Foto Sirotti
Toen de jarige Andrej Kasjetsjkin als meesterknecht de Vuelta 2006 redde voor Vino
De prestaties van slechts een paar renners kunnen van een land een grootmacht maken in het internationale wielrennen. Slovenië is vandaag de dag het sprekende voorbeeld. Dankzij Tadej Pogačar en Primož Roglič, in hun schaduw gevolgd door Matej Mohorič en Jan Tratnik, is het deel van het voormalige Joegoslavië een van de sterkste wielernaties van dit decennium.
Ierland en Kazachstan
Hetzelfde kon in de jaren ’80 van de vorige eeuw gezegd worden over Ierland. Met Sean Kelly en Stephen Roche had het Keltische land twee van de beste renners ter wereld in huis, waardoor ook een spaarzame zege of ereplaats van Martin Earley of Paul Kimmage de schijn ophield dat er altijd en overal maar weer een Ier met de bloemen naar huis ging. Precies hetzelfde is in de tweede helft van de 00’s het geval met Kazachstan. In de schaduw van Aleksandr Vinokoerov, de onbetwiste vaandeldrager in het door komiek Sacha Baron Cohen, alias Borat, zo bespotte land, rukken ook enkele landgenoten op. Maksim Iglinski bijvoorbeeld, die Vino’s twee eerdere overwinningen in Luik-Bastenaken-Luik in 2012 dunnetjes over doet. En Andrej Kasjetsjkin. De opkomst van de Kazach is even stormachtig als de manier waarop hij niet veel later weer van het mondiale wielertoneel verdwijnt. Het zorgt ervoor dat de renner van Astana snel in de vergetelheid belandt. Iets dat gezien zijn niet bepaald onomstreden status in het peloton wellicht zelfs terecht is. Kasjetsjkin loopt, net als Vinokoerov, meermaals tegen de dopinglamp. Waar zijn landgenoot en kopman, als ware hij de Bijbelse figuur Lazarus, meermaals uit de dood opstaat en doodleuk verder gaat met het vergaren van aansprekende zeges en resultaten, is dat voor Kasjetsjkin niet weggelegd. De carrière van de Kazach loopt leeg als een achtertube, waar een pinnige spijker in terecht is gekomen. Desondanks worden de voornaamste prestaties van de meesterknecht van Vino hem nimmer afgenomen. Zijn derde plaats in de Vuelta van 2006, achter zijn eigen kopman en na runner-up Alejandro Valverde, staan nog altijd fier overeind. Net als de overwinning in de achttiende etappe, op de flanken van de Sierra de la Pandera, in diezelfde editie van de ronde.
Vuelta 2006
Aan het einde van de eerste Vueltaweek lijkt het er zelfs op dat de meesterknecht onverwacht de rol van kopman van de Astana-ploeg op zich moet gaan nemen. In de bergetappe naar Estación de Esquí La Covatilla zakt Vinkoerov flink door het ijs. De Kazach moet bijna twee minuten prijsgeven op zijn medefavorieten voor de eindzege. Naast Valverde zijn dat onder anderen Danilo di Luca, Carlos Sastre en de verrassend sterke Sloveen Janez Brajkovič. De Astana-ploegleiding is gaandeweg de slotklim, wanneer Vino het met elke stijgende meter zwaarder lijkt te krijgen, zo slim om niet haar gehele knechtengilde op te offeren. Een andere landgenoot van de in zwaar weer verkerende kopman, Sergej Jakovlev, krijgt de opdracht zich over Vinokoerov te ontfermen. Het biedt Kasjetsjkin een vrijgeleide mee te glippen met de sterksten in koers. Hij rukt zo verrassend op naar de derde plaats in het algemeen klassement. De zesdejaars prof heeft eerder nooit echt veel indruk gemaakt in het peloton. In dienst van achtereenvolgens Domo-Farm Frites, QuickStep-Davitamon en Crédit Agricole verricht Kasjetsjkin vooral knechtenwerk en boekt wat bescheiden resultaten in kleinere koersen. Het talent dat zijn ontdekker Patrick Lefevere zag, toen die de Kazach in 2001 een contract aanbood, is voor velen jarenlang een raadsel. Pas wanneer Kasjetsjkin door landgenoot Vinokoerov naar Astana wordt gehaald, begint er iets te ontluiken van de kwaliteiten van de renner. Hij wint een etappe in Parijs-Nice, wordt vijfde in de eindrangschikking van de Ronde van Romandië en derde in die van Duitsland. Dat Kasjetsjkin tot grootste daden in een drie weken durende grote ronde in staat zal blijken, kan dan echter nog niemand bevroeden.
Revanche
Terwijl Vinokoerov zich in het tweede weekend van de Vuelta revancheert voor zijn eerdere miskleun, door twee etappes op rij te winnen en een opmars te beginnen in het klassement, is zijn landgenoot dagenlang de voornaamste uitdager van Valverde. Die heeft de goudkleurige leiderstrui om de schouders, maar zijn voorsprong op Kasjtetsjkin bedraagt nog geen minuut. Het maakt de Kazach de ideale bliksemafleider voor zijn kopman. Samen kunnen de twee Valverde in de tang nemen. Precies dat gebeurt in de zeventiende etappe naar Granada. Een dag eerder had de Spanjaard juist nog goede zaken gedaan. In de bergrit naar Observatorio Astronómico de Calar Alto wist hij meer afstand van Kasjetsjkin te nemen. Die was teruggevallen naar de vierde plaats in het klassement. Vinokoerov had zijn opwaartse lijn juist verder doorgezet en stond inmiddels op de tweede plek, één minuut en 42 seconden achter Valverde. Op weg naar Granada plegen de twee Kazachen hun succesvolle coup. Achter solist Tom Danielson trekken Vinokoerov en Kasjetsjkin samen ten aanval om Valverde te kraken. De meesterknecht lanceert zijn kopman op de Alto de Monachil op voortreffelijke wijze. Kilometerslang beulswerk resulteert in het feit dat Vino Danielson weet bij te halen en dik anderhalve minuut goedmaakt op Valverde. De Amerikaan mag de rit winnen, de Kazach is de nieuwe klassementsleider. Met dank aan Kasjetsjkin.
Beloning
Die wordt de volgende dag royaal beloond door zijn kopman. In de laatste bergrit van de ronde rijden de twee in de slotfase samen weg. Gebroederlijk fietsen ze naar de finish, waar Kasjetsjkin mag winnen. Beide Astana-renners komen juichend over de meet. Niet alleen is een nieuwe dagzege binnen, hetzelfde geldt voor de eindoverwinning. Het lijkt het begin van een langdurige heerschappij van het Kazachse koningskoppel, maar dat zal niet zo zijn. 2007 begint nog goed met podiumplaatsen in de Ronde van Romandië en de Dauphiné Libéré voor Kasjetsjkin, maar daarna raken kopman en meesterknecht verzeild in meerdere dopingaffaires. Astana verdwijnt uit de Tour na een positieve plas van Vinokoerov en zelf wordt de nummer drie van de meest recente Vuelta ook betrapt. Zijn ploeg stuurt hem de laan uit. Hij zal later, als Vinokoerov meer in de melk te brokkelen krijgt binnen het Astana-team, nog wel mogen terugkeren, maar zijn carrière is dan al uitgedoofd als een nachtkaars. Het plaatst de sterke prestaties van het tweetal in de Vuelta van 2006 met terugwerkende kracht in een wat schimmig daglicht. Kazachstan was wellicht toch minder de tijdelijke wielergrootmacht dan kortstondig het geval leek.
Foto Sirotti
Foto Sirotti
Foto Sirotti