BEAT CYCLING Teamfiets Ridley Noah 3.0 getest: ESA wil zijn aero spaceship terug
Ooit heb ik gezworen nooit meer een racefiets te rijden. Dat is lichtjaren geleden, want ik heb op de Ridley Noah 3.0 gereden. Er is dan misschien een profploeg die zich associeert met raketten. Maar ik weet wie ESA belt als ze een fiets de ruimte in gaan schieten. Dat is RIDLEY!
Ok ok, de intro is misschien wat overdreven, vooruit. Maar de Ridley NOAH 3.0 is echt een snelle fiets. Mensen claimen wel eens dat je aero niet kan zien, bij de Noah 3.0 kan dat wel. Laten we daar maar meteen mee beginnen. De looks zijn niet voor iedereen. Ik ben zelf wel fan. Maar traditioneel kan je dit niet noemen, buiten de bovenbuis die redelijk rechtdoor loopt. Verder is alles gericht op zo makkelijk mogelijk door de lucht snijden op hoge snelheid.
Meer dan looks
Naast de looks, moeten we meteen nog iets aanstippen. De geometrie, die is vernieuwend en agressief. De stack en reach zijn lang en laag, zoals je verwacht bij een fiets die gebruikt wordt bij de profs. Maar dit vertelt niet het hele verhaal. Deze Ridley heeft een zadelpen die meer rechtop staat. Dit heeft een aantal gevolgen voor de rest van de fiets. Hierdoor is de fiets langer gemaakt, omdat je verder naar voren zit. Traditionele stack en reach zijn dus niet helemaal van toepassing. Deze feature zorgt er voor dat je dus meer boven de bottom bracket zit, waardoor je in theorie een betere heuphoek hebt met trappen. Wel moet je dit aan kunnen. Samen met de lagere bottom bracket en kortere cranks maak je deze moderne positie helemaal af. Dit zorgt er wel voor dat een fiets is voor mensen die een goede core hebben en flexibel genoeg zijn om de positie waarin je geplaatst wordt aan te kunnen. Mij is het gelukt en dan is het wel een feest hoor, deze fiets. Zit je traditioneler op de fiets, kan je het zadel naar achter zetten en met een aantal spacers rond rijden. Maar als je dit te veel doet, haal je wel de ziel uit deze fiets.
Specifieke fit
Gezien ik specifiek gefit ben op deze fiets komt de geometrie goed tot zijn recht. En voelt de fiets zoals deze moet voelen. Eigenlijk kan ik daar kort over zijn: het rijgedrag is net zo snel als dat de fiets er uit ziet. De voorkant van de fiets is zeer agressief te noemen, met een voorvork hoek van 73,5. Afhankelijk van wie je het vraagt stuurt dit super makkelijk of heel zenuwachtig. Nu heeft Ridley hier een aantal slimme oplossingen voor bedacht om het wel snel te laten zijn, maar niet zenuwachtig. Door de fiets langer te maken, is de wielbasis ook gegroeid. Dit zorgt voor meer stabiliteit. Samen met een verlaging van de bottom bracket, wat ervoor zorgt dat je lager bij de grond zit en meer in de fiets. Maakt het dat de fiets niet oncontroleerbaar aanvoelt, maar juist stabiel en toch wendbaar. De fiets is duidelijk in balans.
Naar buiten met die fiets!
Op een van mijn standaard rondjes slinger ik heerlijk langs het water. De flauwe bochten vliegen langs mij heen alsof het niks is. De drie u-bochten die ik snel naar elkaar tegenkom neem ik elke bocht met meer vertrouwen. Dit is racen hoor!
De fiets geeft echt terug wat je er in stopt en de fiets vraagt om snelheid. Aan alles merk je: dit is geen toerfiets, niet dat je er niet rustig mee kan rijden. Dat kan zeker, maar dan mist er iets. Je gebruikt je gereedschap waar het eigenlijk niet voor bedoeld is.
Terug naar het rijgedrag
Het vertrouwen in de bochten komt onder andere door de langere wielbasis. Dit maakt Ridley mogelijk met een zitbuis die op de Large die ik test op 74,5 graden staat. Dat is modern en agressief te noemen. Door de bovenbuis te verlengen wordt je traditionele reach langer, maar de afstand van waar je zit op het zadel naar het stuur blijft gelijk. Zelf was ik heel benieuwd hoe dit in de praktijk zou voelen. Maar na het perfect afstellen van de fiets op mijn maten, die bijna gelijk is aan mijn standaard fit, merk je wel dat het anders is. Maar de fiets is niet te lang en prima te besturen. De factoren samen zorgen juist voor veel vertrouwen. Je kan echt gooien en smijten in de bochten. Maar ook hard rechtdoor in de polder rijdt heerlijk. Ridley heeft met deze moderne geometrie echt een racefiets afgeleverd die je beloond als je gas geeft.
Bergop ook meer dan fijn
Dat merk je ook bergop. Dan voel je de efficiëntie van het frame. Zittend klimmen gaat makkelijk en nergens voelt het alsof de fiets tegenwerkt. Al je kracht wordt omgezet in het sneller beklimmen van de Nederlandse heuvels of buitenlandse bergen. Ga je staand klimmen, dan voel je een soort van powerboost. Nu gaan we vooruit! Heerlijk voor de brug, dijk of viaduct sprint. Het sprinten zit dus ook goed, de fiets blijft zich voorspelbaar gedragen bij hogere snelheden. Om de test compleet te maken jaag ik de fiets nog over wat kinderkopjes en klinkers. Het is dan wel spelen met de bandenspanning, maar als je de juiste hebt gevonden kan je gewoon staand sprinten met vertrouwen terwijl je over de klinkers rijdt. Zo blijf ik dus in de herhaling vallen, deze fiets beloond je voor agressief rijgedrag. En daar krijg je veel vertrouwen voor terug!
Net gaf ik het al aan, voor een rustig ritje zou ik deze fiets niet pakken. Maar evengoed ook niet als je zelf niet agressief op de fiets zit. Natuurlijk kan het, maar dan komen in mijn ogen de gemaakte geometrie keuzes minder tot hun recht. Maar voor iedereen is deze fiets zonder extra kosten op maat te maken. Iets wat in mijn ogen echt een meerwaarde is. Op de Ridley site kan je via de configurator veel onderdelen zelf kiezen. Dit gaat van groepset en wielen, maar ook tot afmontage. Dus je stuurpen en stuur zijn te kiezen. Iets wat, wat mij betreft standaard moet zijn. Maar voor de consument fijn dat Ridley het wel doet!
Klein verbeterpuntje
Een ding wat ik daar wel graag zou willen zien en waar in mijn ogen veel mensen wat aan zouden hebben is de keuze voor 30 of 32 mm banden. Nu heb ik met 28 gereden en dan heb je al niet te klagen. Maar het is een strakke aero fiets, iets meer comfort mag wel. Dan maken die maar millimeter wel een hoop uit. En als je dan een lang dagje wilt brommeren hou je het gewoon langer vol. En als ik dan nog meer mag vragen. Voor de normale man en vrouw zou ik toch een verglijkbare fiets willen zien met wat meer “endurance” geometrie. Maak endurance aero een ding! Dan kunnen in mijn ogen meer mensen genieten van zo een dikke aerobike. Want het mag duidelijk zijn: Ridley heeft een fiets afgeleverd die zorgt voor een lach op je gezicht zodra je gas geeft. Of dat nou rechtdoor, in de bocht of omhoog is. Deze fiets neemt je mee en hard ook!
Meer info over deze fiets? via deze link kom je direct bij de NOAH 3.0
Meer weten over BEAT Cycling? dat kan via deze link
De fiets die wij testten was opgebouwd met Shimano Ultegra Di2.
De wielen waren van het Nederlandse merk FastForward. Banden: Vredestein Superpasso Pro. Componenten: PRO.