Foto Sirotti
Van Avermaet over tactiek Van der Poel: ‘Hij wou Van Aert geen extra vertrouwen geven richting de Ronde’
Volgens Greg Van Avermaet trok Mathieu van der Poel in de finale van In Flanders Fields bewust niet vol door. De reden: Wout van Aert geen moraalboost gunnen voor de Ronde van Vlaanderen. De koersfeiten en het kamp-Van Aert lijken hem gelijk te geven.
De laatste kilometer van In Flanders Fields, zondag 29 maart. De kopgroep van twee, Mathieu van der Poel en Wout van Aert, wordt in het zicht van Wevelgem opgeslokt door een uitgedund peloton. Jasper Philipsen, de snelle man van Alpecin-Premier Tech, sprint naar de overwinning. Wat de kijker ziet: een mislukte ontsnapping. Wat Greg Van Avermaet, olympisch kampioen van Rio 2016 en analist in de HLN Wielerpodcast, erin leest: een bewuste keuze van Van der Poel om niet alles te geven, zodat Van Aert zonder extra vertrouwen aan de Ronde van Vlaanderen begint.
Die interpretatie staat niet op zichzelf. Van Avermaets analyse sluit aan bij wat het kamp-Van Aert zelf na afloop vaststelde. Visma-ploegleider Arthur van Dongen was er wel dudidelijk over dat Mathieu niet vol gas ging. Het was een goede tactiek. Van Aert zelf zei dat Van der Poel de luxe had om iets meer defensief te koersen, omdat Philipsen nog in de achtervolgende groep zat.
Philipsen
Het verklaart waarom Van der Poel vooraan kon temporiseren zonder zijn ploeg in gevaar te brengen. In een kopgroep van twee met circa 36 kilometer voor de boeg had hij meerdere winstscenario’s: Van Aert lossen, Van Aert kloppen in de sprint of het peloton laten terugkeren en Philipsen de sprint laten afmaken. Van Aert had die opties niet. Sowieso werd hij eigenlijk al gelost door Van Der Poel op de Kemmel.
Dat maakt de finale geen kwestie van opgeven, maar van risicospreiding. Van der Poel hoefde niet te kiezen tussen winnen en verliezen, hij kon kiezen tussen verschillende manieren van niet verliezen. Het gevolg was dat Van Aert, ondanks een sterke koers op de Kemmelberg en een lange inspanning vooraan, zonder tastbaar resultaat naar huis reed.
Philipsen bevestigde na afloop dat hij deze klassieker al een tijdje op zijn verlanglijst had staan.
Impact E3
De context van twee dagen eerder sluit aan bij Van Avermaets lezing. Op vrijdag 27 maart won Van der Poel de E3 Saxo Classic met een solo van meer dan 68 kilometer, maar die overwinning was allesbehalve comfortabel. In de slotkilometers liep het verschil met de achtervolgers terug tot bijna niets. Florian Vermeersch leek hem bij de rode driehoek te pakken, maar aarzelde net lang genoeg.
Van der Poel gaf toe dat hij op vijf kilometer van de streep leeg was. Bloed, zweet en tranen was de quote.
Die slijtageslag op vrijdag verkleint de kans dat zijn defensievere koers op zondag puur tactisch gemotiveerd was. Mogelijk had hij de benen simpelweg niet om Van Aert in een duel te kloppen. Maar toch is het een interessante invalshoek: zou winnaar Van Der Poel echt laten lopen?
Van Aert reed sterk zonder iets te winnen, Van der Poel en zijn ploeg pakten in 48 uur een solo-zege én een sprintzege. En als je kijkt naar de vibe in een team als Unibet Rose Rockets, dan is winnen als drugs. (of in deze setting: doping :)).
De Ronde van Vlaanderen is nog maar een paar dagen wachten en de eerste speldenprikken worden uitgedeeld.
