Vandaag in de Tour, 26 juli 2001: Serge Baguet voltooit zijn comeback in Montluçon
Een gedesillusioneerde prof werd dakwerker, keerde terug voor een basisloon en won een jaar na zijn terugkeer een Touretappe. In Montluçon kreeg het tweede wielerleven van Serge Baguet een prachtige kers op de taart.
Op 26 juli 2001 sprint Serge Baguet, de 31-jarige Belgische Lotto-renner, in Montluçon naar de grootste zege uit zijn loopbaan. Zijn armen gaan omhoog, terwijl Jakob Piil, de Deense vluchter, naast hem wordt geklopt. Massimiliano Lelli, de Italiaanse derde man, volgt op vijf seconden. Het peloton komt dertien tellen later binnen. Het is niet zo maar een overwinning. Het is er eentje met een verhaal.
De zeventiende etappe van de Tour de France 2001, 193,6 kilometer vanuit Brive-la-Gaillarde naar Montluçon, lijkt vooraf een overgangsrit. Voor Baguet is het een van zijn laatste kansen. Hij wil in de derde Tourweek koste wat kost mee met de vlucht en vindt de juiste slag.
Piil, Lelli en Baguet blijven vooraan over wanneer de voorsprong van maximaal 4 minuten en 35 seconden snel begint te slinken. Lelli probeert in de finale weg te raken, maar krijgt kramp. Uiteindelijk komt het neer op een sprint tussen Baguet en Piil, want Lelli kan weinig uitrichten. Baguet pakt snel de kop en laat zien waarom hij een van de grotere talenten van België was.
Het is zijn eerste ritzege in de Tour en de tweede overwinning voor Lotto-Adecco binnen drie dagen, na de winst van Rik Verbrugghe in Lavaur.
Achteraf zal het een van de weinige hoogtepunten blijken in zijn carrière, met het Belgisch kampioenschap in 2005.
Van het peloton naar het dak
Baguet was begin jaren negentig een van de grote Belgische talenten. Hij werd prof bij Lotto in 1991, maar zijn ontwikkeling stokte. In een peloton waarin het EPO-gebruik wijdverspreid was, raakte hij gedesillusioneerd. Na zes seizoenen hield hij het op 27-jarige leeftijd voor bekeken.
Vanaf 1997 werkte Baguet als dakwerker in het bedrijf van zijn schoonvader. De dagen begonnen om zeven uur en eindigden rond zes uur, waarna het materiaal nog moest worden geladen en gelost. Hij bleef fietsen en trainde onder anderen met Scott Sunderland. Via veldrijder Mario De Clercq kwam hij opnieuw in contact met Jef Braeckevelt, zijn voormalige ploegleider bij Lotto.
Braeckevelt gaf hem een kans. Na fysieke tests mocht Baguet in 2000 terugkeren voor een salaris rond het minimumloon. De ex-prof had inmiddels ongeveer zeventien kilo moeten wegwerken, maar reed in zijn tweede loopbaan met meer discipline. In het voorjaar van 2001 werd hij al derde in de Amstel Gold Race, achter Lance Armstrong en Erik Dekker.
Tranen aan de finish
In Montluçon vallen Baguet en Braeckevelt elkaar na de finish huilend in de armen. Voor de camera komt de winnaar nauwelijks uit zijn woorden. “Ongelofelijk, ik win hier een rit”, zei Baguet.
Hij uit ook zijn boosheid over het gebrek aan kopwerk van Lelli: “Lelli? Als hij gewonnen had, deed ik hem duud.” Thuis in Letterhoutem kijkt zijn vrouw Sandra Rasschaert met hun zesjarige zoon Sam naar de ontknoping. Kort na de finish staan de eerste supporters al voor het hek. De viering rond het huis duurt nog dagen.
Baguet blijft prof tot eind 2007. Na zijn loopbaan organiseert hij fietsvakanties en trainingskampen in Spanje, in de buurt van Mojacar.
Helaas is Serge ons te vroeg ontvallen. Hij overlijdt 9 februari 2017 thuis in Sint-Lievens-Houtem aan darmkanker. Hij is 47 jaar. Volgens Rasschaert bleef hij tot zijn dood trots op die middag in Montluçon, toen de dakwerker zijn eerste en enige Tourrit won.