Foto Sirotti
Van der Poel wint gravelrit Tirreno na onconventionele ingreep van Roodhooft
Ploegmanager Christoph Roodhooft reed meer dan drie uur om een cruciale fiets bij Van der Poel te krijgen. Op de natte sterrato van San Gimignano bleek die beslissing goud waard.
Op dinsdag 10 maart kleuren de Toscaanse grindstroken bruin van de regen als Mathieu van der Poel in San Gimignano naar zijn zoveelste profzege sprint. De Nederlander van Alpecin-Premier Tech wint de tweede etappe van Tirreno-Adriatico na 206 kilometer koers, waarin een ongebruikelijke logistieke ingreep het verschil maakte. Ploegmanager Christoph Roodhooft zat op de wedstrijddag meer dan drie uur in de auto om een voor deze omstandigheden gewenste fiets persoonlijk bij Van der Poel af te leveren, zo schrijft HLN.
Niet de eerste keer
Wie dit leest zal wellicht terug denken aan die ene dag in juli 2021, de tijdrit in de Tour de France. Van Der Poel, totaal niet voorbereid op het verdedigen van een gele trui in de tijdrit, greep toen ook naar onorthodoxe maatregelen en liet een setje Princeton CarbonWorks wielen invliegen vanuit Andorra. Tot ongenoegen van INEOS en materiaalsponsor Shimano. Het was wel een goed verhaal. En het laat zien: als het moet, dan gaan ze bij Alpecin heel erg ver voor hun superster.
De koers in de plooi
De koers ontbrandde pas in de laatste acht kilometer, toen het peloton de natte sterrato opreed. Julian Alaphilippe trok de eerste versnelling aan, maar Van der Poel counterde met een scherpe tempoverhoging op vijf kilometer van de streep. Hij wilde als eerste de technische bochten induiken. Op de glibberige stroken schoof Isaac del Toro vlak voor hem weg; Van der Poel moest een voet uitklikken om overeind te blijven. Even verderop verloren Matteo Jorgenson en Thymen Arensman na valpartijen kostbare tijd in het klassement.
Uit de chaos vormde zich een elitetrio: Van der Poel, Del Toro en Giulio Pellizzari. Del Toro probeerde de Nederlander op de laatste asfaltstrook naar het middeleeuwse stadje te lossen, maar Van der Poel hield stand. Pellizzari opende de sprint van ver. Van der Poel, zittend op zijn zadel om tractie te houden op het natte wegdek, kwam er in de laatste meters overheen en hield Del Toro nipt achter zich.
De regen in het laatste halfuur maakte het erg lastig, zei Van der Poel na afloop. ‘De weg en het oppervlak waren behoorlijk glibberig, dus het was moeilijk om uit het zadel te gaan in de sprint. Ik heb net genoeg energie gespaard om te winnen.’
De ritzege past in Van der Poels opbouw richting Milaan-Sanremo en het voorjaar. Op natte grindwegen won hij een gevecht van positie, tractie en lef.