Vandaag jarig: hoe Charly Mottet Lombardije won en zijn ploegleider stilletjes afserveerde

Derde wiel aan de wagen

Dat komt voor een niet te onderschatten deel door een derde persoon, die zoals een rivier twee oevers uit elkaar houdt, tussen het tweetal in staat. Laurent Fignon is immers de uitgesproken kopman binnen de door Guimard geleide Système U-ploeg. Uitgerekend in het jaar dat Mottet zich als neoprof aansluit bij het dan nog door Renault gesponsorde team, wint Fignon de Tour. Dat kunstje zal hij precies een jaar later herhalen. Daarna is de bebrilde en met een blonde paardenstaart getooide Parijzenaar weliswaar nooit meer in de buurt gekomen van het niveau dat hij in 1983 en 1984 had, hij blijft desondanks de oogappel van Guimard. Samen zijn de twee eigenaar van de wielerploeg, ondergebracht in de stichting France Compétition en waaronder zelfs een heuse B.V. hangt met de naam Maxi Sports, die fietsen fabriceert. De situatie maakt dat Fignon altijd een streepje voor heeft op Mottet. Zelfs als die laatste zich in de Tour van 1987 plotseling manifesteert als potentiële troonopvolger van Bernard Hinault en in de tiende etappe het geel verovert, weigert Guimard een duidelijke keuze te maken wie in het vervolg van de ronde het kopmanschap mag dragen. De ploegleider wil Fignon niet voor het hoofd stoten en draagt het legertje knechten van Système U op hun aandacht te verdelen tussen de twee. Niet dat dat de hoofdreden is dat Mottet het geel verspeelt en uiteindelijk als vierde in Parijs aankomt, terwijl Fignon zevende wordt, maar het helpt uiteraard bepaald niet mee.

Transfer naar RMO

Vandaar dat Mottet een jaar later, na een zowel voor hemzelf als opnieuw voor Fignon teleurstellend verlopen Tour, zijn handtekening had zet onder een verbintenis met RMO. Bij de door een uitzendbureau uit Grenoble gesponsorde ploeg kan het Franse talent wel als uitgesproken kopman naar de grootste koersen. Bovendien doet de hoofdsponsor een flinke financiële injectie, waardoor de bankrekening van de nieuwe aanwinst er flink op vooruit gaat. Dat laatste kon Guimard hem niet bieden. Integendeel. Supermarktketen Système U wil juist afbouwen en de geldkraan dicht draaien. Het is de reden dat de ploeg ook klimmer Éric Boyer moet laten gaan, waardoor alle druk voor het nieuwe seizoen geheel op de schouders van Fignon zal komen te liggen. Guimard voert weliswaar verkennende gesprekken met Jean-François Bernard en Sean Kelly, maar zodra zij kenbaar maken welk salaris ze in gedachten hebben, verslikt de ploegleider zich in zijn café au lait en kapt het gesprek noodgedwongen af. Wilde de ploegleider meerdere jaren lang de ambities van Fignon niet op voorhand saboteren door het exclusieve kopmanschap aan Mottet of Boyer te gunnen, in het laatste jaar van de 80’s is hij meer dan ooit afhankelijk van de prestaties van de tweevoudig Tourwinnaar. Die zal overigens uitstekend met die status om kunnen gaan, zal in 1989 blijken. Niet gehinderd door andere kopmannen prolongeert Fignon eerst zijn overwinning in Milaan-Sanremo, wint vervolgens de Giro en komt dan die beruchte acht tellen tekort voor zijn derde Tourzege.

Trofeo Baracchi

Wie denkt dat Mottet, na het tekenen van zijn nieuwe contract, het wel gelooft en gedwee zijn resterende tijd bij Système U uit zit, heeft het mis. Na zijn falen in de Tour is de renner er veel aan gelegen met opgeheven hoofd zijn oude werkgever te verlaten. Alsof hij bevrijd is van een juk rijdt Mottet een uitstekend najaar. Samen met specialist Thierry Marie wordt hij derde in de koppeltijdrit Trofeo Baracchi. Precies een week later klopt hij Tony Rominger en schrijft de Giro del Lazio op zijn naam en nog eens acht dagen verder is Mottet uitgerekend Fignon de baas in de Grand Prix des Nations, die op dat moment te boek staat als het officieuze wereldkampioenschap tijdrijden. Op zaterdag 15 oktober sluit hij zijn zesjarige samenwerking met Guimard af op de best denkbare manier.

Ronde van Lombardije 1988

In de Ronde van Lombardije trekt Mottet al op liefst honderd kilometer voor het bereiken van Milaan ten aanval. Solo, welteverstaan. Nadat de Fransman op de Valico di Valcava een groepje met de kersverse wereldkampioen Maurizio Fondriest en Luc Roosen heeft bijgehaald, kan aanvankelijk alleen die laatste hem volgen. Tot een lekke band de onfortuinlijke Belg terugwerpt. Ineens is Mottet alleen. Wachten op anderen is zonde van alle geleverde inspanningen en dus besluit de renner op zijn laatste wedstrijddag in het geel-zwart-witte tenue van Système U door te zetten. Niemand in het peloton die hem die dag eerder dan na de finish terug zal zien. ‘Een afscheidscadeau voor Guimard!’, roept de dolgelukkige renner in de eerste interviews na afloop. Een ieder die de grijns om de mond van Charly Mottet ziet, snapt echter maar al te goed dat de Fransman met zijn overwinning ook meteen duidelijk wilde maken dat zijn ploegleider een absolute wereldtopper aan het eind van het jaar zomaar de deur uit laat lopen.