Rini Wagtmans overleden: Witte Bles won drie Tourritten en stopte op zijn 25ste
De Brabander eindigde als vijfde in de Tour, droeg kort het geel en gold als een begenadigd daler. Hartklachten maakten vroegtijdig een einde aan zijn loopbaan.
Oud-wielrenner Rini Wagtmans overleed vrijdagochtend in Sint Willebrord, op 79-jarige leeftijd. Zijn familie maakte zijn overlijden bekend. De Brabander, bekend als de Witte Bles, was al langere tijd ziek.
Wagtmans won tussen 1970 en 1972 ieder jaar een etappe in de Tour de France. In 1970 eindigde hij als vijfde in het eindklassement en won hij bovendien twee ritten in de Vuelta. Hartklachten dwongen hem in 1972, op 25-jarige leeftijd, zijn profcarrière te beëindigen.
Van Tourdebutant tot geletruidrager
Wagtmans werd in 1968 prof. Een jaar later reed hij bij zijn Tourdebuut meteen naar de zesde plaats. In dezelfde jaargang werd hij derde in het eindklassement van de Vuelta.
In zijn beste Tour, in 1970, eindigde hij als vijfde in Parijs en boekte hij zijn eerste ritzege. Ook in de twee daaropvolgende edities won hij een etappe. De opvallende witte kuif bezorgde hem zijn bijnaam, maar in koers bouwde hij vooral een reputatie op als daler.
In een terugblik op zijn loopbaan koppelde Wagtmans die kwaliteit aan zijn overtuiging dat hij ooit de Tour had kunnen winnen. “Voornamelijk door als een kei van de bergen af te vallen en per bocht twee seconden te pakken,” zei hij over zijn beoogde tactiek.
In 1971 reed Wagtmans ongeveer 90 kilometer in de gele trui. Tijdens een in drie delen gesplitste koersdag nam hij na het eerste deel de leiding over van zijn kopman Eddy Merckx. De Belg pakte tussen Basel en Freiburg bonificatieseconden en heroverde het geel nog diezelfde dag.
Ploegleider, bondscoach en Gouden Wiel
Na zijn gedwongen afscheid werkte Wagtmans in de wielersport als ploegleider en bondscoach van de Nederlandse selectie. Als bondscoach begeleidde hij de ploeg bij de Olympische Spelen van Moskou in 1980.
Hij zette zich ook in voor de komst van de Tour naar Nederland in 1978. Later was hij betrokken bij wielerclub Willebrord Wil Vooruit en behoorde hij tot de drijvende krachten achter het Nederlands Wielersport Museum.
Begin september kreeg Wagtmans het Gouden Wiel van de KNWU als erkenning voor zijn inzet voor de Nederlandse wielersport. Tijdens de ceremonie vertelde hij dat hij niet lang meer te leven had. Over zijn ziekte wilde hij niets kwijt. “De prijzen worden verdeeld aan de meet,” zei Wagtmans. “Ik ben nu bijna aan de meet.”