Over Joost-Jan Kool

Joost-Jan Kool (1977) uit Lexmond houdt van de koers. Zowel actief als passief. Passief, languit op de bank of springend voor diezelfde bank (afhankelijk van koersverloop) en actief door het rijden van criteriums. Dat laatste valt niet mee door gebrek aan voldoende tijd en vooral talent. Desondanks toch verzot op de foute muziek, de geur van massageolie en de sterke verhalen die de koers maken wat het is. Schrijven over wielrennen is overigens een prima alternatief. Grote droom is het winnen van ‘zijn’ Ronde van Lexmond. Is realistisch genoeg om te beseffen dat dromen vaak bedrog zijn.

Koers of voetbal?

Door |woensdag 23 juni 2021|

Het was stil op straat. In de tuinen ritselde oranje prullaria, de kroegen barstten uit hun voegen. Nederland leed aan een beginnende oranjekoorts.

Zaterdag 19 juni 2010. In Zuid-Afrika kruiste het Nederlands elftal de degens met het elftal van Japan, de tweede wedstrijd in groep E, en in Nieuwendijk werd de ronde van Nieuwendijk verreden. Eigenlijk wilde ik liever voetbal kijken,

Jakobsen, Groenewegen en het getouwtrek

Door |dinsdag 18 mei 2021|

De mens is een opportunistisch wezen. Veel gedrag is toe te schrijven aan de beroering van het moment. Zo ook de emotie medeleven. Hoe groot en invoelend dat ook was; er komt altijd een moment dat men vindt dat er een streep onder de zaak moet worden gezet. Over tot de orde van de dag en vanaf nu vooruitkijken graag,

Van der Poel en Turner

Door |woensdag 10 maart 2021|

In een televisieprogramma ging het over de Engelse kunstschilder William Turner (1775-1851). William Turner was een wonderkind, de Engelse Rembrandt. Al op zijn 14e werd hij toegelaten tot de prestigieuze Royal Academy of Arts. Zijn vader, kapper van beroep, faciliteerde het talent van zijn zoon niet allen door zijn zaak vol te hangen met zijn werk,

Een bedrijfsongeval op de Col de Peyresourde

Door |zondag 6 september 2020|

Afgelopen vrijdag, toen Tom Dumoulin de sprint aantrok voor zijn ploegmaat Wout van Aert, zag ik de bui al hangen. Een potentieel Tourwinnaar die zich gaat bemoeien met de sprint van een renner die hoogstwaarschijnlijk toch wel gewonnen had, is vreemd. Alsof je de sterkste man ter wereld een handje helpt zijn boomstam op te tillen.

Is het ongebruikelijk om als

Het najaar staat de Tour goed

Door |vrijdag 4 september 2020|

Opeens voelde ik het. Of ik zag het, dat weet ik niet precies; het kan van beide wat zijn geweest. Het gebeurde op een maandagmiddag op de fiets. Het weer was aangenaam, zonnig, maar het licht was anders, zachter dan het licht van de maanden daarvoor. Het was de aankondiging van een andere tijd, een nieuw seizoen. Langs de Vuelta,

Tourgids Gude

Door |zaterdag 29 augustus 2020|

In juni 2017 schreef ik voor De Muur over mijn Tourgevoel na de terroristische aanslag in Nice in de Tour van het jaar daarvoor (14 juli 2016). Het artikel draaide om de vraag of het gepast was om na zo’n gebeurtenis verder te fietsen. Of was dat noodzakelijk? Moest er verder worden gefietst? Juist in zo’n situatie?

En het feit dat