De uiteenlopende ritten van een tandemduo

Jan Janssen en Wim Koopman

Het zat waarschijnlijk in pilletjes die we van de bondsarts hebben gekregen. Ik heb iemand anders z’n koffie gedronken. Baansprinters Wim Koopman en Jan Jansen (met één ‘s’, en dus niet de Tourwinnaar) gissen na het NK in 1967 hoe ze gepakt kunnen zijn op amfetamine waardoor ze hun resp. gouden en zilveren medaille kwijtraken. De KNWU weet het ook niet maar verklaart wel dat de verstrekte pillen geen amfetaminesporen kunnen nalaten. Het duo, samen ook zeer succesvol op de tandem, wordt een maand geschorst en mist de strijd om de wereldtitel.

Waar Jansen zich het jaar erop herpakt, is Koopman in 1968 niet meer de Koopman van een jaar eerder. Vanwege de dopingbeschuldiging, is het verhaal. ‘Het dopingschandaal heeft de jonge Rotterdammer volkomen uit het lood gebracht. Hij werd onwillig, ging eisen stellen en verscheen niet meer op trainingen’, schrijft het Dagblad van het Noorden na de NK.

Bondscoach Jan Derksen heeft het niet meer zo op Koopman, en wijst Leijn Loevesijn aan als de nieuwe tandemgenoot van Jansen. Op de Olympische Spelen in Mexico halen de twee heren vervolgens zilver.

Jansen scoort de jaren erna nog een paar tandemtitels om in juni 1971, op z’n 26-ste, zijn afscheid bekend te maken. ‘Het fietsen gaat me teveel geld kosten’, luidt de motivatie van de amateursprinter. ‘En ik heb een mooi aanbod gekregen van mijn baas’, vertelt de man die dan wordt omschreven als een ‘bekwaam tandtechniker’.

Hij bekwaamt zich verder in de tandtechniek en begint een tandprothetische praktijk. Hoe het Jansen de afgelopen 45 jaar verder is vergaan, weet ik natuurlijk niet precies maar op 70-jarige leeftijd heeft hij zijn praktijk nog steeds.

Het leven van Wim Koopman – lange tijd dakloos en aan de drugs –  loopt iets anders.

 

Vanavond gaat De Pedaalridder, een documentaire van Ari Deelder over Koopman, in première op het International Film Festival Rotterdam (IFFR). Vijf jaar geleden maakte RTV Rijnmond al een portret over Koopman, met daarin ook een grote rol voor Jan Jansen.

Jos van Nierop

Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) is gek op de koers sinds Hennie Kuiper won op Alpe d’Huez, 1977. Rijdt zelf af en toe op een Gazelle Champion Mondial uit 1978 (met de remkabels in een boogje boven het stuur). Kijkt op tv naar wielrennen, en leest en schrijft erover. En verzamelt (kopen, ruilen, krijgen) wielerplaatjes, wielerfotokaarten, wielerstickers en nog veel meer voor zijn verzameling.
Jos van Nierop

Latest posts by Jos van Nierop (see all)

Related Post

Geef een reactie