Serie: De Nieuwe Hinault – 1: Jean-François Bernard
In 1985 wint Bernard Hinault als nog altijd laatste Fransman de Tour. In de ruim vier decennia die volgen worden vele Franse talenten, tegen wil en dank, opgezadeld met het predicaat ‘de nieuwe Hinault’. Geen van allen kunnen ze de hooggespannen verwachtingen uiteindelijk waarmaken. Deze hele Tour lang nemen we iedere dag zo’n voormalige ‘nieuwe Hinault’ onder de loep. Waarom zag het er aanvankelijk zo veelbelovend uit, maar lukte het toch niet om in de voetsporen van Hinault te treden? In het slotweekeinde, als het peloton Parijs bereikt, toetsen we de prestaties van het tweetal dat momenteel geldt als de Franse nationale hoop in bange dagen. Kévin Vauquelin en supertalent Paul Seixas. Is een van die twee dan misschien degene die Hinault eindelijk weet op te volgen en Frankrijk haar zo lang en vooral zo vurig gewenste volgende Tourzege bezorgt?
Naam: Jean-François Bernard
Bijnaam: Jeff
Jaren actief: 1984-1996
Ploegen: La Vie Claire, Toshiba, Banesto, Chazal, Agrigel
Aantal Tourdeelnames: 9
Hoogste Tourklassering: derde in 1987. Ook wint Bernard datzelfde jaar twee etappes en de lapjestrui van het combinatieklassement
Waarom leek hij de opvolger van Hinault?: in 1986 had Bernard als Tourdebutant indruk gemaakt. In de schaduw van zijn La Vie Claire-ploeggenoten Bernard Hinault en Greg Lemond – het is het jaar van het titanenduel tussen de twee, dat de Amerikaan zal winnen – wint hij een etappe en komt als twaalfde in Parijs aan. Als Hinault vervolgens zijn fiets aan de wilgen hangt en Lemond moet revalideren na een jachtongeluk, bombardeert de intussen tot Toshiba omgedoopte ploeg Bernard tot uitgesproken kopman.
Waarom was hij het niet?: het jaar na zijn podiumplek in de Tour klapt Bernard in de Giro hard tegen het asfalt in een slecht verlichte tunnel. Op dat moment is hij weliswaar al kansloos voor de eindzege in Italië, hij heeft die ronde al wel drie etappes gewonnen en staat zesde in het klassement. Bernard herstelt snel, maar de Tour loopt, ondanks een tweede plek achter Delgado in een tijdrit, uit op een zeperd. Bernard geeft op en wordt nooit meer de oude. Begin jaren ’90 leeft hij nog kortstondig op en wint onder meer Parijs-Nice, maar in de Tour komt hij er niet meer aan te pas. Kan ook niet. Bernard heeft zijn diensten dan aangeboden aan Miguel Induráin en gidst als luxe-knecht zijn Spaanse kopman meermaals naar het geel.
