Tour de France 2026, etappe 10: Quatorze Juillet in Le Lioran

Het is 14 juli 2026 als het peloton zich opmaakt voor de tiende etappe in het vulkanische hart van het Centraal Massief. Quatorze Juillet, de nationale feestdag van Frankrijk, wordt opgeleukt met ruim 166 kilometer door het departement Cantal, terwijl de renners 3.900 hoogtemeters te verwerken krijgen. De aankomst ligt in Le Lioran, waar twee jaar geleden Jonas Vingegaard, de Deense titelverdediger van dat moment, Tadej Pogačar in een rechtstreeks duel op een half wiel klopte.

Herhaling van Le Lioran 2024?

In 2024 versnelde Pogačar op de flanken van Puy Mary, waarna Vingegaard terugkwam en de sprint naar Le Lioran won. Achter hen finishten Remco Evenepoel, Primož Roglič en Giulio Ciccone als derde, vierde en vijfde. Dit is het terrein van de klassementsmannen en eventueel de sterke vluchters.

 

Maar er zijn meer links met de tourhistorie. Aurillac, de vertrekplaats, heeft een lange Tourgeschiedenis en verwelkomt de karavaan opnieuw. De Col de la Griffoul, een zelden gebruikte klim, verscheen voor het laatst in 1975 in het routeboek. En dan is er de datum zelf: op Quatorze Juillet 2002 won Karsten Kroon in zijn tourdebuut een etappe in Plouay, met een volledig Nederlands podium, ongekend en heel bijzonder. De pubquizvraag is natuurlijk: welke andere twee Nederlandse renners waren dat?

Belangrijke momenten

De eerste helft van de rit is overwegend vlak en golvend, genoeg voor een stevige kopgroep om zich los te weken uit het peloton. Het echte werk begint na circa 68 kilometer bij de Côte de Pailherols, waarna de Col de la Griffoul (3 km aan 7,2%) het signaal is om echt door te pakken.

Daarna volgen de Col de Prat de Bouc, de Côte de Murat en het Pas de Peyrol richting Puy Mary, een eerste categorieklim, elkaar snel op. Na de afzink van Puy Mary wacht de Col de Pertus, de echte scherprechter van de dag. Een echt taaie klim en daar zitten mogelijkheden voor klassementsmannen die willen aanvallen.

Direct na de Pertus volgt de Col de Font de Cère, waarvan de top op slechts 2,7 kilometer van de finish ligt. Daarna resteert een korte afdaling naar Le Lioran, wat het dus geen zuivere aankomst bergop maakt. Die nuance is belangrijk: een coureur die sterk daalt en goed kan finishen, heeft hier een voordeel ten opzichte van een pure klimmer.

De etappe speelt zich af op minimaal twee fronten tegelijk. Vooraan strijdt een sterke kopgroep van klimmers zonder klassementsambities om de dagzege. Daarachter testen de geletruidragers elkaar op het explosieve parcours, met bonificaties van 10, 6 en 4 seconden op de streep als extra motivatie. En op de achtergrond speelt een derde strijd: de tijdslimiet. De tweede helft van deze rit wordt zo hard gereden dat achterblijvers in de problemen kunnen komen.

Na de rustdag is het bovendien altijd onzeker hoe de benen reageren. “De een kan daar beter mee omgaan dan de ander,” zei Kroon. “Het is altijd interessant als een favoriet opeens een mindere dag heeft.”

Top 5 voor de ritzege

1. Tadej Pogačar (UAE Team Emirates – XRG), de Sloveen die op elk punt van dit parcours kan versnellen. Of hij nu vanuit het klassement rijdt of van ver aanvalt, zijn dominantie op dit moment maakt hem de eerste kanshebber.

2. Jonas Vingegaard (Team Visma | Lease a Bike), de Deen die in 2024 bewees dat hij dit specifieke terrein beheerst. Zijn vermogen om op de laatste klim te reageren en daarna de sprint te winnen, maakt hem opnieuw een logische kandidaat. Hij zal graag het scenario van 2024 overdoen.

3. Richard Carapaz (EF Education – EasyPost), de Ecuadoriaan die de Giro d’Italia 2026 moest laten schieten en zich volledig richt op ritzeges in de Tour. Een aanvaller met een palmares voor dit soort etappes.

4. Tom Pidcock (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team), de Brit die Al eerder dit soort ritten heeft gewonnen. Na de Col de Font de Cère kan die korte afdaling naar de finish in zijn voordeel werken.

5. Giulio Ciccone (Lidl – Trek), de Italiaan die in 2024 al vijfde werd in Le Lioran en in de Tour eerder de bergtrui won. Hij was twee keer tweede in een etappe maar won er nooit een. Dit parcours past bij zijn profiel, mits hij tactisch scherp blijft. Hij zal ook nog wel balen dat hij in de Giro niet kon scoren, dus hij zal extra gebrand zijn.

Dark horse: Ben Healy (EF Education – EasyPost), de Ier die aanvallend koerst. Vertrekt hij op het juiste moment en wordt er achter hem gepokerd, dan zien ze hem niet meer terug. In de Giro zat Giulio Ciccone bijna dagelijks in de aanval en droeg hij ook een dag het roze.

Daarnaast verdienen ook Remco Evenepoel en Florian Lipowitz (Red Bull – BORA – hansgrohe), Carlos Rodríguez (Netcompany INEOS), Valentin Paret-Peintre (Soudal Quick-Step), Mattias Skjelmose en Ben O’Connor een vermelding. Vanuit het klassement of vanuit een late aanval: op dit parcours heeft bijna elke sterke klimmer een kans.

Het zal er om spannen op deze Franse Feestdag. Krijgen we ook een Franse winnaar? Die kans lijkt niet heel groot. Het zal dan echt van een Paret-Peintre, Guillaume Martin of eventueel Lenny Martinez moeten komen. Of Seixas, al denken wij dat hij weinig speelruimte krijgt. Als Seixas iets probeert zal Pogi of Vingegaard sowieso reageren. Dan blijft er geen ruimte over voor de jonge Fransman, tenzij hij zo ver achter staat dat hij geen rol van betekenis speelt in het klassement.

Enfin: genoeg haakjes voor deze etappe, maar op 14 juli weten we pas wat deze info waard is.