Foto Erwin Visser

Koersverhalen

De Alto de l’Angliru

Op de televisie baanden renners zich een weg over een veredeld geitenpad dat loodrecht naar de hemel leek te voeren. Langs het pad stonden mensen. Schimmen met paraplu en felgekleurde cape als bescherming tegen de regen en de mist. Sommige coureurs zwalkten naar boven, als een zeilboot, laverend tegen de wind. Het dicht opeengepakte publiek verstoorde hun vaart. Gebalde vuisten, vlaggen, vervaarlijk wapperend langs de fietsen en wijd opengesperde monden die brulden in allerlei talen. Geen onderscheid tussen hemel, berg en ravijn. Een grauwe brij van wolken waarin renners zich als trage schaduwen voortbewogen. De commentator vertelde dat de Alto de l’Angliru een moordenaar zonder genade was.

Geen titel

De dag dat Parijs-Nice de jarige Raymond Riotte vergat

Hij haalde Parijs-Nice naar zijn dorp. Maar het peloton reed gewoon door

Wielercultuur

Hot or Not: ongezouten meningen over de 2026 WorldTour shirts

Is het beter dan vorig jaar?

Service Course (Materiaal) Wielercultuur