Remco Evenepoel: Europese wegtitel maakt zijn gouden grand slam compleet
Dat Evenepoel een fenomeen op twee wielen is, daar twijfelt eigenlijk niemand meer aan. Dertien titels in acht categorieën: de Belg heeft op nationaal, Europees en wereldniveau zowel de wegrit als de tijdrit gewonnen. Tel daarbij ook de Olympische Spelen en je hebt een unieke reeks. Het laatste lege vakje werd niet zomaar gevuld. Hij ging onderuit, een valpartij, kreeg een nieuwe aanval te verwerken en het kwam neer op een fotofinish met Giulio Ciccone. Maar de reeks is compleet.
Remco Evenepoel komt op de streep nog net voorbij Giulio Ciccone. De Italiaan heeft hem in de laatste bocht binnendoor gepasseerd, maar de Belg haalt het alsnog: fotofinish, Europese wegtitel, bingokaart vol. In het Sloveense Šenčur verovert Evenepoel de enige kampioenstrui die nog ontbreekt in zijn verzameling van Belgische, Europese en wereldtitels op de weg en in de tijdrit.
Het is een soort gouden grand slam, of een super slam, hoe je het ook maar wil noemen. Het is eigenlijk ongekend. De renner van Red Bull-Bora-Hansgrohe heeft sommige titels inmiddels meermaals gewonnen, maar voor de Europese titel op de weg moet hij tot deze zondag wachten.
“Ik dacht dat ik de zege niet meer zou pakken, maar toen zag ik hem op honderd meter van de streep behoorlijk vertragen en kwam ik op de finishlijn net voorbij hem”, vertelde hij achteraf
Eerst onderuit, dan opnieuw aanvallen
De Možjanca is de scherprechter tussen Ljubljana en Šenčur: 2,1 kilometer aan gemiddeld 10,2 procent, vijf keer te beklimmen. De volledige wegrit telt 196 kilometer, met een aanloop van 86 kilometer en vervolgens vijf plaatselijke ronden. Genoeg terrein om de sprintploegen uit te schakelen en de mannen met klimmersbenen aan het werk te zetten.
De Belgische ploeg houdt lange tijd de koers onder controle. Evenepoel versnelt op de voorlaatste beklimming, maar gaat iets te hard een bocht in en glijdt onderuit. Hij komt snel weer op gang. De ploeg blijft bij het afgesproken plan en enkele kilometers later probeert de kopman het opnieuw, vlak voor de afdaling. Ditmaal krijgt hij Ciccone mee.
Evenepoel neemt in het duo het meeste kopwerk voor zijn rekening. De achtervolgers komen niet meer terug, zodat de Europese titel tussen hem en de Italiaan, die normaal voor Lidl-Trek uitkomt, wordt verdeeld. Evenepoel gaat als eerste de laatste bocht door, op ongeveer driehonderd meter van de streep. Ciccone passeert binnendoor, maar moet de zege op de lijn afstaan. Beiden krijgen 4:16:37 als eindtijd; Christian Scaroni wordt derde op 59 seconden.
Die Europese wegtrui blijft lonken
Evenepoel kent het gevoel van een verloren EK-sprint. In Trentino komt hij in 2021 dicht bij de wegtitel, maar Sonny Colbrelli klopt hem. Vier jaar later staat hij opnieuw op de tweede trede van het podium. Dan is Tadej Pogačar de winnaar, terwijl Evenepoel op datzelfde kampioenschap in Frankrijk wel de tijdrit voor Filippo Ganna wint.
Pogačar ontbreekt ditmaal aan de start. De titelverdediger is in Slovenië wel te zien in de wagen van de koersdirecteur. Voor Evenepoel geeft diens afwezigheid al vóór het WK extra aanleiding om het EK als doel te kiezen. Zoals Sporza hem citeert: “Toen ik hoorde van zijn afwezigheid, dacht ik meteen aan het EK, omdat die prijs nog ontbreekt op mijn palmares.”
In de Europese tijdrit heeft Evenepoel al twee titels verzameld, op de weg twee tweede plaatsen. De sprint tegen Ciccone levert hem eindelijk ook daar de hoogste trede op.
Van Alkmaar naar vier regenboogtruien op rij
Evenepoel begint zijn verzameling in Alkmaar. In 2019 wordt hij Europees kampioen tijdrijden. Drie jaar later volgt zijn eerste Belgische elitetitel tegen de klok. Later in 2022 komt in Wollongong de wereldtitel op de weg erbij. Drie verschillende truien zijn dan binnen: de Europese tijdrittrui, de Belgische tijdrittrui en de regenboogtrui voor de wegrit.
Evenepoel voegt in 2023 opnieuw twee categorieën toe. Hij wordt Belgisch kampioen op de weg en wint voor het eerst het WK tijdrijden. Daarmee staat de teller op vijf van de zes combinaties.
Zijn wereldtitel tijdrijden krijgt een vervolg in 2024, 2025 en 2026. In Montréal behaalt hij onlangs zijn vierde opeenvolgende wereldtitel in de race tegen de klok. Hij is daarmee de eerste renner die vier edities achter elkaar het elite-WK tijdrijden wint. In 2025 verovert hij bovendien voor de tweede keer zowel de Belgische als de Europese tijdrittitel.
De Europese wegtitel brengt het totaal binnen deze zes categorieën op elf overwinningen. Zijn olympische titels op de weg en in de tijdrit staan daar nog naast. Die leveren gouden medailles op, maar geen kampioenstrui voor deze kaart. Toch zijn het twee titels die we zeker meerekenen..
Opluchting na Montréal
Evenepoel arriveert in Slovenië na twee heel verschillende WK-resultaten. Tegen de klok is hij opnieuw de beste, maar de wegrit eindigt voor hem op een twaalfde plaats in Montréal. Die teleurstelling werkt door in de week tussen beide kampioenschappen.
“Volgens mij speelde dat meer in mijn hoofd dan ik liet blijken. Het is een grote opluchting om vandaag weer op niveau te zijn en mijn kampioenstruien te vervolledigen; dat voelt geweldig”, zei Evenepoel na de finish.
De Europese tijdrit had hij vooraf al uit zijn programma geschrapt met het oog op Lombardije. Zijn ploeg wilde ruimte houden tussen de EK-wegrit en Il Lombardia. De najaarsklassieker staat nog op het programma.