About Miel Vanstreels

Miel Vanstreels (1951) werkte 44 jaar in de (ouderen)zorg. Staat te boek als wielerdichter. Kreeg op zijn elfde zijn eerste racefiets en wordt sinds die tijd door zowat iedereen uit de wielen gereden.

Jan Janssen

Mijn Vlaamse moeder
was zeer gecharmeerd

van die Hollandse
coureur die zo beschaafd
praten kon,

op de avond
van 21 juli 1968
schreef ze hem
een brief

waarin ze hem
uitgebreid feliciteerde
met het winnen
van de Tour,

het standaard kaartje
waarmee Jan haar
bedankte

heeft tot haar dood
ingelijst
op het dressoir
gestaan,

een bron van ergernis
was het voor al wie
met van Springel
was begaan

Luis Ocana

Zou het waar zijn
dat hij zijn hond
naar Merckx
had vernoemd?

de Tour winnen
én de Kannibaal
verslaan

dat is waar hij
van droomde,

dat hij won
in het jaar

dat Eddy voor
Giro en Vuelta
koos

ach, het lot was
zelden
zijn bondgenoot,

geen wonder
dat hij op z’n 48ste
alle treurnis
uit z’n gedachten
schoot

Ferdi Kübler

Dolle Ferdi reed slingerend
de cols af en moedigde
zichzelf tijdens de koers
luidkeels aan,

misschien schrok Bartali
er in 1950 zodanig van
dat hij na de Pyreneeën
ijlings vertrok,

het gaf
de arend van Adliswil
vleugels van geel,

welke combines hij
op weg naar Parijs
arrangeerde

én of hij zich
aan zijn woord hield
is niet bekend,

Wim van Est wachtte
na een Bordeaux – Parijs
vele jaren tevergeefs:

van de

Joop Zoetemelk

                     voor Thomas D.

Zuinig aan het wiel
blijven zitten (van
wie zich zo nodig
uit moet sloven)

om later
op kousenvoeten
uit de kopgroep
weg te sluipen:

het leverde Joop
zwijgzaam mooie
zeges op,

de Tour is volgens
hem in bed te
winnen,

je moet je daar
wel als een pater
op de koers
bezinnen

 

Louison Bobet

Als je vier monumenten, een WK
en drie Tours wint

hoor je bij de klasbakken,
de kampioenen, de absolute top,

als je na je carrière al even succesvol
een therapie met zeewater
kunt ontwikkelen

lijkt het enige minpunt
in je leven dat je veel
te jong door kanker
wordt geveld,

van vergeten worden
is geen sprake, daar
zorgen

al die erelijsten
voor de eeuwigheid

het Louison Bobet
tous à

Hugo Koblet

In het jaar dat ik geboren werd
won le pedaleur de charme
de Tour

met meer dan 20 minuten
voorsprong op Geminiani,
Lazarides en Bartali,

vijf ritten
schreef de Zwitser
op z’n naam,

het was zijn eerste Tour
en daarna haalde hij
nooit meer Parijs,

er was nog een stad
waar Mooie Hugo
jong nog
nooit meer
aan zou komen,

op zijn 39ste knalde hij
in de buurt van Zurich
met zijn

De Bronckweg

De Bronckweg

Camerig, Eyserbos, Cau-
en Keuteberg

we kennen ze van WK, NK,
Amstel of Olympia’s Ronde,

ook de Heiweg, Huls, From-
en Loorberg zijn wijd en
zijd bekend

maar wat te zeggen
van de Bronckweg

die wordt
door de daar passerende
Gold Race niet eens
als helling erkend

terwijl hij
volgens alle profielen
echt wel zwaarder is

De Amstel

De Amstel smacht al jaren
naar de status van grote
klassieker,

het wil maar niet lukken,
meer punten dan in de E3,
Gent-Wevelgem, de Waalse
Pijl, de Classica San Sebastian
of de Grote Prijs van Montreal
zijn er niet te verdienen,

toch is het de eendagskoers
die na WK of monument
het liefst wordt gewonnen,

een zege in draaien en keren
rond

Load More Posts