Revanche op Le Lioran: Pogacar pakt zege in rit 10 Tour de France 2026

Op 14 juli daalt Tadej Pogačar, de Sloveense geletruidrager van UAE Team Emirates XRG, alleen af naar Le Lioran. Twee jaar na zijn nederlaag tegen Jonas Vingegaard keert hij terug.

In de tiende rit van de Tour de France 2026, een bergrit van ongeveer 166,6 kilometer van Aurillac naar Le Lioran, was Pogačar de snelste. Daarmee pakte hij zijn derde ritzege in deze Tour en zijn 24e Tourritzege in totaal. Remco Evenepoel, de Belgische kopman van Red Bull-Bora-Hansgrohe, won de sprint om de tweede plaats. Jonas Vingegaard, de Deense kopman van Team Visma-Lease a Bike, zat ook in die achtervolgende groep, maar moest in de slotfase enkele seconden toegeven op Pogačar.

De rit viel samen met de Franse nationale feestdag. Het parcours door het Centraal Massief telde circa 3.800 hoogtemeters en voerde over zes geklasseerde beklimmingen. De voorbeschouwing wees vooraf al naar de opeenvolging van Puy Mary, Col de Pertus, Col de Font de Cère en de afdaling naar Le Lioran als scherprechters.

Hier werd in 2024 ook om de zege gestreden. Pogačar viel toen aan op de Pas de Peyrol, maar Vingegaard haalde hem bij op de Col de Pertus en versloeg hem vervolgens in een sprint a deux. Pogačar koos ditmaal later voor de aanval.

Carapaz dwingt de favorieten tot koersen

Na de tussensprint, gewonnen door Mads Pedersen, de Deense puntenleider van Lidl-Trek, bracht Mathieu van der Poel, de Nederlandse kopman van Alpecin-Premier Tech, de aanvallen op gang. Uiteindelijk ontstond een kopgroep van 31 renners, die op de beklimmingen in het tweede deel van de rit uiteenviel.

Richard Carapaz, de Ecuadoraanse klimmer van EF Education-EasyPost, had de goede vlucht gemist en koos op Puy Mary voor een aanval vanuit het peloton. Hij reed meer dan een minuut weg en bereikte de top als eerste, goed voor tien bergpunten. De favorietengroep passeerde daar ongeveer 25 seconden later.

In de afzink raakte Visma-Lease a Bike ontregeld. Sepp Kuss, de Amerikaanse meesterknecht, verloor de aansluiting en moest terugkeren. Matteo Jorgenson, zijn Amerikaanse ploeggenoot, kwam ten val. Ook Tom Pidcock, de Britse kopman van Pinarello-Q36.5 Pro Cycling Team, ging onderuit. Zijn val werd als niet ernstig omschreven en hij kon weer aansluiten.

Pogačar beslist de rit op Pertus

Aan de voet van de Col de Pertus had Carapaz ongeveer 1 minuut en 10 seconden over. De klim bedroeg circa 4,4 kilometer aan gemiddeld 8,5 procent, met de top op ongeveer 14,5 kilometer van de aankomst. UAE Team Emirates XRG nam de leiding in de favorietengroep en voerde het tempo op.

Op ongeveer één kilometer van de top ging Pogačar zelf. Vingegaard en Evenepoel konden de versnelling niet beantwoorden. Met nog circa 200 meter te klimmen haalde de geletruidrager Carapaz in. Zijn voorsprong op de achtervolgers bedroeg toen minder dan twintig seconden.

De achtervolging bleef georganiseerd, maar kreeg Pogačar niet meer in zicht. Op de minder steile passages van de Col de Font de Cère liep zijn marge op tot meer dan dertig seconden. Hij bereikte de top met ongeveer veertig seconden voorsprong en koos daarna in de smalle, technische afzink de snelste lijnen.

Evenepoel won beneden de sprint van de achtervolgers. Pogačar behield zijn voorsprong tot de finish. De finale waarin Vingegaard hem in 2024 terughaalde, draaide twee jaar later uit op een overwinning voor Pogačar, zijn 24e ritzege in de Tour.