6 juli in de tourgeschiedenis: Cowboys in de Tour: hoe de Tour ook van de Amerikanen werd
Amerikaanse renners in het peloton, vandaag de dag kijken we daar al lang niet meer van op. Maar wist je dat het ‘maar’ veertig jaar geleden is dat de eerste Amerikaan een etappezege in de Tour de France boekte? Davis Phinney (inderdaad, de vader van Taylor Phinney) was degene die als pionier de sluizen opende. Het bleek meteen de inleiding van een jongensboek vol grootse wieleravonturen. Want diezelfde Tour werd gewonnen door Greg Lemond, na een strijd met Bernard Hinault binnen de eigen ploeg. Niet alleen als eerste Amerikaan, maar ook nog eens als eerste niet-Europeaan.
Mondiale sport
Zo bezien was 1986 het begin van het wielrennen als echte mondiale sport. Lange tijd was het fietsen op de kromme sturen een nogal door Europa gedomineerde sport. Waar Greg Lemond nog fietste voor de Franse ploeg La Vie Claire, gesponsord en geleid door de bekende Franse zakenman Bernard Tapie, bekend van Olympique Marseille, daar koerste Phinney ook nog eens voor de iconische Amerikaanse wielerploeg 7-Eleven. Zij waren in 1986 voor het eerst aanwezig tijdens de drieweekse rondtocht in Frankrijk. Waar menigeen de ploeg zag als een stel exoten zonder kans op overwinningen bleek de ploeg van Jim Ochowicz fris en onbevangen te koersen. Het imago van cowboys, dat koesterde de ploeg dankbaar. De Canadees Alex Stieda werd, nog net voor Lemond, de eerste Noord-Amerikaan in het geel.
En toen was het 6 juli 1986. In de derde etappe, een rit naar Liévin vond Davis Phinney zichzelf terug in een kopgroep, waar ook de voor PDM rijdende Nederlander Henk Boeve deel van uit maakte. Met de snelheid en de kracht die hij in de benen had lukte het hem op de vlakke aankomst de andere vluchters achter zich te laten. En het bijzondere was ook nog eens dat hij het niet eens direct besefte, omdat hij in de veronderstelling verkeerde dat er nog renners voor hen actief waren. Pas toen hem verteld werd dat hij het was die won kwam het besef dat hij, de man uit Boulder, Colorado (inmiddels een beetje het Amerikaanse equivalent van Girona of Andorra), gehuldigd zou worden als etappewinnaar.
Deur naar Amerikaans succes
De zege was meer dan symbolisch. Opeens stond de deur wagenwijd open voor Amerikaanse successen, voor de overzeese sportbenadering. Later zou Phinney daar zelf van zeggen: “”We hadden de overmoed van de jeugd. Als ze ons als cowboys wilden behandelen, dan gedragen we ons ook als cowboys, in plaats van de Europeanen na te doen.” En achteraf bezien is die benadering extra bijzonder, mede omdat Greg Lemond juist van binnenuit – in dienst van klassieke Europese equipes – het wielrennen van een nieuwe impuls voorzag. Hij liet zien dat ook een Amerikaan een van de beste klassementsrenners ter wereld kon worden.
Davis Phinney bleef altijd bescheiden, ook nadat hij een jaar later nog een Touretappe op zijn palmares bijschreef. Zijn doorzettingsvermogen hielp hem ook na zijn loopbaan, toen hij al op jonge leeftijd geconfronteerd werd met Parkinson. Om mensen met hetzelfde lot te helpen en inspireren richtte hij de Davis Phinney Foundation op, waar hij tot op de dag van vandaag actief mee is.
En dat het groen, wit en rood van de 7-Eleven-ploeg tot op de dag van vandaag nog regelmatig terugkomt bij wielerfans met gevoel voor nostalgie is ook veelzeggend. Als symboliek bij het bestormen van de gevestigde Europese orde en het startpunt van een globaliserende sport.