Van der Poel tempert WK-verwachtingen na zege in Luxemburg: ‘De kans is wel klein’
De leiderstrui bewijst dat zijn explosiviteit terug is, maar Montréal vraagt volgens Van der Poel iets anders. Twaalf passages over Mont Royal maken vooral de klimmers kansrijk.
Mathieu van der Poel, kopman van Alpecin-Premier Tech, keert woensdag in Luxemburg terug in het peloton en wint meteen. Toch verandert die ritzege niets aan zijn inschatting van het WK in Montréal. Het parcours is volgens hem “net te lastig” en zijn kans op een nieuwe regenboogtrui “wel klein”.
De Nederlander opent de vijfdaagse Ronde van Luxemburg met winst in een heuvelachtige rit van ruim 157 kilometer. Op de Côte de Stafelter valt hij meermaals aan, waarna hij zich op ongeveer vier kilometer van de meet laat terugzakken. In de oplopende finale reageert hij op Andrea Bagioli en sprint hij alsnog naar de zege, voor Pierre Gautherat en Marijn van den Berg. Daarmee pakt hij ook de leiderstrui.
“Ik kon goed diep gaan, net als hier op de finish. Al met al ben ik tevreden”, zei Van der Poel na zijn geslaagde rentree. Lachend stelde hij vast: “Het is misschien al iets te goed gelukt om een intensieve prikkel te vinden.”
Eerst trainen, daarna koersritme
Na zijn overwinning op de Champs-Élysées in de Tour reed Van der Poel geen wegwedstrijd meer. Zijn aanvankelijke programma bevatte de GP Québec en de GP Montréal op een groot deel van het WK-circuit, maar die afspraken kwamen te vroeg.
“Ik wilde sowieso nog competitie voor het WK en normaal gezien zou ik de twee wedstrijden in Canada doen”, zei Van der Poel tegen de aanwezige pers. “Maar die koersen bleken uiteindelijk iets te vroeg te komen, omdat ik nog wat trainingen nodig had.”
Hij koos daarom eerst voor een duurblok. Luxemburg levert nu de korte, harde inspanningen die in training moeilijk zijn na te bootsen. De leiderstrui maakt van het eindklassement geen hoofddoel, al laat Van der Poel een kans op eindwinst niet bewust liggen.
Mont Royal geeft klimmers de overhand
De WK-wegrit van zondag 27 september telt 273,7 kilometer en 3.803 hoogtemeters. Na de aanloop vanuit Brossard volgen twaalf lokale ronden rond Mont Royal. Per ronde wachten 269 hoogtemeters, met de Voie Camillien-Houde van 2,3 kilometer aan gemiddeld 6,2 procent als belangrijkste klim.
“Neen, niet echt”, zei Van der Poel op de vraag of zijn Luxemburgse zege zijn WK-beeld had veranderd. “Ik schat de wedstrijd nog steeds in als net te lastig voor mij.” De uitslag van de GP Montréal ondersteunt die verwachting: Isaac Del Toro won voor Paul Seixas en Brandon McNulty.
Een kampioenschap blijft tactisch afwijkend door de landenploegen en het ontbreken van communicatie. Een vroege finale kan Nederland meer opties geven en een beslissing hoeft niet op de klim te vallen. Van der Poel blijft terughoudend: “Maar nogmaals: ik denk dat de kans wel klein is.”