Parijs-Roubaix 2026: de beslissende aanval van Van Aert was vooraf bepaald

Het is zondagmiddag in het vélodrome van Roubaix wanneer Grischa Niermann, ploegleider van Team Visma | Lease a Bike, een stukje tactiek uit de doeken doet: de beslissende aanval van Wout van Aert was een vooraf bepaalde zet. Het punt kwam extra mooi uit, omdat ze zo Mathieu van der Poel uit de finale konden houden.

Van Aert, de 31-jarige Belg die jarenlang worstelde met de Hel van het Noorden, wint zijn eerste Parijs-Roubaix en zijn tweede Monument. In de sprint op de piste klopte hij Tadej Pogačar, de Sloveense wereldkampioen die na zeges in Milaan-Sanremo en de Ronde van Vlaanderen jaagde op een historisch voorjaar. Volgens Niermann werkte het plan “perfect”: Van Aert bleef geïsoleerd met Pogačar over, precies zoals de ploeg het had getekend.

Het vooraf gekozen punt

Niermann legde  uit dat de ploeg voorafgaand scenario’s had doorgenomen en zo had vastgelegd waar Van Aert zijn versnelling moest plaatsen. Het doel was niet alleen om afstand te nemen, maar in de koers wast het ook op het moment dat Van der Poel geen brug meer kon slaan naar de kop van de koers. Alles kwam zo perfect bij elkaar.

Scenario

Van der Poel, titelverdediger en jager op een vierde Roubaix op rij, was de man die Visma | Lease a Bike het meest vreesde in de finale. De Nederlander was de grootste favoriet, samen met Pogacar, maar mechanische pech sloopte zijn middag. Twee lekke banden in het Bos van Wallers-Arenberg zorgden ervoor dat VDP uit positie was en zo in de achtervolging moest. Hij finishte als vierde, op ruim twee minuten. VDP zei zelf dat hij in het bos van Wallers al door had dat zijn koers gereden was. Toch kwam hij nog akelig dichtbij (op 20 seconden).

Het plan was om zo de beslissende slag te slaan. Bijkomend voordeel was dat VDP zo niet kon terugkeren.

Sprint a deux

De editie van 2026 was van de snelste en meest chaotische in jaren. Lekke banden, valpartijen en fietswissels zorgden keer op keer voor een scenario wisseling. Van Aert, Pogačar en Van der Poel kregen alle drie te maken met mechanische problemen.

Toch bleef Van Aert bij Pogačar. De Belg reed een uitstekende koers. Hij was sterk genoeg om de wereldkampioen te volgen op de kasseien, slim genoeg om niet zelf het tempo te bepalen voor de achtervolgers. Elke versnelling van Pogačar beantwoordde hij, zonder te veel energie te verspillen aan kopwerk. Hij plaatste hier en daar ook zelf speldenprikken, die Pogi weer kon pareren.

Toen het vooraf afgesproken moment kwam, plaatste Van Aert zijn aanval. De twee sterksten van de dag reden samen naar het vélodrome. Pogačar opende de sprint, maar Van Aert kwam erlangs en won zo voor het eerst in Roubaix.

Na de finish droeg Van Aert zijn zege op aan Michael Goolaerts, de Belgische renner die in 2018 tijdens Parijs-Roubaix om het leven kwam.

Niermann stond aan de rand van de piste. Het plan was al in de ploegauto bepaald, lang voordat de kasseien hun werk deden.