De jarige Michel Vermote en de verjaardagenparadox in het peloton

Het is te lang en vooral veel te saai om die op deze plek volledig uit de doeken te doen, maar kort gezegd komt het er op neer dat de kans dat in een groep van 23 personen twee mensen op dezelfde datum hun kaarsjes mogen uitblazen al boven de 50% ligt. Zou je er twee willekeurige WorldTour-ploegen bij pakken, dan zou je statistisch gezien het verschijnsel dus al moeten tegenkomen. Proef op de som. Toevallig zijn er met Visma-Lease a Bike en Team Picnic PostNL twee Nederlandse teams op het hoogste niveau actief, dus die kunnen we mooi aan dit onderzoekje onderwerpen. Een eerste blik op de grootste van de twee ploegen levert vrijwel onmiddellijk succes op. Tijmen Graat en Jørgen Nordhagen zijn beiden op 10 januari jarig.

Ook iets langer geleden, toen profploegen over het algemeen nog wat minder renners telden dan nu, kwam de verjaardagenparadox vanzelfsprekend veelvuldig voor. Twee renners die in de jaren ’80 en ’90 het merendeel van hun carrière rondrijden in het tricot van het Franse uitzendbureau RMO zijn, niet alleen doordat ze hun werkgever delen en vaak in dezelfde koersen worden opgesteld, met elkaar verklonken. Ze verjaren namelijk op precies dezelfde datum. De levensloop van de een zal er voor zorgen dat de ander, telkens wanneer hij jarig is, met weemoed terugdenkt aan zijn oud-ploeggenoot. In 1999 stapt Thierry Claveyrolat, na een turbulente periode, uit het leven. Het maakt dat verjaardag van Michel Vermote voor altijd een zwart rouwrandje draagt. Liefst zeven opvolgende seizoenen waren de Fransman en de Belg immers elkaars ploeggenoten. Eerst bij La Redoute en vervolgens in dienst van RMO.

Shirts gedragen

Claveyrolat heeft de shirts van UC Saint Etienne-Pélussin en Système U al gedragen, als hij in 1985 overstapt naar de La Redoute-ploeg. Daar treft de dan 25-jarige klimmer niet alleen kopman Stephen Roche en de broers Jérôme en Régis Simon, maar ook drie Belgen. Een van hen is een vier jaar jongere neoprof uit Doornik. Die heeft het koersen met de paplepel ingegoten gekregen. Vader Gilbert was in de eerste helft van de jaren ’50 eveneens beroepsrenner. Aan zoon Michel de taak diens bescheiden prestaties op de fiets te overtreffen. Gezien het feit dat pa Vermote er niet in slaagde een heel noemenswaardige erelijst bij elkaar te rijden, is dat geen lastige opgave. Namens La Redoute wint Michel nog niet, maar als een jaar later RMO, een in Grenoble gevestigd uitzendbureau, de rol van hoofdsponsor overneemt, boekt Vermote junior zijn eerste profzeges. In zowel de Tour de l’Oise als de Ronde van Luxemburg wint hij een rit. Beide keren door zich de snelste spurter te tonen van een kopgroep. Het maakt onmiddellijk duidelijk dat de talenten van de ploeggenoten, die hun verjaardag delen, op totaal verschillend terrein liggen. Is Claveyrolat toebedeeld met typische klimmersgenen en, mede door zijn aanvalslust, een geduchte tegenstander van een ieder die zijn zinnen zet op een bergetappe, Vermote is op zijn best als het vlak is. Het maakt de Belg de ideale knecht, die zijn ploeggenoot kan helpen voordat er geklommen dient te worden.

RMO-succes

In twee opeenvolgende edities van de Tour kunnen de beide RMO-renners proosten op een behaald succes. In zowel 1990 als 1991 weet Claveyrolat een bergetappe te winnen. In het eerste jaar neemt hij bovendien de bolletjestrui mee naar huis. Vermote is beide edities van de ronde zijn ploeggenoot, die in aanloop naar de zware Alpen- en Pyreneeëncols een niet te onderschatten bijdrage levert aan het succes van zijn kopman door hem op het vlakke zo lang en goed mogelijk bij te staan. Zelf slaagt Vermote er niet in een Tourrit te winnen. Al is hij er bij zijn debuut in de ronde, in 1987, akelig dichtbij. In de achtste etappe naar Épinay-sous-Sénart kan alleen een in topvorm verkerende Jean-Paul van Poppel de verrassend snel sprintende Belg afhouden van wat de grootste zege in zijn profloopbaan had kunnen zijn. Net als Claveyrolat, die dat jaar geen rol van betekenis speelt in het grootste wielercircus ter wereld, zal Vermote Parijs niet halen. Nog niet. De vier volgende edities die hij namens RMO rijdt en dankzij de genoemde successen van Claveyrolat en van medekopman Charly Mottet uitermate goed verlopen voor de ploeg, rijdt hij wel uit. In 1992 scheiden de wegen van de beide renners zich, waardoor ze niet meer samen hun verjaardag vieren binnen dezelfde ploeg. Claveyrolat verkast naar Z, terwijl Vermote het slotjaar van de RMO-ploeg wel meemaakt en daarna uitkomt voor achtereenvolgens Festina-Lotus, Le Groupement en Agrigel. Eind 1996 zwaait de Belg af, om zijn leven over een heel andere boeg te gooien. Hij wordt vrachtwagenchauffeur. Claveyrolat is twee jaar eerder al gestopt met koersen en zal enkele turbulente jaren tegemoet gaan. Hij wordt kroegeigenaar, krijgt met depressies te kampen, duikt op in het televisiespel Le Millionair – de Franse versie van Weekend Miljonairs, dat Robert ten Brink jarenlang in Nederland presenteerde – en zal in de zomer van 1999 onder invloed van alcohol een auto-ongeluk veroorzaken, waarbij een man en diens zoon zwaargewond raken. Kort daarna pleegt de gewezen bergkoning in de Tour zelfmoord. Michel Vermote neemt in België met afschuw kennis van het nieuws rond zijn voormalige ploeggenoot. De twee hadden immers een band, die door hun gedeelde verjaardag net iets sterker was dan met de andere renners van RMO.