TDF Etappe 3: Iedereen mag meespelen in de grote Pogacar show

Het was wederom een bijzondere etappe. Niet alleen vanwege het verloop, maar ook vanwege de verordeing (of was het een verzoek) om niet naar de etappe te komen kijken. In finishplaats Les Angles werd daar maar mondjesmaat aan toegegeven. Het decor was vooraf anders verwacht, maar in de haag van mensen rijdt Tadej Pogačar, de alleskunner van UAE Team Emirates XRG, als eerste over de streep van de derde etappe van de Tour de France 2026.

Het is een teken aan de wand voor deze Tour. Zijn ploeg reed de hele dag straf tempo op kop, in de straten naar de slotklim heeft de Sloveen nog Del Toro als laatste man en als het afgemaakt moet worden, dan rijdt hij comfortabel naar de winst.

Eerste bergrit

Het is de eerste echte bergrit van deze Tour. De route voert over 195,9 kilometer van Granollers in Catalonië naar Les Angles in de Franse Pyreneeën, via vier gecategoriseerde beklimmingen en een grensovergang bij Puigcerdà ongeveer 40–45 kilometer van de finish. De Col de Toses, 9,3 kilometer aan 6,5% met een venijnige finale van negen procent, is een belangrijke klim; het dak van de middag is de Col du Calvaire. De Col du Calvaire brengt het peloton naar 1.836 meter hoogte. De aankomst zelf is een slotknik van 1,7 kilometer aan zo’n 6,5%.

Pogačar wint in 4:45:11. Jonas Vingegaard, geletruidrager namens Team Visma | Lease a Bike, finisht op twee seconden. Richard Carapaz van EF Education-EasyPost krijgt dezelfde achterstand genoteerd.

Terug in het geel

Het zijn exact die twee tellen, plus de bonificatieseconden op de streep die het pleit in het voordeel van Pogačar beslechten. Vingegaard begon de dag met zes seconden voorsprong op Pogačar in het algemeen klassement, opgebouwd in de ploegentijdrit van Barcelona op de openingsdag. Na etappe twee had Pogačar die marge al teruggebracht van twaalf naar zes seconden dankzij bonificaties. Op Les Angles pakt de Sloveen tien seconden tijdbonus als ritwinnaar, Vingegaard zes als tweede. En dus krijgt de Sloveen weer de trui waar hij zo graag in rond rijdt: de gele.

Net van het podiumfinisht Paul Seixas van Decathlon CMA CGM Team als vierde, eveneens op twee seconden. Een groep met Remco Evenepoel, Florian Lipowitz (beiden Red Bull-Bora-Hansgrohe), Isaac Del Toro (UAE Team Emirates XRG) en Juan Ayuso (Lidl-Trek) komt binnen op vier seconden. Dan is er weer een gaatje en vinden we Mattias Skjelmose, die verliest tien seconden, Lenny Martinez twaalf, Thomas Pidcock achttien.

Het was een snikhete etappe die eigenlijk voor de vluchters had moeten zijn. Er ontstond een enorme strijd voor de vlucht van de dag, maar de mannen van UAE hielden de groep kort bij. Die strijd vroeg veel van de sprinters en de andere non-klimmers. Neem daarbij een valpartij vroeg in de koers en wat materiaalpech en je zult je hebben afgevraagd wat er in hemelsnaam aan de hand was in dat eerste uur van de koers.

Daarna viel het wat meer in de plooi, maar al snel werd duidelijk dat de vluchters mochten strijden om de kruimels die het bergklassement en de puntentrui heten, maar dat de etappe (en het liefst ook het geel) voor Koning Pogi zijn.

Op dag drie lijkt de Tour al in een ‘vorentscheidung’ te liggen. De Sloveen en zijn team lijken oppermachtig. het is te hopen dat andere teams nog eens gaan nadenken over een andere koerstactiek of dat ze ergens in hetzelfde vat met toverdrank kunnen vallen als Pogačar. Anders gaan we een lange tour tegemoet waarbij we de eerste paar uur vermaak krijgen, maar waarbij de uitslag al vast staat.

Op naar Foix morgen en hopen dat we een ander scenario treffen. Hoop doet leven.