Koersverhalen

Paul Seixas na kramp op WK: ‘Ze verdienen geen kopman als ik’

Na een koers waarin de Fransen het tempo bepaalden, werd hun twintigjarige kopman vijftiende in Montréal. Bondscoach Thomas Voeckler bleef achter de tactiek staan, maar had Seixas liever langer omringd gezien.

Paul Seixas werd zondag vijftiende in de WK-wegrit in Montréal nadat hij in de slotronde kramp kreeg en de achtervolgende groep moest laten gaan. De twintigjarige Franse kopman finishte op 2.47 van winnaar Brandon McNulty.

‘Het is schandelijk wat ik vandaag heb gedaan, zo kramp krijgen. Het is een beginnersfout; ik heb op de fiets nog nooit kramp gehad’, zei Seixas na afloop tegen L’Équipe in de mixed zone. Hij noemde zijn optreden een mislukking. ‘Mijn ploeggenoten hebben ongelooflijk werk geleverd. Ze verdienen geen kopman als ik.’

Zijn benen hadden tot de kramp volgens hem ongelooflijk aangevoeld. ‘Het was een koers voor sterke mannen; voor mij was het perfect.’ Toen het misging, probeerde hij aan te klampen. ‘Toen ik kramp begon te krijgen, wist ik dat het moeilijk zou worden. Maar ik dacht aan mijn ploeggenoten, aan alles wat zij hadden gedaan, en ik heb me tot het uiterste vastgebeten.’ ‘Het zal aan mijn hydratatie liggen, ik weet het niet, ik wil er niet te veel over praten.’

Armirail maakte de koers hard

Bruno Armirail reed ongeveer zestig kilometer op kop van het peloton en verkleinde de voorsprong van de vroege vlucht. Daarna volgden meer Franse versnellingen, terwijl de groep op de twaalf omlopen rond Mont Royal steeds kleiner werd. Seixas bleef lange tijd bij de favorieten.

Toen de groepen in de finale weer samenkwamen, reed McNulty met nog ongeveer 34 kilometer te gaan weg. Hij bleef uit de greep van de achtervolgers en pakte de wereldtitel; Michael Matthews werd tweede en Mathieu van der Poel derde. Seixas zat bij de achtervolgers.

Bondscoach Thomas Voeckler hield vast aan de tactiek. ‘We wilden de koers hard maken en daarna is het inderdaad een beetje aan ons ontsnapt, omdat alles met een waanzinnige intensiteit ging.’ De lange beurt van Armirail was volgens hem geen overdreven ijver. Wel had hij Seixas liever langer omringd gezien: de kopman raakte naar zijn smaak te vroeg geïsoleerd. Voeckler zei dat de keuzes van hem waren en verweet zijn renners niets.

We zagen op TV ook dat Voeckler zijn kopman moed insprak en troostte toen hij met kramp rondreed. Je kunt zeggen wat je wilt van TiTi, maar hij liet zich daar goed zien.

Seixas mikte op de wereldtitel

Seixas had vooraf  gezegd: ‘Het doel is om zondag te winnen. Met de vorm die ik heb en de ambitie van de ploeg zou iets anders dan de titel natuurlijk een teleurstelling zijn.’

Dit seizoen won hij de Waalse Pijl en het eindklassement van Itzulia Basque Country, werd hij tweede in Luik-Bastenaken-Luik achter Tadej Pogačar en eindigde hij als vierde in zijn eerste Tour. In Montréal was hij eerder al derde geworden in de individuele tijdrit.

Seixas slaat het EK over. Il Lombardia op 10 oktober staat als zijn laatste koers van het seizoen gepland. Zijn WK-wegrit zat hem na de finish nog hoog. ‘Je kunt zeggen dat er niet veel ontbreekt, maar vandaag ontbreekt er veel’, zei hij. ‘Het is moeilijk om me nu te troosten; je kunt dit niet zomaar achter je laten. Ik heb tijd nodig.’

Lees ook van HetisKoers!

Moerenhout over Van der Poels brons: ‘Je rijdt om te winnen en zo verlies je goud’

Koersverhalen

Van der Poel over WK-aanval op bijna 90 kilometer: de klimmers vóór zijn

Koersverhalen