About Joost-Jan Kool

Joost-Jan Kool (1977) uit Lexmond houdt van de koers. Zowel actief als passief. Passief, languit op de bank of springend voor diezelfde bank (afhankelijk van koersverloop) en actief door het rijden van criteriums. Dat laatste valt niet mee door gebrek aan voldoende tijd en vooral talent. Desondanks toch verzot op de foute muziek, de geur van massageolie en de sterke verhalen die de koers maken wat het is. Schrijven over wielrennen is overigens een prima alternatief. Grote droom is het winnen van ‘zijn’ Ronde van Lexmond. Is realistisch genoeg om te beseffen dat dromen vaak bedrog zijn.

Anoniem dalen: de gendarme en Froome

By |donderdag 26 juli 2018|

Ik word er altijd een beetje treurig van. Van het beeld dat wel vaker te zien is na afloop van een bergetappe in de Tour, maar dat mij telkens weer bevreemdt. Terwijl er nog renners finishen, een enkeling het lichaam als een citroen uitknijpend voor een zo hoog mogelijke klassering in de schaduw van de mannen om wie het allemaal

Rijden en lijden voor ons, boete op weg naar verlossing.

By |maandag 23 juli 2018|

Ik stond eens in Ploegsteert bij een met kitsch overladen graf waarin het door hele volksstammen aanbeden lijf van een gevallen wielergod aan de schoot der aarde was toevertrouwd.

Of om met ene meneer Rademakers te spreken: hij had gereden en geleden voor ons, boete op weg naar verlossing.

Net zoals Marco Pantani dat eenzaam en alleen op een hotelkamer in Rimini

Oordelen is eenvoudig

By |woensdag 11 april 2018|

Er waren vlammen en een steen op een bed van zwart fluweel dat op vernuftige wijze in gretige handen van een hoogwaardigheidsbekleder werd getild. Belangrijke handen die de steen mochten overhandigen aan de grappende winnaar Peter Sagan.
Een kitscherig circus. Een mislukte poging ook om de hel te symboliseren.

Uren later bevestigde het nieuws over het overlijden van wielrenner Michael Goolaerts de

Fabio

By |donderdag 5 april 2018|

Zaterdagmiddag rond de klok van drie; mijn dochter vroeg of ik met haar een rondje wilde skeeleren.

Nu even niet, lieve schat, de Ronde van Lexmond komt eraan, begrijp je; papa wil echt even trainen.

Net vertrokken werd ik voorbij gereden door een scooter. Daarachter fietste een gast in een blauw pak dat je normaal gesproken alleen op televisie ziet.

Met een gangetje van

Een indrukwekkende reis (naar Parijs)

By |donderdag 29 juni 2017|

Ha, ha, ha, ho, ho! Van Laeksmuiden lachte zich ten barsten. Zijn dikke pens drilde als een vette pudding. Met zijn vlezige klauwen hield hij het gevaarte in bedwang.
Ha, ha! Het leek alsof hij zijn controle verloor over zijn gespeelde lach. De redactie bekeek het tafereel met een mengeling van angst, nieuwsgierigheid en leedvermaak, richting mij, die brutale jonge snaak

De koers van neef Karel

By |woensdag 21 juni 2017|

Mijn neef Karel, het enige kind van tante Jo en ome Cor, was een sneue gast. Hij leefde 100% voor de wielersport, maar reed nooit een platte prijs. Onderwijl zwetste hij over de koers alsof hij een succesvol profrenner was. Op familiefeesten toog hij al zeer vroeg huiswaarts. Wat op zich geen offer was. Feestjes in onze familie waren namelijk

Load More Posts