Hoe Michael Boogerd in 1998 net geen wereldkampioen werd

38 jaar lang slaagt Nederland er niet in een wereldkampioen op de weg bij de mannen te leveren. Tussen de overwinning van Joop Zoetemelk in 1985 en die van Mathieu van der Poel in 2023 zit een gapende kloof. Kansen zijn er in die periode echter wel. Meerdere keren is een Nederlander dicht bij de regenboogtrui, maar telkens gaat het in het zicht van de haven mis. In aanloop naar het WK van aanstaande zondag in Montréal kijkt HetisKoers.nl terug op de gemiste kansen.

Door: Vincent de Lijser
25 sep '26

Waar: Valkenburg (Nederland)

Wanneer: zondag 11 oktober 1998

Parcours: een 258 kilometer lange wedstrijd, verdeeld over vijftien ronden van elk 17,2 kilometer. Telkens moeten de Bemelerberg en de Cauberg worden beklommen. Een dikke kilometer na die laatste klim ligt in Vilt de aankomstlijn getrokken.

Favorieten: Italië heeft in Valkenburg de meeste ijzers in het vuur. Michele Bartoli, Andrea Tafi en Stefano Zanini, die in 1996 de Amstel Gold Race al eens won in Zuid-Limburg, zijn de kopmannen. Andere kanshebbers zijn Rolf Sørensen, Peter Van Petegem en Lance Armstrong. Na te zijn genezen van teelbalkanker heeft de Amerikaanse oud-wereldkampioen twee weken voor het WK een ijzersterke comeback gemaakt in de Vuelta. De Nederlandse bondscoach Gerrie Knetemann speelt Michael Boogerd en Léon van Bon als troeven uit.

Koersverloop: in de stromende regen wordt het WK van 1998 een ware afvalrace. Onder impuls van de Belgen, die de koers proberen hard te maken voor Van Petegem, blijven in de finale nog maar veertien renners vooraan over. Niet veel later valt daar meer dan de helft van af en gaan zes koplopers gezamenlijk de slotronde in. Alleen de Zwitsers zijn dankzij Oscar Camenzind en Niki Aebersold met twee renners vooraan vertegenwoordigd. De vier anderen zijn eenlingen, maar wel stuk voor stuk namen die vooraf op alle favorietenlijstjes stonden. Het zijn Boogerd, Van Petegem, Bartoli en Armstrong.

Waar het mis gaat: gesterkt door de aanwezigheid van landgenoot Aebersold blijft Camenzind proberen om alleen weg te komen uit de kopgroep. In de slotronde, kort voordat de Bemelerberg voor de laatste keer opdoemt, lukt hem dat. Een halve minuut later gaat Armstrong in de achtervolging, gevolgd door Van Petegem en Bartoli. Precies op het moment dat Boogerd wil aanhaken slaat de pechduivel toe. De Nederlander rijdt lek. Een minuscuul steentje, dat in zijn voorband is beland, zet een dikke streep door zijn kansen op de wereldtitel. De renner, die een paar maanden eerder vijfde was geworden in de Tour, moet van de fiets en verliest kostbare tijd die hij niet meer zal kunnen goedmaken.

En dan: Boogerd komt na een korte klopjacht nog wel terug bij Armstrong en Aebersold. De ontketende Camenzind is dan al lang buiten bereik, net als Van Petegem en Bartoli. Zij zijn samen op zoek gegaan naar de Zwitser. In een ultieme poging nog kans te maken op een podiumplek doet Boogerd bijna al het achtervolgende werk, terwijl Armstrong en Aebersold in zijn wiel zitten. Het is dan ook geen verrassing dat die twee hem kloppen in de strijd om de ereplaatsen. Zwaar teleurgesteld finisht Boogerd als zesde. In een interview met NPO Radio 1 zal de Hagenaar in 2012 zeggen dat hij zonder lekke band vast en zeker op het podium zou zijn geëindigd en dat er misschien zelfs wel meer in had gezeten op die regenachtige oktoberdag in Valkenburg. Nu moet Boogerd de titel aan Camenzind laten en wordt de verrassende Zwitserse wereldkampioen tijdens de huldiging geflankeerd door Van Petegem en Bartoli.