Over Vincent de Lijser

Vincent de Lijser (1980). Wielergek sinds het NK in 1988 op en rond de Posbank in Rheden/De Steeg werd gehouden. Op nog geen 100 meter afstand van zijn ouderlijk huis. Volgt bijna elke koers, leest en schrijft er over. En gebruikt dat dan als excuus om zelf niet eens wat vaker op de fiets te stappen.

Vuelta 2009: het mysterie van de Cota de Witteveen

Door |donderdag 18 augustus 2022|

Gezellig keuvelend fietsen twee dames een tiental meters voor me uit. Hun gezichten kan ik als vanzelfsprekend niet zien, maar hun kapsels – de één een askleurige vlecht, de ander wat in de volksmond ‘kort pittig’ wordt genoemd en met een iets te nadrukkelijk aanwezig kunstmatig kleurtje – verraden dat ze welhaast zeker van middelbare leeftijd zijn. Het aangename zomerbriesje,

Tour 1994: de 11 van Jean-Paul van Poppel

Door |vrijdag 22 juli 2022|

Men neme een kransje met elf tandjes van een mountainbike. Frees er op een draaibank precies vier millimeter vanaf en plaats het met grote zorg en precisie op de racefiets. Ideaal tijdens een sprint of afdaling en het beste te gebruiken in combinatie met een elektronisch derailleur, waardoor de ketting met een simpele druk op de knop naar het volgende

De ‘illegale’ Tourritzeges van Régis Clère

Door |woensdag 13 juli 2022|

Lachend en met een bescheiden gevoel van gepaste trots legt Jacques Carbonnel de telefoonhoorn terug op het toestel. Reacties van kijkers op de live-uitzendingen van de Tour de France zijn leuk om te krijgen, de negatieve als vanzelfsprekend uitgezonderd, maar dankzij de beller die zojuist via het hoofdkantoor van Carbonnels werkgever Antenne 2 werd doorverbonden met de mobiele studio op

Tour 2010: hoe Anthony Charteau de bolletjestrui wegkaapte

Door |donderdag 7 juli 2022|

Anthony staart mistroostig voor zich uit. Gelaten ondergaat hij de verplichte ceremonie die hem ten deel valt. Een trui, een bloemstukje en twee maal twee kussen van de in rood-wit gehulde rondemissen – de onderkant van hun sierlijke jurkjes heeft opvallend veel weg van een paraplu, of van een paddenstoel. Het gaat in een roes aan hem voorbij. Liever had

Cees Lute: bijna-vergeten ritwinnaar in de Giro

Door |dinsdag 17 mei 2022|

Met een lichte aarzeling in hun stem en duidelijk hoorbare terughoudendheid in hun woordkeuze richten twee Franse knechten zich tot hun kopman. Alsof ze kinderen zijn die op een mooie zomeravond, tegen beter weten in, aan een ouder vragen of ze heel misschien nog een half uurtje langer buiten mogen blijven spelen, doen Anatole Novak en André Zimmermann hun verzoek.