Seks met de zwaartekracht

13/05/2014 at 21:10 Lidewey van Noord

Het KopjeVanochtend heb ik kennisgemaakt met het Kopje van Bloemendaal. Na driehonderd meter vond ik ‘het Kuttekopje van Bloemendaal’ een veel betere naam. Eenmaal boven legde ik mij gedwee en opgelucht neer bij het feit dat ik geen klimmer ben. Kan ik voortaan gewoon weer om dat Kopje heen.

Maar toen kwam die hemelse afdaling. Een bochtje en klinkers in het begin, maar dan breed asfalt en flauwe bochten. De wind blies tranen over mijn wangen, er was geen ander verkeer, zelfs geen fietsers, geen stoplichten, geen kruispunten, niets dan mijn zoevende bandjes en ik, en op mijn gezicht verscheen een gelukzalige glimlach.

[Lees verder]

‘Het Kopje? Dat slaat in je benen, man!’

29/05/2012 at 11:16 Martijn Sargentini

Het aantal hoogtemeters is oneerlijk verdeeld in Nederland. Limburg heeft ruim negentig procent van alle oplopende wegen in handen. Gelderland, Overijssel en Utrecht hebben enkele stuwwallen geasfalteerd en de rest van Nederland heeft niks. Drenthe spaarde daarom zelf maar vijftig jaar lang compost en heeft op de ontstane hoop een weggetje gelegd.

Wielrenners uit Amsterdam en omstreken hebben slechts één korte beklimming toebedeeld gekregen. Gelukkig wel een heel bijzondere. Een klim met variatie in wegdek en stijgingspercentage, met bochten en rechte stukken en in een prachtige omgeving: het Kopje van Bloemendaal. [Lees verder]