconden, maar op de voorlaatste kasseistrook verliest hij veel tijd. Vansummeren blijkt simpelweg de sterkste.

Achter hem barst de strijd om het podium los. Rast en Bak sluiten weer aan bij Tjallingii en krijgen later gezelschap van Cancellara, die is weggereden uit de achtervolgende groep. De Zwitser baalt dat hij niet meer om de winst kan strijden, maar zet alles op alles voor een podiumplek.

In het Velodrome staan de fans inmiddels op de banken. Vansummeren rijdt solo binnen en steekt zijn handen in de lucht. Even later wint Cancellara de sprint om de tweede plaats, waarna hij samen met Tjallingii het podium completeert. Vansummeren krijgt de iconische kassei overhandigd en mag zich voor altijd winnaar van Parijs-Roubaix noemen.

De overwinning van Vansummeren bewijst dat het voor een outsider zeker mogelijk is om Parijs-Roubaix te winnen. Waar in de Ronde van Vlaanderen vaak de sterkste renner komt bovendrijven, spelen in de Hel van het Noorden andere factoren een grote rol.

Aanstaande zondag staat Parijs-Roubaix opnieuw op het programma. Belgische wielerfans hopen al jaren op dat ene moment: een overwinning van Wout van Aert. Misschien kunnen zij hoop putten uit de zege van Vansummeren. In Parijs-Roubaix wint niet altijd de topfavoriet, en juist dat maakt de droom van Van Aert springlevend.