Over Vincent de Lijser

Vincent de Lijser (1980). Wielergek sinds het NK in 1988 op en rond de Posbank in Rheden/De Steeg werd gehouden. Op nog geen 100 meter afstand van zijn ouderlijk huis. Volgt bijna elke koers, leest en schrijft er over. En gebruikt dat dan als excuus om zelf niet eens wat vaker op de fiets te stappen.

Vergeten koers: Trofeo Baracchi

Door |woensdag 12 februari 2020|

De scheidslijn tussen broederliefde en broedermoord is een flinterdunne. Zoals twee puberende broers urenlang eendrachtig kunnen samenwerken, maar zodra hun buurmeisje haar blonde hoofd frivool over de schutting steekt, doet de ontluikende hormoonhuishouding de eensgezindheid spoorslags veranderen in verwoede pogingen elkaar de loef af te steken. De combinatie van begeerte en eergevoel rekent in slechts enkele seconden rigoureus af met

Luc Leblanc: wereldkampioen met dank aan de opa van Mathieu

Door |dinsdag 24 september 2019|

Zou Raymond Poulidor zijn kleinzoon in diens tienerjaren hebben aangespoord om geregeld te gaan houthakken? De, pak ‘m beet, zestienjarige Mathieu, die, op aanraden van opa, op een frisse zaterdagochtend de bossen rond zijn woonplaats Kapellen intrekt. De voor houthakkers kenmerkende geblokte blouse nonchalant uit zijn spijkerbroek, daaroverheen een bodywarmer, omdat het weelderige roodkoperen bladerdek van de Vlaamse loofbossen de

José Luis López Cerrón en het mysterie van Zaragoza

Door |dinsdag 10 september 2019|

Met een beduusde blik in zijn ogen bolt José Luis López Cerrón over de finish. De knecht uit de Zor-ploeg is zichtbaar aangeslagen. Enkele minuten eerder heeft hij op hardhandige wijze kennis moeten maken met het asfalt, waarmee de straten van Zaragoza zijn geplaveid. Een moment van onachtzaamheid? Verkeerde timing? Stuurfoutje? Te hoge snelheid? Als het achterhalen van de oorzaak

Urs Freuler: als freelancer in de Tour

Door |maandag 22 juli 2019|

Wie niet beter weet zou zomaar kunnen denken dat niet alleen de Tour de France van 1981, maar ook een filmster is neergestreken in het kleine Franse plaatsje Saint Laurent-en-Grandvaux. Terwijl de karavaan het amper vijftienhonderd inwoners tellende dorpje in de Jura net zo snel weer verlaat als dat het enkele minuten eerder is binnen gereden, graaien de renners gretig

Hoe Stephen Roche zichzelf te kakken zette in de Tour

Door |donderdag 4 juli 2019|

‘Ik ben zijn vader niet!’ Het commentaar van Roger de Vlaeminck klinkt gortdroog en eerder nonchalant en gelaten dan boos of teleurgesteld. Het is net of de ploegleider van Tonton Tapis de bevestiging heeft gekregen van iets dat hij al langer wist. Gulzig zuigen de microfoons en bandrecorders van de persmuskieten de reactie van de Belg op, maar die laat

Nijmegen 2001 & 2002: ‘kermiskoers’ om het rood-wit-blauw

Door |dinsdag 25 juni 2019|

Jan Nijenhuis heeft een zere kont. Het lederen zitoppervlak van zijn scooter is in amper tien dagen tijd gevoelsmatig getransformeerd in een Middeleeuws martelwerktuig. Elke rit voelde het alsof er in de voorafgaande nacht nog weer meer sadistische kaboutertjes stiekem onder het zadel van de scooter waren gekropen, om tijdens de tochten door het zuidoosten van Gelderland met kleine puntige

Laad meer berichten