Van der Poel en Van Aert over Tirreno 2021: ‘Daar mijn beste vorm vergooid richting Sanremo’

De regen die deze week over de wegen van Tirreno-Adriatico trekt, herinnert niet alleen aan de editie van maart 2021, maar heeft ook de koerstactiek van Mathieu van der Poel en Wout van Aert onherkenbaar veranderd. Beiden erkenden woensdag, aan de vooravond van de vierde etappe, dat ze vijf jaar geleden hun topvorm hebben opgebrand in de Italiaanse rittenkoers en daardoor niet fris genoeg aan de start van Milaan-Sanremo verschenen, die een week later werd verreden. Wout van Aert finishte als derde achter winnaar Jasper Stuyven en Caleb Ewan. VDP moest genoegen nemen met plek 5.

In 2026 kiezen ze voor dosering. Van der Poel, de superster van Alpecin-Premier Tech, was onomwonden: “Ik heb daar mijn beste vorm vergooid richting Sanremo.” Van Aert, zijn rivaal bij Team Visma | Lease a Bike, bevestigde datzelfde beeld: hij was “behoorlijk moe na die Tirreno in 2021” en benadert de koers nu dag per dag.

Nu nog steeds relevant

De editie van 2021 geldt inmiddels als een kantelpunt in de moderne wielersport. Vier van de beste renners ter wereld, Van der Poel, Van Aert, Julian Alaphilippe en Tadej Pogačar, vochten die week vrijwel dagelijks een duel uit. Van Aert won de openingsetappe in de sprint, Alaphilippe de bergop-aankomst een dag later, Van der Poel sloeg terug in rit drie en Pogačar besliste het klassement op de bergetappe van dag vier.

Daarna was het nog niet voorbij. Van der Poel reed op de vijfde dag een solo van 52 kilometer door regen en modder, over hellingen die aan een veldrit deden denken. Van Aert sloot de week af met winst in de afsluitende tijdrit en een tweede plek in het eindklassement.

In Milaan-Sanremo won Jasper Stuyven dus. In de Ronde van Vlaanderen was het Kasper Asgreen die in een bizarre sprint zegevierde over Van Der Poel. De twee favorieten die wekenlang de koers hadden gedomineerd, kwamen net dat laatste procent tekort. Thijs Zonneveld vatte het op de In De Waaier-podcast samen: “Die gasten hebben toen beseft dat ze elkaar compleet hebben afgemat. Dat heeft hen iets gekost.”

Een ander plan

In 2026 vertaalt die les zich in twee verschillende, maar verwante strategieën. Van der Poel won eerder deze week al de spectaculaire gravelrit naar San Gimignano, in een sprint met drie tegen Isaac del Toro (UAE Team Emirates – XRG) en Giulio Pellizzari (Red Bull-BORA-hansgrohe). Maar zelfs na die zege klonk voorzichtigheid door. Een kettingprobleem na een bijna-val van Del Toro had hem veel energie gekost. “Tegen die jonge gasten was het erg lastig”, gaf hij toe op Sporza. “Het niveau lag ongelofelijk hoog.”

Voor Van der Poel is spaarzaamheid in maart extra belangrijk. Een zege in de Ronde van Vlaanderen zou hem met vier overwinningen alleenrecordhouder maken. Een vierde opeenvolgende Parijs-Roubaix is evenmin ondenkbaar. Die ambities vragen om reserves die je niet op de Italiaanse grindwegen wilt achterlaten.

Van Aert koos in dezelfde gravelrit voor een nog behoedzamer koers, al was dat niet helemaal vrijwillig. Ondanks goede benen verloor hij zijn positie op een cruciaal moment: met 9,8 kilometer te gaan zat hij vooraan, maar drie kilometer later was hij weggezakt naar de veertigste plek. Op de smalle grindstroken was terugkeren onmogelijk. Toen zijn ploeggenoot Matteo Jorgenson ten val kwam, liet Van Aert zijn eigen kansen varen om de schade voor zijn kopman te beperken.

“Ik was heel teleurgesteld”, zei Van Aert “Ik stond compleet verkeerd op het belangrijkste punt van de koers.”

Achter die positioneringsfout schuilt een breder verhaal. Van Aert gaf eerder al toe dat valpartijen en blessures van de afgelopen jaren zijn bereidheid om zich in elke bocht te gooien hebben bijgesteld. “De belangrijkste stap was misschien wel erkennen dat ik niet meer de grootste risico’s neem en soms sneller rem, zonder daar iets negatiefs aan te verbinden”, zei hij. Voor nu is Tirreno vooral een trainingsblok: “Extra uren in het zadel, daar zijn we hier voor.”

Alles op de Poggio

In 2021 leverden Van der Poel en Van Aert samen vijf ritzeges en een tweede plek in het eindklassement af, maar hadden ze in de eerste Monumentenafspraak van het jaar het nakijken. Vijf jaar later weten ze dat een week gloriëren in Italië minder waard is dan één middag schitteren op de Poggio. Tirreno-Adriatico dient nu als voorbereiding op hun hoofddoelen later in het seizoen.

Vandaag is de Tirreno toe aan Etappe 4!