Wat de jarige Antonia Niedermaier deed voor Marlen Reusser zegt alles over wielrennen

Ellenlange podiumceremonie

Het maakt niet alleen de podiumceremonie in Parijs onnodig lang, niemand neemt de prijzen serieus en de meeste zijn dan ook geen lang leven beschoren. Pas als Jean-Marie Leblanc aan het einde van de jaren ’80 de scepter gaat zwaaien over de Tour wordt er korte metten gemaakt met alle bijzaken. Alleen de FairPlay-award keert nog kortstondig terug, maar levert onmiddellijk hoongelach op als de Tourjury die in 1994 uitgerekend toekent aan kamikaze-sprinter Djamolidine Abdoezjaparov. Precies diezelfde prijs wordt in de Giro nog wel altijd uitgereikt. De Premio Fair Play, gekoppeld aan een geldbedrag van 5000 euro, is voor de ploeg die gedurende de volledige ronde de minste boetes en straffen incasseert. De vrouweneditie kent een dergelijke prijs dan weer niet. Natuurlijk, het is ook niet nodig en leidt alleen maar af van de hoofdzaak, de strijd om de roze trui. Er zijn echter wel degelijk momenten dat het zonde is dat barmhartigheid en empathie binnen het peloton niet met meer beloond wordt dan wat media-aandacht. Neem Antonia Niedermaier. De jonge Duitse veroverde in de meest recente editie van de Giro Donne in 2025 de harten van velen toen ze spontaan een collega troostte.

De Giro Donne 2025

Zes dagen lang had het er naar uitgezien dat de Italiaanse ronde van 2025 die van Marlen Reusser zou worden. De Movistar-renster had op de eerste dag het roze gegrepen door de 13,6 kilometer lange openingstijdrit rond Bergamo op haar naam te schrijven. De volgende dag had ze het tricot afgestaan aan Anna Henderson, maar in de vierde etappe, een lastige bergrit naar Valdobbiadene, had ze de macht heroverd. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht voor de Zwitserse, maar op de voorlaatste dag wordt op de flanken van de Monte Nerone een waar titanenduel uitgevochten. Reusser versus Longo Borghini, luidt het affiche, als was het een bokswedstrijd. De Zwitserse is ondertussen ziek geworden, niet meer in goeden doen en ondanks dat ze alles uit haar lijf perst om het roze te verdedigen, delft ze uiteindelijk het onderspit. Ondanks dat Longo Borghini op de slotklim nog enkele moeilijke momenten kent en de dagzege moet laten aan de ijzersterk bergop rijdende Sarah Gigante, is haar marge op Reusser meer dan voldoende. De Zwitserse doet alles dat in haar macht ligt om het roze te behouden, maar het lukt haar simpelweg niet. Uitgeput en teleurgesteld zit ze, pal na de finish, bij te komen van haar inspanning. Reusser wordt overvallen wordt door haar eigen emoties en barst in huilen uit. Met nog een laatste, heuvelachtige, etappe voor de boeg kijkt de Zwitserse weliswaar aan tegen een nog te overbruggen achterstand van 22 seconden op Longo Borghini, ze weet dondersgoed dat het inlopen van die marge op de Italiaanse onbegonnen werk is. Het is voorbij. De eindzege in de Giro is een dag voor de apotheose door haar vingers geglipt en dat besef komt keihard binnen bij de Zwitserse, die een dikke brok in haar keel voelt en harder begint te huilen. En dan is daar ineens een onverwachte rots in de branding.

Tranen

Terwijl Reusser, gezeten tegen een met oranje bescherming omhuld paaltje, haar tranen de vrije loop laat krijgt ze plotseling een troostende schouder geboden. Van Niedermaier. De Duitse zit zelf ook bij te komen van de liefst 3700 hoogtemeters, die de rensters hebben moeten verstouwen. Zodra Niedermaier, die in het wiel van de uittredend klassementsleidster als vijfde boven is gekomen op de Monte Nerone, het verdriet bij haar collega opmerkt bedenkt ze zich geen moment. Als een hartsvriendin die steun biedt bij een stukgelopen relatie slaat de jonge Duitse een arm om Reusser heen en geeft een dikke knuffel. Het is het precies waar de dodelijk vermoeide en hevig geëmotioneerde renster zo dringend behoefte aan had. De woorden van troost die zacht in het rechteroor van de Zwitserse landen, terwijl die haar hoofd op de schouder van Niedermaier legt, voelen voor de renster van Movistar als een warme douche. Het is een tafereel dat zelfs iemand met een hart van steen niet onberoerd zal laten. De volgende dag spreekt Reusser via sociale media haar woorden van dank uit in de richting van Niedermaier. Beide rensters blijken elkaar eigenlijk niet eens goed te kennen. Het maakt dat grootse gebaar van troost op de Monte Nerone er alleen maar mooier door. De daad van Antonia Niedermaier zou bijna uitnodigen om toch maar weer eens een prijs voor degene met de meeste empathie of barmhartigheid in het leven te roepen.

Het moment

@uci_cycling

Heartbreaking ❤️‍🩹 Marlen Reusser 🫶 Antonia Niedermaier #UCIWWT #GiroDItaliaWomen

♬ Natural Emotions – Muspace Lofi