Corona? Nee bedankt. Maar die koers in november…

Het is het najaar van 2020. Nederland zucht onder een gedeeltelijke lockdown en er wacht ons een lange, donkere winter. Geen uitjes. Geen groepsbijeenkomsten. Geen restaurantbezoek. Maar wij wielerfans hadden troost: het wielerseizoen duurde eindeloos lang. We hadden KOERS tot diep in november.

Door: Sander Jansen
12 nov '26

Dit artikel verscheen als eerste op ons Substack-kanaal, volg je ons daar ook al?

Een bericht op X bracht me terug naar zes jaar geleden. Een video van Primoz Roglic en Richard Carapaz die elkaar op een Spaanse helling in de Vuelta bestoken op een donkere novembermiddag. De Ronde van Spanje eindigde dat jaar op 8 november. Acht november!

Normaal gesproken was het wielerseizoen dan al weken beëindigd, hingen de fietsen in de schuur en werden de gedachten voorzichtig verschoven naar kerst, oliebollen en de eerste veldritten. Maar niet in 2020. Toen was november gewoon een koersmaand.

La vuelta a España 2020 post pandemia a nivel de paisajes fue espectacular, disputada en Octubre con llegadas a última hora de luz solar y el otoño asomando. El mano a mano agonico entre Roglic y Carapaz en el kilómetro final de Moncalvillo fue vibrante. https://t.co/HNrWa1STk1

— Amantes del Ciclismo (@amantes_cycling) September 29, 2022

Het zijn heerlijke beelden. En het was heerlijk troostrijk. De Vuelta van dat jaar werd voltooid op zondag 8 november en gaf ons wielervolgers in elk geval íets om ons op te verheugen. We nestelden ons op de bank na wéér een solorondje op de fiets – groepsritten mochten immers niet – en lieten de geneugten van het leven die we anders in een sfeervol etablissement zouden verorberen uitserveren op de eigen salontafel.

Veel beter werd het in die tijd eigenlijk niet. Terwijl buiten de regen tegen de ramen sloeg, reden de beste klimmers ter wereld nog over Spaanse bergwegen in een flauwe najaarszon.

Het secondenspel met Carapaz

De Vuelta van 2020 – die eigenlijk op 14 augustus had moeten starten in ons eigen Utrecht – vond zijn aanvang op een dinsdag met de eerste Baskische start sinds 1961. Die openingsetappe was direct een prooi voor Roglic, die uiteraard ook gelijk het rode leiderstricot mocht aantrekken. Het was het begin van een secondenspel over achttien etappes met Richie Carapaz.

In de zesde etappe (met finish op Aramón Formigal) raakte Roglic door materiaalpech en slecht weer de leiding kwijt aan Carapaz, maar hij sloeg in etappe 8 alweer terug met ritwinst op de Alto de Moncalvillo en heroverde de rode trui.

In etappe 12 wachtte de loodzware Alto d’el Angliru – u weet wel: die berg waarop de organisatie nu op zoek is gegaan naar gravelpaden. Roglic en Carapaz stonden bij aanvang van de etappe in exact dezelfde tijd. Op de steile flanken van de klim won Hugh Carthy, maar in zijn rug sprokkelde Carapaz tien hele seconden winst op Roglic, uiteraard genoeg om met het rood om de schouders de laatste rustdag in te gaan.

Climax op de Alto de la Covatilla

De beslissing van deze Vuelta viel grotendeels in de dertiende etappe, een individuele tijdrit met een steile slotklim naar de Mirador de Ézaro. Roglic won de rit tegen de klok en zette Carapaz op 39 seconden achterstand, waarmee hij de rode trui opnieuw overnam. De dagen daarna bleef het verschil gelijk, hoewel Roglic er in etappe zestien nog 6 seconden bij pakte. Met 45 seconden voorsprong ging hij de laatste bergrit naar de Alto de la Covatilla in.

In die allerlaatste bergetappe opende Carapaz nog één keer vol de aanval. Roglic leek te breken en verloor kostbare tijd, maar wist met de hulp van onder andere ploeggenoot Lennard Hofstede en een jagende Movistar-trein de schade net genoeg te beperken. Het leek een afrekening te zijn van de Movistar-mannen met ex-ploegmaat Carapaz, die door het beulswerk van onder meer Marc Soler strandde op 24 seconden achterstand van Roglic.

07-11-2020 Vuelta A Espana; Tappa 17 Sequeros - La Covatilla; 2020, Jumbo - Visma; 2020, Movistar; Kuss, Sepp; Roglic, Primoz; Mas, Enric; La Covatilla; — Sepp Kuss sleept kopman Primoz Roglic de Alto de la Covatilla op.

De Vuelta van 2020 was beslist. En op een donkere zondagmiddag werd het wielerseizoen 2020 definitief afgesloten. Weg was de troost, weg was de zon. Een lange winter begon.

Dus nee, laten we vooral niet terugverlangen naar de coronaperiode. De wereld mag wat ons betreft gewoon open blijven, de terrassen mogen vol zitten en we hoeven nooit meer met een mondkapje op naar de bakker.

Maar dat ene dingetje? Koers tot diep in november? Dat zouden we best nog eens mogen overdoen.