De jarige David Zabriskie!

Drie dagen eerder had de Tour voor de dan 26-jarige Amerikaan niet beter kunnen beginnen. De negentien kilometer lange race tegen de klok, van Fromentine naar Noirmoutier, was een kolfje naar de hand van de tijdritspecialist. Terwijl alle ogen zijn gericht op Lance Armstrong, die zijn zevende Tour op rij kan gaan winnen en op de eerste dag onmiddellijk diepe indruk maakt door Jan Ullrich, die een minuut voor hem is gestart, in te halen, raffelt Zabriskie het chronoritje nog net wat sneller af dan zijn landgenoot. Het levert de renner van Team CSC niet alleen het eerste geel op, hij mag zich ook meteen de eerste Amerikaan noemen die in alle drie de grote rondes een etappe weet te winnen. Niet eens, maar tweemaal slaagt Zabriski er die dag dus in zijn veel bekendere landgenoot af te troeven. Des te zoeter zal de revanche smaken die Armstrong een paar dagen later in de schoot geworpen krijgt. Al is dat volledig aan Zabriskie zelf te wijten.

De ploegentijdrit over 67,5 kilometer, van Tours naar Blois, belooft een strijd tussen de twee Amerikanen te worden om het geel. Team CSC, de Deense werkgever van Zabriskie, versus Discovery Channel, waarvoor Armstrong uitkomt. Secondenwerk lijkt het op voorhand te worden en zo is het ook lange tijd. Met name Zabriskie zelf is bij Team CSC de ideale gangmaker, die bovengemiddeld lange kopbeurten doet. Tijdwinst voor de ploeg is niet alleen in zijn eigen voordeel, maar ook in dat van kopmannen Ivan Basso en Carlos Sastre. Armstrong kan rekenen op de onvoorwaardelijke steun van krachtpatsers als George Hincapie en Jaroslav Popovytsj. Op ieder meetpunt is Team CSC net iets sneller dan Discovery Channel, al slinkt de voorsprong naarmate Blois dichterbij komt. Een secondenspel in haar volle glorie. Totdat de laatste anderhalve kilometer aanbreekt. Hoe het precies gebeurt weet hij ruim twintig jaar later nog steeds niet. Wordt hij door een arm van een toeschouwer geraakt? Zit er een putje in de weg? Eigen onoplettendheid? Feit is dat het voorwiel van Zabriskie een kort moment contact maakt met het achterwiel van een van zijn ploeggenoten. Een luid ‘noooo!’ klinkt uit de mond van de geletruidrager, terwijl hij als een stervende zwaan van zijn fiets tuimelt. De woorden van Jean Nelissen passen er naadloos onder. ‘Oooh, een valpartij. David Zabriskie valt. Oh God! Wat een drama misschien…’ En een drama is het. De Amerikaan moet op een nieuwe fiets moederziel alleen naar de finish. Zijn ploeggenoten rijden door, maar verliezen door het incident precies die paar seconden die ze aan de aankomst tekort komen op Discovery Channel om de winst op te strijken. Anderhalve minuut later bolt een gehavende David Zabriskie met een beteuterd gezicht over de finishlijn. Zijn val vond net niet binnen de laatste kilometer plaats, dus zijn tijdverlies wordt niet kwijtgescholden. Weg gele trui. Die gaat nu naar Armstrong. Wat een drama! En niks ‘misschien…’