Foto A.S.O./Charly Lopez
TDF Etappe 21: VDP laat zien waarom Montmartre moet blijven
Etappe 21 in de Tour de France 2026 is een prooi geworden voor Mathieu van der Poel. Vooraf was hij dé favoriet voor deze etappe, maar na de eerste keer Rue Lepic, de klim naar Montmartre werd duidelijk dat dit een andere etappe zou worden dan het jaar ervoor, toen Wout van Aert alleen aan kwam op de Champs-Elysées. Maar één ding lijkt zeker: ‘Montmartre’ moet blijven.
De etappe was ingekort van 132 naar 89km. Dit allemaal vanwege het gebrek aan politie-inzet en brandweer inzet, vanwege de bosbranden bij het bassin d’Arcachon. Het zorgde voor een rondje opwarmen op de befaamde Champs-Elysées, alvorens we de eerste aanvallen gingen zien. Eigenlijk in alles kansloos, maar leuk om de tijd tot de 6e doorkomst op de ‘Champs’ te zien en daarna uit te kijken naar de Butte Montmartre en de immens populaire Rue Lepic. Azaparren van Pinarello-Q36.5 reed als eerste naar boven, maar werd bijgehaald door de favorieten, Van Der Poel, Pogacar en Pedersen. Maar een eerste poging om daarna weg te blijven strandde al vrij rap. Het peloton kwam terug, met name aangevoerd door Decathlon CMA-CGM. Met Olav Kooij werd de sprintkaart gespeeld en ze hadden nog veel man mee.
Die waarschuwing zorgde voor een andere aanvliegroute voor Montmartre. Het peloton reed rap naar de voet voor de tweede beklimming en na een lead-out van Tim Wellens was het alsnog Pogacar die ging, met VDP op het wiel. Zij reden een paar seconden weg en kregen een raket genaamd Evenepoel achter zich aan. Met z’n drieeen reden ze net voor Pedersen uit die ook kon aansluiten. Maar alweer was het peloton niet ver weg. En alweer werden ze teruggegrepen.
Op de streep, met nog 1 rondje te gaan, viel het even wat stil, maar de laatste run naar de voet van Montmartre leverde een ander beeld op. Pogacar, Van Der Poel en zeker Evenepoel zaten verder naar achter. Pedersen zat goed vooraan, maar na de eerste paar honderd meter was er toch de versnelling van de wereldkampioen, met ‘Matje’ op zijn wiel.
Het was een verwoestende versnelling en bovenop pakte Mathieu over en reden ze samen hard door. De verschillen waren niet groot. Er was een achtervolgend groepje met zeven renners op een seconde of 10 a 12 en daarachter het peloton dat maximaal 19 seconden achter lag. Daar verzamelde Decathlon zich voor wat een ontknoping voor in de boeken zou worden.
Pogi en VDP reden een trofeo baracchi waar je u tegen zegt. Met nog een kilometer te gaan was het verschil een paar seconden. Op 800 meter trok Pogi nog een keer aan en toen ging VDP er zelf voor.
De beelden zijn gewoon episch. Ook het feit dat Philipsen in houdt op de meet om Mathieu te laten winnen. Mathieu die vervolgens helemaal uitgeput in de hekken stort.
Achteraf zei hij: ‘in Nederland zeggen we, het moet uit m’n tenen komen, maar dit kwam volgens mij niet uit m’n tenen’. Het was een etappe die hij al een jaar op z’n lijstje had staan.
De nieuwe route, met langere aanloop naar de meet vanaf de top van Montmartre geeft zo veel meer mogelijkheden voor de renners en voor zowel de sprint als de vluchters. Laten we hopen dat ze dit zo vasthouden. Want dit spektakel is dan slecht voor je hart, het is exact wat we allemaal willen zien.
DANK!