Over Marc Peeters

Marc Peeters (1958) schrijdt en schrijft bij leven en welzijn voort op twee wielen. Fietst bij voorkeur naar boven, in plaats van zich naar beneden te laten vallen. Zijn verhalen volgen de kronkelige lijnen van zijn tochten. Verheugt zich het meest op de Leffe Blond na afloop. Ziet liever meer fietspaden dan een Grand Départ. Mist in alle commotie en aandacht rondom het d-woord de methodologisch verantwoorde nuance.

Waarom de Kartenspielerweg de Kartenspielerweg heet

Door |vrijdag 5 augustus 2022|

Wegen zijn er al sinds de Romeinen terug wilden naar hun hoofdstad. Ooit is er besloten om die wegen een naam te geven. Wel zo gemakkelijk, om de communicatie te vergemakkelijken. (In plaats van “bij die derde boom moet je naar rechts”.)

Veel namen zeggen ons niks. Het hangt allemaal af van wat je zoekt of wat je interesseert. Zo zullen

Na de Tour 2022: de liefde is terug

Door |woensdag 3 augustus 2022|

Ik ben verrast. De liefde is terug, althans zo voelt het. Weer in mijn armen gesloten. De laatste jaren verfoeide ik dat in alle voegen krakende mediaspektakel. Oefeningen in meditatie en siësta’s. Zen en de kunst van het Tourkijken.

Dit jaar was ik meestal klaarwakker als de beelden verschenen. Met of zonder hittegolf kolkte het bloed door mijn aderen. Meer dan

Sire, er zijn geen klimmers meer

Door |woensdag 1 juni 2022|

Afgelopen zaterdag was de apotheose van de Giro dit jaar. De slotklim naar het Marmolada-massief, waarvan Eddy Merckx ooit zei gevraagd naar zijn ervaringen (Eddy, wat denk je?): “Brrrrr”. Merckx, een man van weinig woorden, maar wel grote daden.

Ik verwachtte een parade van tenoren, van mannen die weten wat het is om zo’n monster te bedwingen. Plots kreeg ik het

Ode aan het lelijke landschap (nog een keertje over Parijs-Roubaix)

Door |donderdag 5 mei 2022|

De laatste editie van Parijs-Roubaix ligt alweer een tijdje achter ons, en nog steeds denk ik eraan, kwestie van nagenieten, hoe langer ik nageniet hoe mooier het kennelijk was.

Een aantal frappante observaties borrelen in die nagenietfase bij mij op. Ze hebben onmiskenbaar ook te maken met de fase waar we nu als koersliefhebber in aanbelanden: het rondewerk. Al eerder heb

Van ver aangaan (over vva-renners)

Door |maandag 28 maart 2022|

Wat maakt de koers aantrekkelijk? Een veelomvattende vraag, allicht draaien alle verhalen, ook op deze blog, om deze vraag. Een belangrijke factor is het type coureur. Hier wil een hommage plaatsen aan de wielrenners die ‘van ver aangaan’. Grofweg op meer dan een uur van de meet.

Bedenk dat voor veel wedstrijden het tegenwoordig volstaat om het laatste half uur live

Blanka Kata (vh. Kata Blanka) Vas

Door |maandag 22 november 2021|

Zondag 31 januari begin dit jaar (2021), WK Veldrijden in Oostende. Bij de Beloften Vrouwen U23 gebeurt iets opmerkelijks. Er staat aan Hongaarse aan de start, dat op zich is al opmerkelijk, een exoot verscholen tussen het contingent Lage-Landers, met ook nog wat Françaises, Italiaansen etc, maar dat zijn allemaal vertegenwoordigsters van landen met een veldrittraditie, of ruimer gesteld een