Wout is terug! Naja, bijna dan. Derde in Milaan-Sanremo, maar de winter laat zich nog voelen

De chaos begint op de aanloop naar de Cipressa, 32 kilometer voor de streep. Wout van Aert, de kopman van Team Visma | Lease a Bike, ligt op het asfalt samen met onder anderen Tadej Pogačar, Mathieu van der Poel en Biniam Girmay. Op het moment dat Van Aert weer op een fiets zit, is de wereldkampioen al uit beeld verdwenen. De volgende keer dat hij Pogačar ziet, is in die finishsstraat.

Van Aert wordt uiteindelijk derde. Na de winter die hij achter de rug heeft, een absolute opsteker. Op 2 januari brak hij zijn enkel bij een val in de Exact Cross in Mol. Er volgde een operatie, een verstoorde voorbereiding, en de vraag of zijn klassiekervoorjaar überhaupt op tijd op gang zou komen. Milaan-Sanremo geeft daar nu een eerste antwoord op, zij het geen definitief.

Terugkeren na de val

De val op 32 kilometer veranderde de koers fundamenteel. Van Aert zag Pogacar het ene moment naast hem liggen en het volgende moment aan de finish. Waar Pogačar snel terugkeerde in het peloton en vervolgens aanviel op de Cipressa en de Poggio, moest Van Aert wachten op een nieuwe fiets. Pas na de afdaling van de Cipressa, op 14,5 kilometer van de streep, sloot zijn groep weer aan.

Vanaf dat moment reed hij naar eigen zeggen ‘defensief’. Pas in de laatste twee, drie kilometer realiseerde hij zich dat er nog een podiumplek te halen viel. “De omstandigheden zijn hoe ze zijn en we hebben nog steeds het maximaal mogelijke bereikt. Daar ben ik blij mee” zei hij.

Mol, 2 januari

Het gladde parcours in Mol. Van Aert kwam er op nieuwjaarsweekend hard ten val en liep een verstuiking en een breukje in de enkel op. Visma | Lease a Bike bevestigde kort daarna een geslaagde operatie. Ploegmanager Jan Boven sprak van “stevige pijn” en een fors gezwollen enkel.

Van Aert zelf was zelf vooral teleurgesteld, maar wel gelijk met focus op het voorjaar en de zomer. Zijn winterprogramma, inclusief de Belgische kampioenschappen, verdween in één klap. De focus verschoof noodgedwongen naar herstel en de opbouw richting het wegseizoen.

Racehardheid in Tirreno

De weken voor Milaan-Sanremo brachten de eerste meetmomenten. In Tirreno-Adriatico zocht Van Aert naar racehardheid, die intensiteit die niet in training te repliceren valt. Het was goed genoeg, volgens Van Aert, maar nog niet top. Hij heeft wel het besef dat hij weer mee kan in de finales van een monument als Milaan-Sanremo.

De pijn die blijft

Toch is het verhaal niet alleen dat van een terugkeer. Sarah De Bie, zijn vrouw, noemde de podiumplek een “confidence boost”, maar onthulde ook dat Van Aert nog altijd last heeft van zijn voet. Soms stapt hij uit de auto en zegt hij “au, shit”. Das andere pijn dan de Poggio, maar op dagelijkse basis is dat heel oncomfortabel.

Van Aert rijdt het voorjaar in met een podium op zak en pijn in zijn enkel. De Vlaamse klassiekers komen eraan. Of die combinatie genoeg is voor meer, weten we volgende week. Volgens ingewijden slaat Van Aert de E3 over, in voorbereiding op ‘de Ronde’.