Krankzinnige Slot in Giro Etappe 5

Op natte straten in Potenza komt Igor Arrieta over de finish, net voor Afonso Eulálio. De Spanjaard van UAE Team Emirates-XRG wint de vijfde etappe van de Giro d’Italia 2026 na een tweestrijd met Afonso Eulálio van Bahrain Victorious, die hij pas in de laatste 100 meter inhaalt en verslaat. Dat feit zou als ‘leuk voor hem’ in de boeken gaan, voor wie de etappe niet gezien heeft. Want dat Arrieta uberhaupt met Eulalio kon strijden in die laatste kilometer, dat was een absoluut godswonder.

De rit van Praia a Mare naar Potenza, 203 kilometer lang en goed voor 3.724 hoogtemeters, werd verreden onder zware omstandigheden. Zware regen vanaf de start, hagel onderweg, en technische afdalingen op spekgladde wegen. Zeker in zuid-Italië niet het terrein waar je over een natte weg wil afdalen. Op de flanken van de Montagna Grande di Viggiano, 6,6 kilometer aan gemiddeld 9,1% met pieken tot 15%, brak een groep van dertien renners weg uit het peloton. De uiteindelijke kemphanen Arrieta en Eulálio reden er allebei bij.

Samen op de top, samen bij de finish

Op de top waren Eulalio en Arrieta samen. Ze bouwden in de afdaling een flinke voorsprong op, met name op het peloton maar ook op de achtervolgende groepen. Zo comfortabel dat Eulalio zich al snel virtueel leider mocht noemen en ze vooral bezig konden met de strijd om de etappe. En dat werd een echte strijd, maar niet zoals je zou verwachten.

In de laatste vijftien kilometer werd het pas echt spektakel en wisselde de situatie in de koers meerdere keren. Op veertien kilometer van de streep ging Arrieta, die volgens co-commentator Karsten Kroon van Eurosport al ‘veel risico nam’, onderuit op de natte afdaling. Het duurde even voor Arrieta weer op de fiets zat en Eulálio reed door, met de ritzege voor het grijpen. Maar op 6,5 kilometer van de finish gleed ook de Portugees hard weg, in een soort stroom met water die hij eigenlijk niet kon ontwijken. Hij was passagier op z’n fiets. Beide renners hadden wonden en met nog 6 kilometer te gaan waren ze weer samen. Arrieta sloot weer aan. Daarna was het samen richting de finish rijden, toch? Tot Arrieta op twee kilometer van de finish een natte bocht te snel nam en van de weg schoot. Hij reed door een lint heen en moest omdraaien.  Arrieta verloor opnieuw terrein, baalde opzichtig, verloor nog een keer bijna de controle over de fiets en leek geslagen. Eulálio reed alleen voorop richting Potenza.

Maar de Portugees verloor snelheid. In de laatste 1,5 kilometer was nog een korte helling neergelegd richting de finish. En daar ging het nog mis. Op die flanken zag Arrieta het gat slinken, meter voor meter. Met nog 300 meter te gaan was hij erbij en in de laatste 100 meter sprintte hij langs de kapotgestreden Eulalio. Aan de streep zat er slechts een klein verschil tussen de twee.

“Toen ik hem kwijtraakte op twee kilometer dacht ik: dit is niet mogelijk,” zei Arrieta na afloop. “Maar ik bleef pushen en zag dat hij niet sneller kon dan ik. Toen ik zijn wiel pakte was het: f*ck, misschien kan ik winnen.”

Over de fysieke toestand van beiden in de slotkilometers was hij eerlijk: “Ik was compleet leeg. Maar ik wist dat Eulálio hetzelfde had. We verdienden allebei de overwinning, maar uiteindelijk had ik hem.”

Roze Eulálio

Voor Eulálio bleef de ritzege uit, maar de ’troostprijs’ had hij al wel in handen. Hij nam de roze trui over van Giulio Ciccone. In het algemeen klassement leidt hij nu met 2 minuten en 51 seconden op Arrieta, die tweede staat. Voor Bahrain Victorious volgt dit succes en de roze trui op het uitvallen van kopman Santiago Buitrago, die in de massale valpartij op rit 2 de Giro moest verlaten.

“Het is ongelofelijk om dit roze tricot te dragen, maar de hele dag was ongelofelijk,” zei Eulálio. “Zonder Santiago zijn er kansen bijgekomen, maar deze dag is ook voor hem, want hij is er niet bij.”

Over zijn eigen val was hij nuchter: “Als ik de finale zonder die crash had gedaan, was het beter geweest. Maar het was een super, super zware dag, de beklimmingen, het weer. Op sommige momenten voelde ik me niet de beste, maar volgens mij gold dat voor iedereen.”

Eulálio onthulde ook een ander, bijzonder motief. Op de steile klim rond vijftig kilometer voor de finish realiseerde hij zich dat roze binnen bereik lag, en ging hij vol. “Maar ik wilde ook echt de rit winnen, want ik heb een weddenschap met ploeggenoot Damiano Caruso: als ik twee ritten win, tekent hij nog een jaar bij.” Caruso zal wel hebben gedacht….

Vrijbuitersploeg UAE

Voor UAE Team Emirates-XRG is Arrieta’s zege de tweede in twee dagen. De ploeg verloor in de valpartij op rit 2 Adam Yates, Jay Vine en Marc Soler. Arrieta was oorspronkelijk naar de Giro gekomen als helper.

“Ik kwam om te helpen en om een paar kansen te krijgen,” zei hij. “Vandaag was een goede dag, uiteindelijk een perfecte dag. Ik wil mijn vriendin bedanken, mijn familie, en ook mijn opa.”

We zullen zien wat dit voor impact heeft voor de rest van de Giro.