Franco Vona (20 augustus 1964)
Aan wie ooit nog eens in Fiuggi (omgeving Frosinone, midden-Italië) rondhangt, een slaapplaats zoekt en wat te besteden heeft, beveel ik graag het Silva Splendid Hotel aan.
Ik zeg er meteen bij: het is wel een spa, het soort hotel dus waar je onmiddellijk bij aankomst in een oogverblindend witte en fris ruikende badjas gestoken wordt, met twee slippers met een logo van het hotel aan je voeten. Verder draag je niets, of zo weinig mogelijk.
Op elke Belg die zijn brood wil verdienen met de fiets, rust een vloek. Van bij de eerste pedaalslag, de eerste kassei, de eerste heuvel.
Fons De Wolf (22 juni 1956) werd prof in het jaar nadat de Allergrootste ermee was gestopt. En Fons had een groot probleem: hij was goed. Erger nog, hij was een stilist. Zijn gazellenbeentjes trapten in boter van de meest malse soort. Handen bovenop het stuur. Nooit een veeg snot aan de neus.
De Wolf won in een paar maanden tijd de Ronde van Lombardije, de Trofeo Baracchi, en Milaan-Sanremo. En zo werd hij de allereerste ‘nieuwe Merckx’. Na hem zouden er nog volgen: Daniël Willems, Eric Vanderaerden, Frank Vandenbroucke…
Luca Gelfi (21 juni 1966)
Luca Gelfi was een stille jongen. Als er gezwegen kon worden, zei hij maar liever niets. Tien jaar lang was hij professioneel wielrenner. Een decennium waarin de sport mondialiseerde, waarin grote wielrenners opeens miljonair konden worden, waarin de medische begeleiding tot grote hoogten steeg.
Luca Gelfi reed erbij en keek ernaar. Zwijgend. Een knecht zoals er zovelen waren.
En zoals zoveel knechten: één moment van genade gehad. Een paar weken waarin alles lukte, een korte periode van fysieke volmaaktheid.
Eddy Mazzoleni (29 juli 1973)
Ooit, als Eddy Mazzoleni’s prestaties op de fiets zijn verworden tot droge statistieken op vergeten internetpagina’s en achter in nooit meer opengeslagen boeken, zal in zijn naam nog de herinnering van iets groots, iets bijzonder fraais weerklinken.
In het geval van Eddy Mazzoleni is dat Elisa. Zijn vriendin.
Over Elisa Basso (zus van Ivan) gaan de wildste verhalen. Zelf zegt ze eigenlijk nooit iets, zij laat óver zich praten. De meeste van haar escapades vallen binnen de omertá van het peloton. Wie de naam Elisa Basso laat vallen in het bijzijn van Italiaanse renners, zal mondhoeken zien krullen en wenkbrauwen zien optrekken.
Piotr Ugrumov (21 januari 1961)
Het gebeurt niet vaak dat het leven van iemand van 28 nog moet beginnen. Mensen van 28 hebben vaak tien jaar tevergeefs gestudeerd, of twee romans geschreven, of hun eigen restaurant opgezet. Mensen van 28 wonen samen, of zijn net vrijgezel na het stranden van hun derde lange relatie. Mensen van 28 hebben zich net gevestigd aan de andere kant van de planeet, of bij hun ouders om de hoek.
Het leven van mensen van 28 valt langzaam in een plooi.