Trek betaalde $308.000 om prijzengeld vrouwen gelijk te trekken, CEO Burke noemt kloof ‘gênant’

Op de zondag van Luik-Bastenaken-Luik Femmes in 2026 rijden mannen en vrouwen over dezelfde wegen door de Ardennen. Aan de finish wacht een ander bedrag. De vrouwenkoers keert in totaal iets meer dan €22.000 uit, de mannenkoers €50.000. Voor John Burke, CEO van fietsfabrikant Trek, is dat verschil de reden dat zijn bedrijf tussen 2021 en 2025 ongeveer $308.000 uitgaf om het prijzengeld van de rensters van Lidl-Trek bij te passen tot het mannenniveau.

“Het is gênant,” zei Burke tegen Fortune. Het bedrijf schrijft na elke koers waarin de vrouwenuitkering lager ligt dan die van de mannen een cheque om het verschil te dekken. In Luik betekent dat concreet: een zesde plaats levert een renster ongeveer €400 op, terwijl dezelfde klassering bij de mannen circa €1.500 waard is. Trek vult de ontbrekende €1.100 aan.

Dat Trek die cheques überhaupt moet schrijven, is volgens Burke het eigenlijke probleem. Het bedrag dat het bedrijf jaarlijks bijpast, is de laatste jaren gedaald doordat meer organisatoren gelijke prijzenpotten invoeren. Maar de Luik-cijfers laten zien dat het systeem nog lang niet in evenwicht is.

Waar het begon

Het verhaal gaat terug naar 2017, toen Chad Brown, CFO van Trek, terugkeerde van een bezoek aan vrouwenkoersen in Europa. Brown schetste Burke een beeld. “De meeste vrouwen verdienen minder dan 10.000 dollar per jaar,” zei Burke tegen Fortune over dat gesprek. “Ze krijgen tweedehands fietsen. Ze verblijven in waardeloze hotels. Ze worden de avond voor de race ingevlogen. Het kan niemand iets schelen.”

Burke wilde een bestaande vrouwenploeg kopen. Toen dat niet lukte, richtte Trek er zelf een op. Het uitgangspunt was gelijkwaardigheid op elk vlak: salaris, materiaal, coaching en logistiek. “We hebben gezegd dat we vrouwen op dezelfde manier gaan behandelen als mannen,” zei Burke. “We gaan ze een leefbaar loon betalen, we gaan ze de beste uitrusting geven en we gaan ze uitstekende begeleiding bieden.”

Dat was op dat moment, volgens Burke, “a revolutionary idea” in het vrouwenpeloton.

Luik

Het prijzengeld is het meest zichtbare symptoom van een bredere scheefgroei. Een formeel minimumloon voor rensters in de Women’s WorldTour bestaat pas sinds 2020. Daaronder is de sport nog altijd sterk gelaagd: terwijl toppers bij de mannen miljoenen verdienen en Tadej Pogačar alleen al in het voorjaar van 2026 richting €100.000 aan prijzengeld koerste, zitten veel vrouwen buiten de bovenste divisie ver onder een leefbaar inkomen.

Het voorbeeld van Paris-Roubaix Femmes in 2021 maakte de kloof voor het eerst breed zichtbaar. De winnares ontving €1.535, de mannenwinnaar €30.000. Trek dekte het verschil en bleef dat daarna structureel doen bij elke koers waar de uitkeringen uiteenliepen.

Deignan

Lizzie Deignan, de Britse kopvrouw die bij Trek terechtkwam terwijl ze zwanger was, gaf het structurele probleem een gezicht. Ondanks haar positie als nummer één van de wereld had ze op dat moment geen zeker contract.

“Toen ik bekendmaakte dat ik zwanger was, wist ik niet hoe mijn toekomst in de sport eruit zou zien,” zei Deignan tegen Fortune. “Hoewel ik op dat moment de nummer één van de wereld was, had ik geen vast team.”

Haar analyse raakt de kern van wat omkadering betekent voor prestaties. ““Een professionele atleet zijn in de ware zin van het woord heeft een enorme invloed op je prestaties,” zei ze. “Het is onmogelijk dat iemand die al die extra zaken moet regelen die bij een tweede baan horen, op hetzelfde niveau kan presteren als iemand die zich er fulltime mee bezighoudt.”

Zonder professionele omstandigheden zijn professionele resultaten volgens haar lastiger te behalen. Merkstrategie en morele druk

Burke presenteert Treks aanpak niet alleen als liefdadigheid. “Het belangrijkste wat we doen is een voorbeeld zijn,” zei hij. De impact reikte volgens hem verder dan de eigen ploeg. “De impact die Trek heeft gehad op het dames wielrennen is niet alleen het Trek team.  Alle teams zagen wat wij deden en zij hebben grote veranderingen in gang gezet. ”

Hij voegde toe: “Goede dingen doen helpt een merk te bouwen over een langere tijdsperiode.” Trek drukt organisatoren en concurrenten om gelijk te trekken, en profiteert tegelijk van de zichtbaarheid die dat oplevert. Die twee motieven sluiten elkaar niet uit, maar het is relevant om beide te benoemen.

De cheques van Trek zijn bedoeld als tijdelijke maatregel. Het bedrijf zegt te werken aan het moment waarop ze overbodig worden. In de tussentijd moet een renster van Lidl-Trek die in Luik als zesde over de streep komt nog altijd wachten tot haar werkgever het verschil bijschrijft, omdat de koers zelf dat niet doet.