Foto Laurent Brun (via Commons-Wiki)

Wielercultuur

De Tour van 2010 en de belofte van de jarige Jurgen Van den Broeck

Een kort moment, in retrospectief niet langer dan een oogwenk, verkeert men in België in de veronderstelling in Jurgen Van den Broeck eindelijk de langverwachte opvolger van Lucien Van Impe te hebben gevonden. Een potentiële Tourwinnaar. Iemand die de gele trui, die Van Impe in 1976 als laatste Belg had veilig gesteld, naar Parijs zou kunnen brengen om het kleinood vervolgens na de traditionele apotheose op de Champs-Élysées veilig in zijn koffer op te bergen en over de Belgische landsgrenzen te brengen. Als Van den Broeck zich meldt als kandidaat om de Franse ronde te winnen, zijn al meer dan drie decennia verstreken sinds de eindzege van Van Impe. De enige die in de tussenliggende periode nog het podium haalt, is de oud-winnaar zelf. In 1981 staat Van Impe, gehuld in de bolletjestrui van het bergklassement, als runner-up naast Bernard Hinault.

Ondanks top 10-klasseringen van renners als Claude Criquielion, Daniël Willems, Johan Bruyneel en Axel Merckx in de periode die volgt, komt jarenlang geen enkele Belg in de buurt van het Tourpodium. Terwijl op het vlakke renners als Eric Vanderaerden, Eddy Planckaert, Tom Steels en Tom Boonen de ritzeges en groene truien aaneen blijven rijgen, spelen de Belgen in het algemeen klassement een steeds minder grote rol van betekenis. Tot in de zomer van 2010 plotseling Van den Broeck opstaat. De kopman van Lotto is twee jaar eerder in de Giro al keurig zesde geworden en had veertien maanden later zijn Tourdebuut opgeluisterd met een dertiende plek. Dat de Belg tot veel meer in staat zal blijken en na afloop van de eerste ronde van het nieuwe decennium fier in de top van het klassement staat – Van den Broeck mag zich zelfs de beste Belg in de eindrangschikking van de Tour noemen sinds de vijfde plek van Criquielion in 1986 – durft niemand dan nog te bevroeden. Laat staan dat hij uiteindelijk, al wordt dat pas later aan de jurytafel besloten, een podiumklassering behaalt.

Voortekenen voor winst

Dat Van den Broeck een outsider is voor een hoge klassering in de Franse ronde van 2010 wordt voor de start in Rotterdam al duidelijk. De Belg finisht het Critérium du Dauphiné als vierde en moet na een week koersen door de regio Auvergne-Rhône-Alpes alleen de verrassende Sloveense winnaar Janez Brajkovič, Alberto Contador en Tejay van Garderen voorlaten. Ook een jaar ervoor, in de Tour van 2009 maakte de Belg al indruk. Enkel een onfortuinlijke val in de ploegentijdrit op de vierde dag en het kostbare tijdverlies van die tuimelpartij zorgden ervoor dat hij slechts vijftiende werd. De dopingdiskwalificaties van Lance Armstrong en Mikel Astarloza zorgen er later voor dat Van den Broeck nog twee plaatsen omhoog kruipt.  Die dingen samen maken dat er voor het eerst in decennia weer Belgische hoop is op een fraaie klassering in de Tour van 2010.

De Lotto-renner zal de hooggespannen verwachtingen meer dan waar maken. In de door velen gevreesde kasseienrit tussen Wanze en Arenberg Porte du Hainaut, op de vierde dag, eindigt Van den Broeck knap als negende. Hij schiet de top tien in van de algemene rangschikking, als ware hij de nieuwe superstip in de Nederlandse Top 40. De resterende twee en een halve week zal de Belg alleen maar verder omhoog klimmen. Een echte uitschieter kent hij niet, maar in zowel de Alpen als de Pyreneeën toont Van den Broeck zich een constante factor, die voortdurend in de buurt blijft van Contador, Andy Schleck en de andere klassementsrenners.

Tweede rustdag

Op de tweede rustdag, als het peloton de finale van de ronde ingaat, vindt de kopman van Lotto zijn naam terug op de vijfde plek. Die weet hij met verve te verdedigen tot in hartje Parijs. In België zijn ze er zeker van. Er komt een dag dat Van den Broeck op het Tourpodium zal staan. Sommigen zien in hem zelfs de renner die na meer dan drie decennia Van Impe moet aflossen als nieuwste Belgische Tourwinnaar. Zo ver zal het niet komen. Al wordt Van den Broeck uiteindelijk wel de eerste zuiderbuur na Van Impe die het podium haalt van de Franse ronde. Een foto van dat heugelijke moment bestaat echter niet. De Belg krijgt de klassering pas later toegewezen, als de jury ingrijpt en hij in twee stappen even zo veel sporten omhoog klimt op de ladder nadat twee van de vier renners voor hem worden geschrapt uit de uitslag. Op 6 februari 2012 wordt bekend dat winnaar Contador zijn Tourzege uit 2010 is ontnomen, nadat er sporen van het verboden middel clenbuterol in de urine van de Spanjaard zijn aangetroffen. Het verdict maakt Andy Schleck de nieuwe winnaar. In diens kielzog klauteren ook Denis Mensjov, Samuel Sánchez en Van den Broeck omhoog. Twee jaar later, de Belg heeft dan inmiddels een ‘echte’ vierde plek in de Tour van 2012 op zijn naam staan, mag hij zelfs denkbeeldig het podium op. Na Contador verdwijnt namelijk ook Mensjov uit de Touruitslagen van 2010. Er zijn met terugwerkende kracht verdachte waarden gevonden in het bloed van de Russische Rabobank-renner. Plotseling heeft België, voor het eerst sinds de tweede plek van Van Impe in 1981, achter Hinault, weer iemand op het Tourpodium. Het zal zijn hoogste klassering blijken. Ondanks dat menigeen denkt een potentiële winnaar in Van den Broeck te herkennen, heeft het noodlot andere plannen. Een zware val in de Tour van 2013, een infectie het jaar nadien, een schouderbreuk in de ronde van 2016; de Belg kent meer pech dan geluk. Door de vele tegenslagen verliest hij de motivatie en in het najaar van 2017 zet Jurgen Van den Broeck, enigszins gedesillusioneerd, een punt achter zijn carrière. De periode dat in hem een kandidaat-Tourwinnaar wordt gezien is maar van korte duur.

Foto Laurent Brun (via Commons-Wiki)

Bekijk ook van Vincent de Lijser

De Tour van 2010 en de belofte van de jarige Jurgen Van den Broeck

Wielercultuur

Parijs-Luxemburg: de vergeten rittenkoers van Jean Bobet

De jarige Huub Harings werd tweede in deze rittenkoers

Wielercultuur