Al het goede komt in drieën – Balsamo voltooit haar trilogie

Al het goede komt in drieën. Toch? De heilige drie-eenheid, die in de katholieke kerk altijd nog wordt benoemd, is daar een voorbeeld van. ‘in de naam van de vader, de zoon en de heilige geest’. Ik blijf dat een bijzonder concept vinden, maar ik ben dan ook niet katholiek opgevoed. De drieslag is in communicatie een geliefd stijlmiddel. Zowel in reclame (heerlijk, helder, …, juist ja), als ook in politiek (niet linksaf, niet rechtsaf maar recht door zee), als ook in de historie, waar een kleine Duits-Oostenrijks staatshoofd het altijd had over iets met ‘één’.

In de sport zie je ook trilogieën, en drie-eenheden voorbij komen. De Olympische beweging kent ‘Altius, Fortius, Citius’. En de Giro? Die kent dit jaar alles in drieën.

Bij de mannen zagen we drie mannen, met drie overwinningen. Daarbij voltooiden zowel Sepp Kuss, als Jonas Vingegaard elk hun eigen trilogie. De Grande Partenza? Drie dagen in Bulgarije. En voor Jonathan Milan was het in Rome na driemaal scheepsrecht (hij sprintte niet serieus mee in de Milaan etappe)

Ook bij de dames zien we nu een trilogie ontstaan. Wiebes was dé favoriet om de eerste drie etappes winnend af te sluiten. Gelukkig voor haar had ze al een aantal overwinningen in de Giro Donne, en mist enkel de Vuelta nog in haar jacht op een trilogie. Na de uitsluiting van Lorena Wiebes, is er nu Elisa Balsamo. De renster van Lidl-Trek boekte door het uitsluiten van Wiebes een onverwachte zege in etappe 1, pakte ook de winst in etappe 2 en ging in etappe 3 van gelost naar verrassende winnares.

Dan zijn er nog twee rensters die een mooie trilogie zouden kunnen voltooien: Elisa Longo Borghini heeft inmiddels twee Giro-zeges op haar naam. Met winst dit jaar….u snapt het.

En dan is er uitaard ook Demi Vollering. Na winst in de Tour de France Femmes (2023) en de Vuelta (2024-2025) is 2026 hét jaar om haar grote ronde trilogie te voltooien. Wat dat betreft is er nog veel om naar uit te kijken deze giro donne!