Greg LeMond heeft advies voor McNulty: ‘Hij moet gewoon genieten van de trui’
De tweevoudige wereldkampioen Greg Lemond heeft duidelijk advies voor zijn landgenoot in de regenboogtrui.
Toen Greg LeMond in 1983 voor het eerst wereldkampioen werd, kon hij in eigen land nauwelijks uitleggen wat hij deed. “Ik zei dat ik in de sportmarketing zat, ze wisten niet wat een profwielrenner was,” blikt hij terug in een gesprek met L’Équipe.
Na LeMond (1983 en 1989) en Lance Armstrong (1993) is Brandon McNulty pas de derde Amerikaan die de elitewegrit wint. LeMond volgde de zege en noemt de huidige lichting Amerikanen de sterkste uit de geschiedenis van zijn land. “Hij heeft een indrukwekkende koers gewonnen, het is echt een groot talent, hij heeft bewezen dat hij een heel grote renner is.”
Lees ook: Toen Armstrong nog cool was – over het WK 1993
Geen druk, wel zekerheid
Dat de trui zwaar gaat wegen, gelooft LeMond niet. “Ik denk niet dat er druk op hem zal staan, hij moet gewoon genieten van de trui, het is iets ongelooflijks om die trui te hebben. Mensen waren misschien verrast door zijn titel, maar hij had al een mooi cv, zeker als je bedenkt dat hij vooral als knecht van Tadej (Pogacar) werkt. Het zou makkelijk zijn om in zijn schaduw te blijven staan, maar hij heeft al bewezen dat hij koersen kan winnen. Deze situatie werkt voor hem, deze ploeg geeft hem ook een vorm van zekerheid, hij gaat dat allemaal in zich opnemen en vertrouwen winnen.”
Een rit in de Giro, een tijdrit in de Vuelta en in 2025 het eindklassement van de Tour de Pologne, zijn eerste eindzege in een WorldTour-rittenkoers, plus de GP Montréal. Op die vertrouwde omloop rond Mont-Royal plaatste de 28-jarige McNulty zijn aanval op 33 kilometer van de streep. Hij hield Michael Matthews en Mathieu van der Poel dertien seconden achter zich en volgde de geblesseerde Pogacar op.
McNulty zelf liet bij zijn debuut in het regenboogtricot via de ploeg weten: “Hoewel ik me vereerd voel om de regenboogtrui te dragen, verandert het niets aan mijn aanpak. We blijven koersen zoals we altijd doen. Of dat nu aanvallen is of mijn ploeggenoten helpen: ik ken mijn rol vrij goed.”