225 kilometer puur genot

Een hele Tour lang krijgt u een column van onder de Moerdijk. Maar omdat Belgen in het algemeen, en de gastbloggers van extrasport.be in het bijzonder, héél erg lui zijn, wisselen Frederik De Brant en Matthias Vangenechten elkaar af voor een dagelijkse ‘Blik van de Belgen’.

De blik van de BelgenOp een voormiddag van een grijze herfstdag dokteren twee heren aan de tekentafel van de Tour de France het parcours uit van de komende Tour:

Christian: ‘Wat voor etappe zullen we uittekenen voor 13 juli? Het is een vrijdag.’

Hein: ‘Laten we er iets pittigs van maken. Wat denk je van een ritje van 270 kilometer? Zo zijn de renners zeker warm gereden voor de rit op la Quatorzième Juillet. Bovendien hebben ze dan net twee rustige Alpenetappes achter de rug. Eéntje zelfs van amper 148 kilometer. Alle schande voorbij en echt Touronwaardig. ‘

Christian: ‘Allez Hein! Dat is toch niet meer van deze tijd. We zitten niet meer in het epo-tijdperk hé.’

Hein: ‘Christian, doe dat groen achter je oren weg. De renners zullen zo gedwongen worden naar verboden middelen te grijpen. En als we dan een coureur met een vette bankrekening betrappen, kunnen we die op het idee brengen ons een anti-dopingprogramma te financieren in ruil voor clementie. En zo komt er bij de UCI wat geld in het laatje.’

Christian: ‘Is 180 km niet genoeg?’

Hein: ‘Tut tut Christian. We nemen de gulden middenweg. 225 kilometer met aan het begin twee colletjes die het kaf van het koren zullen scheiden. En als het kan met een pittige finale.’

En zo geschiedde. Dat deze hele rit integraal werd uitgezonden, maakte het feest helemaal compleet. Terwijl de Hollandse kijker kan genieten van Dijkstra & Ducrot, wordt de Vlaming overstelpt met de wijsheden van De Cauwer en Wuyts. Hierbij een beknopte edoch genoeg zeggende bloemlezing:

Michel: Arashiro zagen we daar inhouden voor een Japanse plas.

José: Dat zal wel hetzelfde zijn zeker als een Europese plas.

José: Gedachten bij het slapen zijn anders dan bij het ontwaken.

Michel: Als je een vrije seconde hebt, moet je die gebruiken om te ademen.

José: Of om te zwijgen.

José: We helpen elkaar met gesloten beurs.

José: Eenden en ganzen zijn monogaam. Bonobo’s daarentegen.

Michel: Mensen zijn dicht verwant met de bonobo’s.

José: Hoe meer je verliest, hoe dichter je bij je eerste overwinning komt.

Michel: Wie krijgt de prijs voor de beste Nederlander deze Tour?

José: Pfffff. Dan moet ik toch eens gaan kijken hoor.

Aan dat laatste valt niks meer toe te voegen. Buiten het feit natuurlijk dat Mart Smeets die prijs met overschot zou binnenrijven. Dat Joep Schreuder de zilveren plak verovert, verklaart veel zo niet alles.

Dat een hele dag koers kijken didactisch en educatief verantwoord is, moet ik u na deze bij momenten filosofische bloemlezing niet meer vertellen. Een mens wordt immers bij het kijken naar koers verrijkt met tal van vitale levenswijsheden…

 Matthias Vangenechten

Frederik De Brant en Matthias Vangenechten

kopman Frederik wordt steevast door hondstrouwe waterdrager Matthias uit de wind gezet. Hiërarchie bestaat om doorbroken te worden. Ruziën nooit over de winstpremie. Beide potentieel kandidaat witte trui ondanks generatiekloof van 5 jaar. Eten het liefst een zakje chasse-patat. Beiden kijken sporadisch naar wielrennen maar zijn er nog steeds niet over uit of nu het criterium van Sint-Niklaas of de Grote Prijs Garage Schellekens in Borsbeek de meest prestigieuze wielerwedstrijd op aarde is.

Latest posts by Frederik De Brant en Matthias Vangenechten (see all)

Related Post

One Comment

  1. Hyde 14/07/2012 at 12:36 - Reply

    Deze Hollandse kijker houdt het ook bij Sporza, van die twee bij de NOS word je acuut manisch depressief.

Geef een reactie