Van Der Poel houdt magistraal stand in E3

De E3 is de mini ronde. Daar hadden we het vandaag al over. Maar dit jaar nog meer, met een dubbele Kwaremont en veel kortere klimmetjes in het Vlaamse land. Ook de Varent, de kasseienstrook is typisch Vlaanderen.

Dit jaar was het te doen op de Taaienberg. Net als vorig jaar. Ook nu was Mathieu Van Der Poel een van de hoofdrolspelers. Maar de forcing werd gevoerd door Tim van Dijke (RedBull-Bora-hansgrohe). De sterke Nederlander reed samen met Van Der Poel weg en maakte de sprong naar een tweede groepje, dat achter de vroege vlucht van zes reed. Op de Boigneberg ging ‘VDP’ alleen er vandoor en maakte de sprong naar die kopgroep. Dat duurde tot 45,7km naar de finish, eigenlijk vlak onderaan de Pater waar VDP de beslissing leek te maken. Het had ‘m flink wat inspanning gekost, zo tegen de win din. Met de Kwaremont, de Karnemelkbeekstraat, de Varent en de Tiegem als laatste klimmetje was het slopend.

VDP leek dus het verschil te maken. Maar het werd tot op de laatste meters spannend. Zoals VDP na de finish aangaf, wilde hij op de Boigneberg de groep verder uitdunnen, maar kwam hij eigenlijk alleen te zitten. En het stuk naar de voet van de Paterberg was vol wind tegen.  “ik had er niet zo’n goede hoop meer in, ben maar gewoon m’n wattage gaan rijden. Op een kilometer dacht ik dat ze terug zouden komen, maar ik kon niet meer sprinten.” Op de vraag of dit een van z’n mooiste overwinningen was, antwoordde hij gevat. “Heeft wel bloed, zweet en tranen gekost. Een van de overwinningen die het meeste pijn doet.”

Balende Vermeersch?

Degene die het meest zal balen is Florian Vermeersch. Hij kreeg op 3km voor de Taaienberg pech. Hij kwam terug in het peloton maar zat helemaal achterin het peloton. Toen hij eenmaal in een groepje met Abrahamsen en Per Strand Hagenes vooraan kwam, ontstond er hoop. Hij had zelf gezegd dat hij een superdag had. Stan de Wulf uit de originele kopgroep kwam er ook bij, maar die richtte niet veel uit in de achtervolging en was meer bezig voor een goede eindklassering. Hij draaide niet mee.

De finish kwam dichter en dichter en ook ‘VDP’ kwam steeds meer in zicht. Met nog één kilometer te gaan leek de groep van Vermeersch aan te sluiten bij de koploper. Maar ineens werd er gepokerd en pakte Jonas Abrahamsen (Uno-X) niet meer over. De groep viel stil en Van Der Poel kon alsnog in z’n eentje over de finish. Per Strand Hagenes won het sprintje.

Vermeersch gaf achteraf aan dat hij bewust liet lopen op 1200m, want hij wilde niet al zijn kaarten op tafel leggen. Hij pakte nu wel podium, maar ‘ik koers om te winnen’. Hij is niet boos op de anderen: ‘dat is koers’, klonk het uit de mond van de UAE Team Emirates-XRG-renner

VDP pakt zege 60. En nummer drie in de E3. Chapeau, maar wat een bizarre ontknoping.

UITSLAG E3 Saxo Classic 2026