Cassani hard voor Evenepoel: ‘Hij presteert al jaren niet beter in de bergen, kan alleen winnen als de grote namen ontbreken’

Davide Cassani, voormalig bondscoach van Italië, velt in de podcast Una voce in fuga van Bicisport zijn oordeel over het voorjaar. Tadej Pogačar blijft buitenaards, de 19-jarige Paul Seixas koerste als een echte kampioen, en Remco Evenepoel verbetert al jaren niet meer bergop. Het zijn nogal woorden van Cassani, die de afgelopen jaren vooral bezig was met de promotie van zijn thuisregio (Emilia-Romagna) en nauw betrokken was bij de Tourstart in Italië van 2024.

Cassani is een kenner maar ook een liefhebber. Hij is immers ook bekend als de man die Michael Rasmussen per ongeluk verraadde, uit bewondering, maar niet uit afgunst.

Altijd Pogačar

Pogačar (UAE Team Emirates XRG) won dit voorjaar vier van de vijf monumenten en semi-monumenten op zijn programma: Strade Bianche, Milaan-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen en Luik-Bastenaken-Luik. Alleen Parijs-Roubaix ging naar Wout Van Aert. Cassani noemde de Sloveen “straordinario come sempre” oftewel buitengewoon zoals altijd en zei dat Sanremo hem het meest had geïmponeerd, de koers waarin Pogačar na een val terugkeerde in het peloton, op de Cipressa aanviel en Tom Pidcock klopte op de Via Roma.

Cassani mat het voorjaar af aan Pogačar en bekritiseerde renners die niet op dat niveau reden.

Seixas als ‘ware kampioen’

De uitzondering was Paul Seixas, de 19-jarige Fransman die deze lente de Waalse Pijl won en vier dagen later tweede werd achter Pogačar in La Doyenne. Cassani zei dat hij niet had verwacht dat Seixas al op dit niveau zou zitten, maar voegde er meteen aan toe dat de manier waaróp de jongeling koerste zijn bewondering afdwong.

“Door Pogacar af te lossen, reed hij als een echte kampioen”, zei Cassani. Door in Luik over te nemen en het werk niet aan Pogačar alleen te laten, toonde Seixas volgens de oud-bondscoach koersinstinct dat bij een kampioen hoort. Tegelijkertijd temperde Cassani de verwachtingen: hij zou Seixas nog niet naar de Tour sturen. Het is lof met een rem erop, een erkenning van talent zonder de projectie naar de allerhoogste top.

Evenepoel onder druk

Voor Remco Evenepoel (Red Bull-Bora-Hansgrohe) had Cassani beduidend minder warme woorden. De Belg eindigde het klassiekervoorjaar zonder zege in een monument, terwijl Luik-Bastenaken-Luik vooraf gold als zijn belangrijkste krachtmeting met Pogačar.

“Van Evenepoel had ik meer verwacht: Hij presteert al jaren niet beter in de bergen, en kan dus alleen winnen als de grote namen ontbreken”, zei Cassani. Volgens Cassani zijn de stagnerende klimprestaties van Evenepoel een structureel probleem. Ergens is het wat gek, want Evenepoel was wel ‘gewoon’ de beste in Amstel Gold en liet zeker in Vlaanderen zien gewoon top in vorm te zijn. Enkel in Luik was hij niet zoals verwacht.

Hoop voor de Giro

Over de Italiaanse resultaten was Cassani eerlijk maar mild. Het beste resultaat in een monument was de zesde plek van Andrea Vendrame in Sanremo. Ganna won wel verrassend in Dwars door Vlaanderen maar daarna was het net niks. Hij had pech in Parijs–Roubaix en dat was het eigenlijk wel.

Cassani wees op de pech van Matteo Trentin in de Ronde van Vlaanderen, waar de Italiaan betrokken raakte bij een valpartij. Maar hij gaf toe dat de oogst mager was. Toch is het blijkbaar makkelijker oordelen over Evenepoel, die twee keer podium rijdt in een klassieker (derde in de Ronde en in Luik), dan over de Italianen die eigenlijk niet thuis geven in de klassiekers.

Wellicht dat daarom de blik ging snel richting mei ging of eigenlijk nog even bleef hangen in April en de Tour of the Alps.  Cassani noemde Giulio Pellizzari (Red Bull-Bora-Hansgrohe) als renner die “zeker” het eindpodium van de Giro d’Italia kan halen. Die overtuiging staat niet op zichzelf: Pellizzari won op 24 april de Tour of the Alps na een dominante slotrit, en ook binnen zijn ploeg wordt een podiumplek in de Giro openlijk als doelstelling benoemd.

Zo sluit Cassani het voorjaar af en opent hij tegelijk het volgende seizoensdeel. De klassiekers leverden hun antwoorden, de pikorde staat. Nu is het aan de Giro om te bepalen of Italië iets kan terugwinnen van een lente die bijna volledig in buitenlandse handen bleef.