Hoe Rio het keerpunt werd in de carrière van Pauline Ferrand-Prévot

Voortijdig stoppen

De Française zit in de weken nadien in zak en as, twijfelt via haar sociale mediakanalen openlijk over een voortijdig einde van haar tot dan zo succesvolle wielercarrière en bivakkeert om de zinnen te verzetten enige tijd in een appartement van vrienden in Parijs. Daar ontmoet ze na enkele dagen het dier dat een kantelpunt zal blijken in haar carrière en haar de weg omhoog weer doet hervinden. Als Ferrand-Prévot bij toeval langs een dierenwinkel loopt, wordt haar aandacht getrokken door een jonge Franse bulldog. De pup kijkt haar vanuit de etalage aan met een niet te negeren blik. Ferrand-Prévot smelt, voelt hoe een onweerstaanbaar gevoel bezit van haar neemt en voordat ze goed en wel beseft wat ze precies gedaan heeft staat ze weer buiten de winkel met het kleine hondje in haar armen. Rio, besluit ze het te noemen. Niet als aandenken aan die zo beroerd verlopen Olympische Spelen, maar als teken van een nieuwe start. Dankzij de warmte en afleiding die haar nieuwe maatje haar bezorgt, zal ze opklimmen uit het diepe dal waarin ze enkele weken eerder terecht was gekomen.

Over de PFP op de Spelen in Rio

Met hoge verwachtingen was de Française in de zomer van 2016 naar Brazilië gevlogen. Op de Spelen van Rio wedt Ferrand-Prévot op twee paarden. Ze zal deelnemen aan zowel de Olympische mountainbikewedstrijd als de wegkoers. In beide disciplines behoort de renster tot de medaillekandidaten. Ze is immers niet veel eerder de beste van de wereld geweest op zowel een fiets met een recht stuur en dikke profielbanden als op een racefiets. Sterker, Ferrand-Prévot had in 2015 een unieke drieslag geslagen door als eerste ooit gelijktijdig wereldkampioene te zijn in het veldrijden, op de mountainbike en als wegrenster. Ze stijgt tot grote hoogten. Al zal de vlucht die haar carrière met de drie titels neemt, achteraf een Icarus-vlucht blijken.

Ferrand-Prévot tuimelt hard omlaag een diep dal in, nog voordat de Spelen daar zijn. Door een scheenbeenbreuk mist ze noodgedwongen het gehele veldritseizoen 2015-2016. De eerste van haar drie regenboogtruien kan ze daardoor niet verdedigen. Maar dat is niet het ergste. Met een Olympisch jaar in aantocht wil Ferrand-Prévot geen conditionele achterstand op haar concurrentes oplopen. Zodra ze groen licht krijgt van haar artsen om weer op de fiets te klimmen, traint ze vaker en harder dan ooit tevoren. Adviezen van haar coach om het wat rustiger aan te doen, worden achteloos in de wind geslagen. De situatie wordt nog erger als Ferrand-Prévot, kort na naar Zuid-Frankrijk te zijn verhuisd, met allergieën te kampen krijgt. Er ontstaat een domino-effect aan elkaar opvolgende ellende. De Wet van Murphy zal aan de basis staan van haar teleurstellende optreden in Rio. De renster moet antibiotica gebruiken om van de allergie af te komen, kan enkele weken geen wedstrijden rijden omdat de medicijnen op de dopinglijst van de UCI voorkomen en compenseert dat door nog een paar forse scheppen op haar toch al extreme trainingsarbeid te doen. Dat zorgt er dan weer voor dat het net herstelde scheenbeen, evenals haar knie, gaan tegenstribbelen.

In de schijnwerper

Kort voor de Spelen slaagt Ferrand-Prévot er weliswaar in haar Franse nationale mountainbiketitel te prolongeren, maar ze is allerminst in goeden doen als Rio met rasse schreden dichterbij komt. Desondanks wijkt ze niet van haar plan om aan twee disciplines mee te doen. Alle aandacht die de renster vooraf van de internationale pers krijgt ten spijt. Menig journalist ziet in Ferrand-Prévot een look-a-like van Kate Middleton, de vrouw van de Britse kroonprins William, hetgeen voor flink wat media-aandacht zorgt. Sportief gezien draait Rio echter uit op een forse teleurstelling. Het is de cumulatie van wat de Française later op sociale media ‘a year of hell’ zal noemen.

Teleurstelling alom

In de wegkoers komt ze in het Olympische openingsweekeinde niet verder dan de 26^ste plaats. Termen als ’teleurstellend’ en ‘ver beneden haar stand’ zijn understatements. Op de mountainbike gaat ze twee weken later wel van start, maar geeft op. Gedesillusioneerd keert Ferrand-Prévot terug naar Europa. Daar rijdt ze eerst nog een volgende mountainbikewedstrijd, maar als die voor de overtrainde renster op een nieuwe deceptie uitdraait, is ze er klaar mee. Via Facebook laat de oud-wereldkampioene weten serieus te overwegen een punt achter haar loopbaan te zetten. Ondertussen heeft ze zich dan teruggetrokken in het Parijse appartement van vrienden, nog niet wetende dat ze enkele dagen later het kantelpunt in haar carrière, in haar leven misschien wel, zal zien rond dartelen in een bench achter een winkelruit. Een Franse bulldog pup, die met zijn donkerbruine ogen zo onweerstaanbaar naar buiten kijkt dat het lijkt of Ferrand-Prévot door een onzichtbare kracht door de voordeur naar binnen wordt gezogen. Kort daarna heeft ze de jonge hond al in haar armen. Rio, besluit ze hem te noemen. Bewust naar de gewraakte stad, waar haar Olympische droom zo keihard aan diggelen viel. De energie die haar nieuwe maatje geeft, doet de zon al snel weer doorbreken in het dan zo gitzwart gekleurde leven van Ferrand-Prévot. Een frisse wind. Verse energie. Snel zal ze terugkomen op haar eerder gedane aankondiging te willen stoppen met fietsen. Ze besluit een doorstart te maken. Het is de aanzet tot de vele successen, waaronder een Olympische gouden mountainbikeplak in 2024 en het winnen van de Tour een jaar later. Met dank aan Rio.