Wielercultuur

Paolo Fornaciari: Van Gregario in het Peloton tot Meesterlijk Ijsmaker in Toscane

De allermooiste verhalen, die zitten zeker niet altijd in het grote succes. Niet voor niets bracht de hier zeker niet onbekende Frank Heinen al twee boeken uit die van voor tot achter gevuld zijn met mooie vertellingen over in (vaak) meer of (soms) mindere mate in de vergetelheid geraakte wielrenners en hun escapades tijdens of na hun loopbaan. Als vergeten groenten worden ze weer smaakvol opgediend. De grootste wielerfanaten hebben ze vast al verslonden, maar als je dat nog niet hebt gedaan, laat dit dan het teken zijn.

We lichten er graag eentje uit, uit het in 2014 verschenen eerste deel. Een smakelijk verhaal zelfs, om de vingers bij af te likken. Want het draait om het verhaal van Paolo Fornaciari, de Italiaan die jarenlang als vaste meesterknecht in dienst reed van Mercatone Uno, Mapei, Saeco en Lampre. Stuk voor stuk iconische ploegen uit het roemruchte wielerverleden, waarvoor hij ten dienste reed van kopstukken als Bettini, Bartoli, Simoni en Cunego. Een ware gregario. Op zijn eigen palmares schittert één etappezege: de eerste etappe van de Herald Sun Tour in 1994, helemaal in Australië.

De ware meester in hem staat op nadat hij in 2008 in het shirt van Lampre zijn loopbaan beëindigt. Fornaciari kroont zich namelijk tot meesterlijk ijsmaker met zijn eigen ijssalon Ultimo Kilometro. De prijzen die hij nooit wint als renner sleept hij vanachter de ijsmachine wel in de wacht. Nu rijdt hij solo, eindelijk voor eigen kansen. En ziet die pogingen regelmatig beloond worden. Zijn zelfbedachte ijssmaken slaan aan. In 2013 werd hij wereldkampioen ijsmaken met zijn smaak Macho Macho (een mix van amandel, marmelade en donkere chocolade). En enkele jaren geleden werd Ultimo Kilometro op een vakbeurs in Rimini uitgeroepen tot de beste ijssalon van Italië, waarbij zijn smaak Ari-Ari (roomijs met likeur, pinda’s en sinaasappelsmaak, genoemd naar Arianna, de vrouw van Fornaciari) nog eens extra bekroond werd.

Het toeval wil dat in de zomer van 2014, wanneer dit boek als onderdeel van de stapel vakantieliteratuur mee naar Italië gaat, onze vakantiebestemming in de buurt van deze befaamde ijssalon ligt. We besluiten de omweg vanuit Lucca te nemen om het fameuze ijs te proeven. De locatie, aan een drukke doorgaande weg in Buggiano, is dan misschien niet zo idyllisch als gehoopt, de kleurrijke smakenmagie begint binnen volop. En zowaar, we treffen de boomlange ijsmeester zelf achter de toonbank, met schort en petje. De man uit het verhaal van Heinen, de man die zo vaak sleurend op kop te zien was.

Natuurlijk, het blijft een vreemdsoortige ervaring als figuren die je kent van televisie of uit een boek in levende lijve voor je hebt. Maar hoe leg je dan aan een Italiaan die weinig anders dan Italiaans spreekt uit dat er een Nederlander een hoofdstuk aan hem heeft gewijd in het Nederlands? Iets met handen en voeten en wijzen. De uiterst vriendelijke Fornaciari lijkt de boodschap te begrijpen en als blijk van waardering worden we met een grote glimlach voorzien van gratis ijs van de ijsmeester. En de bijgaande foto als bewijs.

De beste toeristische tips vind je dus soms op plekken waar je ze niet verwacht. Als je ooit in Toscane bent en het meesterlijke ijs van de voormalige meesterknecht aan een proeverij wilt onderwerpen: het is een ritje meer dan waard. En Ultimo Kilometro zorgt er wel voor dat deze wielrenner niet zomaar vergeten wordt.

Foto Sirotti
Foto Sirotti
Foto Sirotti

Bekijk ook van Niels Steeghs

Paolo Fornaciari: Van Gregario in het Peloton tot Meesterlijk Ijsmaker in Toscane

Verhalen om je vingers bij af te likken

Wielercultuur

Waarom de fietshelm verplicht werd na Parijs-Nice 2003 | Kivilev en wielrennen

Waarom de fietshelm niet dé oplossing is in het dagelijks verkeer

Fietsinspiratie